Janiszewko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janiszewko
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat tczewski
Gmina Pelplin
Sołectwo Janiszewko
Liczba ludności 112
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-130[1]
Tablice rejestracyjne GTC
SIMC 0168774
Położenie na mapie gminy Pelplin
Mapa lokalizacyjna gminy Pelplin
Janiszewko
Janiszewko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Janiszewko
Janiszewko
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Janiszewko
Janiszewko
Położenie na mapie powiatu tczewskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tczewskiego
Janiszewko
Janiszewko
Ziemia53°54′12″N 18°42′30″E/53,903333 18,708333

Janiszewko (do 1945 niem. Neu-Janischau) – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Pelplin przy drodze wojewódzkiej nr 230.

Integralne części wsi Janiszewko[2][3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
1067006 Wybudowanie osada

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Janiszewko jest dawną wsią włościańską położoną na lewym brzegu rzeki Wierzycy, ulokowaną w 1870 roku, liczącą około 20 domów mieszkalnych i 184 mieszkańców. We wsi działa ochotnicza straż pożarna.

Obiekty o wartościach kulturowych

Budynek mieszkalny nr 4

Zbudowany około 1890 roku, o formie architektonicznej analogicznej jak dom przy ulicy Mickiewicza nr 20 w Pelplinie. Usytuowany we wschodniej pierzei drogi, murowany z cegły, o licowanych elewacjach. Na planie prostokąta, parterowy, z częściowo mieszkalnym poddaszem w dwuspadowym dachu i frontową wystawką na przedłużeniu pozornego ryzalitu. Elewacje dzielone ceglanym fryzem nad parterem oraz z wyjątkiem szczytu, w partii okapu. Elewacja frontowa symetryczna, 5-osiowa, z 2-osiowym ryzalitem pozornym, zwieńczonym trójkątnym szczytem ze sterczynami.

Budynek mieszkalny nr 17

Wzniesiony na początku XX wieku, o charakterze podmiejskiej willi, usytuowany na zachodniej pierzei ulicy, w głębi posesji. Murowany z cegły, otynkowany, z tynkową dekoracją. Na planie prostokąta, z werandą od strony południowej i dobudówką od zachodu. Parterowy, z częściowo mieszkalnym poddaszem w naczółkowym dachu, od frontu z wystawką powyżej pozornego ryzalitu. Elewacje z profilowanymi gzymsami wydzielającymi cokół i parter budynku. Wszystkie okna w gładkich, tynkowych opaskach, frontowe z płycinami pod parapetem i gzymsami odcinkowymi w nadprożach. Elewacja frontowa 7- osiowa, w obrębie pozornego ryzalitu, na parterze, otwór drzwiowy ujęty wąskimi okienkami, powyżej dwa okna oraz okienko koliste pod naczółkiem dachu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]