Janisław Sipiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janisław Sipiński
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1913
Poznań
Data i miejsce śmierci 26 listopada 1994
Ostrowiec Świętokrzyski
Obywatelstwo  Polska
Kategoria wagowa lekka, półśrednia
Klub Warta Poznań
Mistrzostwa Polski
Złoto Poznań 1932 waga lekka
Brąz Warszawa 1933 waga lekka
Złoto Poznań 1934 waga lekka
Złoto Poznań 1935 waga lekka
Złoto Łódź 1936 waga półśrednia
Złoto Poznań 1937 waga półśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 176
Zwycięstwa 132
Porażki 20
Remisy 24

Janisław Sipiński (ur. 3 czerwca 1913 w Poznaniu, zm. 26 listopada 1994 w Ostrowcu Świętokrzyskim) – polski bokser.

Syn stolarza Franciszka Sipińskiego (1884–1964) oraz Agnieszki Sipińskiej, z domu Hoffman (1884–1941). Był spokrewniony z Alfredem Józefem Sipińskim – malarzem i aktorem oraz Urszulą Sipińską – piosenkarką.

Walczył w wagach lekkiej i półśredniej. Był zawodnikiem Warty Poznań w latach 1929–1937, z którą sześciokrotnie zdobył drużynowe mistrzostwo Polski w latach 1932–1937. Pięć razy zdobywał mistrzostwo Polski: w wadze lekkiej w 1932, 1934 i 1935 oraz w wadze półśredniej w 1936 i 1937. W 1933 był brązowym medalistą w wadze lekkiej. Dwukrotnie startował w mistrzostwach Europy. W Budapeszcie 1934 odpadł w ćwierćfinale wagi lekkiej, a w Mediolanie 1937 osiągnął to samo w kategorii półśredniej. Jedenaście razy wystąpił w reprezentacji Polski (3 zwycięstwa, 3 remisy i 5 porażek).

W swojej karierze stoczył 176 walk, 132 wygrał, 24 zremisował i 20 przegrał.

Po zakończeniu kariery został trenerem pięściarzy KSZO Ostrowiec Świętokrzyski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]