Janusz Bogdanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Janusz Bogdanowski (ur. 16 sierpnia 1929 w Krakowie, zm. 16 kwietnia 2003, tamże) – polski architekt i urbanista, architekt krajobrazu, znawca i popularyzator zabytków budownictwa obronnego i sztuki ogrodowej.

Życiorys[edytuj]

Związany z Wydziałem Architektury Politechniki Krakowskiej – ukończył tutaj w 1954 studia, w 1964 został doktorem, w 1967 – doktorem habilitowanym, zaś w 1978 mianowany na profesora. Wieloletni kierownik Zakładu Architektury Krajobrazu (przekształconego w Katedrę Teorii Architektury Krajobrazu i Kompozycji Ogrodowej). W latach 1992-1995 dyrektor Instytutu Architektury Krajobrazu.

Przewodniczący Komisji Urbanistyki i Architektury Polskiej Akademii Nauk, członek wielu rad naukowych i stowarzyszeń, m.in.: Komitetu Kopca Kościuszki, Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa.

Autor wielu książek i kilkuset artykułów.

Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Syn Wincentego.

Ważniejsze publikacje[edytuj]

  • Kompozycja i planowanie w architekturze krajobrazu 1976
  • Warownie i zieleń twierdzy Kraków 1979
  • Sztuka obronna 1993
  • Architektura obronna w krajobrazie Polski 1997
  • Parki i ogrody Krakowa w obrębie Plant 1997
  • Architektura krajobrazu 1981 (razem z M. Łuczyńską-Bruzdą i Z. Novákiem)
  • Krajobraz warowny XIX / XX w.: dzieje i rewaloryzacja 1993
  • Polskie ogrody ozdobne 2000

Bibliografia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Nagroda im. prof. Janusza Bogdanowskiego

Linki zewnętrzne[edytuj]