Janisław Sipiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janisław Sipiński
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1913
Poznań
Data i miejsce śmierci 26 listopada 1994
Ostrowiec Świętokrzyski
Obywatelstwo  Polska
Kategoria wagowa lekka, półśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 176
Zwycięstwa 132
Porażki 20
Remisy 24

Janisław Sipiński (ur. 3 czerwca 1913 w Poznaniu, zm. 26 listopada 1994 w Ostrowcu Świętokrzyskim) – polski bokser.

Syn stolarza Franciszka Sipińskiego (1884–1964) oraz Agnieszki Sipińskiej, z domu Hoffman (1884–1941). Był spokrewniony z Alfredem Józefem Sipińskim – malarzem i aktorem oraz Urszulą Sipińską – piosenkarką.

Walczył w wagach lekkiej i półśredniej. Był zawodnikiem Warty Poznań w latach 1929–1937, z którą sześciokrotnie zdobył drużynowe mistrzostwo Polski w latach 1932–1937. Pięć razy zdobywał mistrzostwo Polski: w wadze lekkiej w 1932, 1934 i 1935 oraz w wadze półśredniej w 1936 i 1937. W 1933 był brązowym medalistą w wadze lekkiej. Dwukrotnie startował w mistrzostwach Europy. W Budapeszcie 1934 odpadł w ćwierćfinale wagi lekkiej, a w Mediolanie 1937 osiągnął to samo w kategorii półśredniej. Jedenaście razy wystąpił w reprezentacji Polski (3 zwycięstwa, 3 remisy i 5 porażek).

W swojej karierze stoczył 176 walk, 132 wygrał, 24 zremisował i 20 przegrał.

Po zakończeniu kariery został trenerem pięściarzy KSZO Ostrowiec Świętokrzyski.


Bibliografia[edytuj]