Janusz Bojarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janusz Bojarski
generał dywizji w st. spocz. generał dywizji w st. spocz.
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1956
Krasnosielc
Przebieg służby
Lata służby 1975-2016
Stanowiska dyrektor Departamentu Kadr MON

polski przedstawiciel wojskowy przy Komitetach Wojskowych NATO i UE w Brukseli

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Legia Zasługi - Officer (USA) Kawaler Orderu Narodowego Zasługi (Francja)

Janusz Bojarski (ur. 24 czerwca 1956 w Krasnosielcu) – generał dywizji Wojska Polskiego w stanie spoczynku.

Życiorys[edytuj]

W latach 1975-1979 był podchorążym Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Łączności w Zegrzu. Następnie ukończył studia w Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego w Warszawie (1984), podyplomowe studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim (1986) oraz Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne w Akademii Obrony Narodowej (1991). Jest absolwentem kursu wywiadu organizowanego dla kierowniczej kadry sił zbrojnych państw NATO.

Od 1997 szef Oddziału Kontaktów Zagranicznych WSI, a następnie szef Biura Ataszatów Wojskowych WSI. W 2000 mianowany polskim attaché wojskowym, morskim i lotniczym przy Ambasadzie RP w Waszyngtonie. Był też dyplomatą Ambasady RP w Paryżu. Od 5 listopada 2004 do 6 grudnia 2004 oraz od 14 grudnia 2005 do 1 stycznia 2006 pełnił funkcję szefa Wojskowych Służb Informacyjnych. 15 sierpnia 2004 został mianowany na stopień generała brygady[1]. W grudniu 2007 został dyrektorem Departamentu Kadr MON. Od września 2010 roku zajmuje stanowisko polskiego przedstawiciela wojskowego przy Komitetach Wojskowych NATO i UE w Brukseli. 10 listopada 2010 Prezydent RP Bronisław Komorowski mianował go na stopień generała dywizji.

1 sierpnia 2013 roku Komitet Wojskowy NATO wybrał go na stanowisko komendanta Akademii Obrony NATO (ang. NATO Defense College) w Rzymie. Trzyletnią kadencję na stanowisku komendanta akademii rozpoczął w maju 2014 roku[2]. W październiku 2016 decyzją ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza został odwołany z pełnionego stanowiska i wezwany do kraju celem złożenia wyjaśnień w sprawach wykazanych przez Żandarmerię Wojskową, a dotyczących nieprawidłowości[3].

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. M.P. z 2004 r. Nr 36, poz. 631 – pkt 14.
  2. Polak szefem akademii obrony NATO. mon.gov.pl, 1 sierpnia 2013. [dostęp 4 sierpnia 2013].
  3. Komunikat MON. mon.gov.pl, 2016-10-25. [dostęp 2016-10-27].
  4. M.P. z 2000 r. Nr 40, poz. 792 – pkt 6.
  5. M.P. z 1995 r. Nr 62, poz. 689 – pkt 76.

Bibliografia[edytuj]