Janusz Świerczowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janusz Świerczowski herbu Trąby (zm. 1530) – hetman okresowy w 1520 roku, hetman zaciężny polski w kampanii 1512-1522 roku (dowodził kilku tysiącami żołnierzy)[1], kasztelan wiślicki, starosta trembowelski i lubelski, przedstawiciel dyplomatyczny Rzeczypospolitej w Imperium Osmańskim w 1511 roku[2], jeździł z poselstwem do sułtana Bajazyda II w maju 1511 roku[3].

W 1512 roku brał udział w wojnie litewsko-moskiewskiej 1512-1522 jako podkomendny hetmana Konstantego Ostrogskiego. 8 września 1514 wziął udział w bitwie pod Orszą, gdzie dowodził wojskami koronnymi w sile 5 tys. zaciężnej jazdy, 3 tys. żołnierzy nadwornych i 3 tys. zaciężnej piechoty polskiej oraz dużej liczby dział[4]. 13 września 1520 roku zastąpił w Prusach hetmana Mikołaja Firleja[5].

Był dzierżawcą dóbr królewskich tenuty ropczyckiej składającej się m.in. z Bratkowic i Mrowli.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Plewczyński, Naczelne dowództwo armii koronnej w latach 1501-1572, w: Studia i Materiały do Historii Wojskowości t. XXXIV, 1992, s. 53.
  2. Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 139.
  3. Pogląd na stosunki Polski z Turcyą i Tatarami, na dzieje Tatarów w Polsce osiadłych, na przywileje tu im nadane, jako też wspomnienia o znakomitych Tatarach polskich / przez Juljana Bartoszewicza, Warszawa 1860, s. 130-131.
  4. Maciej Stryjkowski Kronika polska, litewska, żmudzka i wszystkiej Rusi t. II, Warszawa 1846
  5. Marek Plewczyński, Naczelne dowództwo armii koronnej w latach 1501-1572, w: Studia i Materiały do Historii Wojskowości t. XXXIV, 1992, s. 51.