Janowiec włosisty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janowiec włosisty
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

bobowce

Rodzina

bobowate

Podrodzina

bobowate właściwe

Rodzaj

janowiec

Gatunek

janowiec włosisty

Nazwa systematyczna
Genista pilosa L.[3]
Sp. Pl. 2: 710. 1753

Janowiec włosisty (Genista pilosa L.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych (Fabaceae Lindl.). Występuje w środkowej i zachodniej Europie. W Polsce rośnie na Wyżynie Małopolskiej, Wyżynie Lubelskiej, w Poznańskiem i na Pomorzu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Mały krzew, czołgający się lub wzniesiony, o wysokości 0,1 do 1,5 m.
Pędy
Rowkowane, za młodu owłosione
Liście
Skrętoległe, całobrzegie, podłużnie odwrotnie jajowate, na spodniej stronie owłosione.
Kwiaty
żółtozłociste, osadzone po 1 do 3 w kątach liście, groniasto skupione na górze. Okres kwitnienia od maja do sierpnia.
Owoc
Brązowe i owłosione strąki z soczewkowatymi nasionami w liczbie od 3 do 8.

Znaczenie dla zwierząt[edytuj | edytuj kod]

Kwiaty janowca włosistego odwiedzane są przez dzikie pszczoły, trzmiele oraz motyle dzienne. Na liściach żerują larwy motyla Lycaena cyllarus.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Fabales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website [online], Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-09-23] (ang.).
  3. The Plant List. [dostęp 2012-12-18].
  4. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Reinhard Wit, Przewodnik Krzewy (Wildsträucher und Wildrosen, bestimmen und anpflanzen), tłum. Stefan Łukomski, wyd. Multico, Warszawa 1997, s.133.