Janusz Bolonek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Janusz Bolonek
Arcybiskup tytularny Madaurus
Janusz Bolonek
Uni Trinque Deo
Trójjedynemu Bogu
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1938
Huta Dłutowska
Nuncjusz apostolski w Bułgarii
Okres sprawowania 2008-2013
Nuncjusz apostolski w Urugwaju
Okres sprawowania 1999-2008
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 17 grudnia 1961
Nominacja biskupia 25 września 1989
Sakra biskupia 20 października 1989
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP
Wikicytaty Janusz Bolonek w Wikicytatach
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 20 października 1989
Miejscowość Watykan
Miejsce Bazylika św. Piotra
Konsekrator Jan Paweł II
Współkonsekratorzy Edward Idris Cassidy
Francesco Colasuonno

Janusz Bolonek, właśc. Januariusz Mikołaj Bolonek[1] (ur. 6 grudnia 1938 w Hucie Dłutowskiej) – polski biskup rzymskokatolicki, arcybiskup, dyplomata watykański, nuncjusz apostolski w Wybrzeżu Kości Słoniowej w latach 1989–1995, w Rumunii w latach 1995–1998, w Urugwaju w latach 1999–2008, w Bułgarii w latach 2008-2013, w Macedonii w latach 2011-2013.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Łodzi i tamże 17 grudnia 1961 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Jana Wawrzyńca Kulika. W latach 1961–1962 studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a od 1962 kontynuował naukę w Rzymie, m.in. na Papieskiej Akademii Dyplomatycznej. Jest doktorem teologii i prawa kanonicznego.

Od początku lat 70. XX wieku pracował w watykańskich placówkach dyplomatycznych w Nikaragui, Stanach Zjednoczonych, Egipcie, a w latach 1979–1989 był zatrudniony w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej.

W Sekretariacie Stanu pracował Zespole w ds. Stałych Kontaktów Roboczych między Stolicą Apostolską a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Przygotowywał też podróże apostolskie Jana Pawła II do Polski w latach 1983 i 1987. W 1989 był członkiem Komisji Mieszanej Stolicy Apostolskiej i władz PRL zajmującej się wznowieniem stosunków dyplomatycznych między obiema stronami.

25 września 1989 został mianowany nuncjuszem apostolskim w Wybrzeżu Kości Słoniowej, a 20 października 1989 został podniesiony do godności arcybiskupa. Sakrę biskupią otrzymał w Bazylice św. Piotra w Rzymie z rąk papieża Jana Pawła II.

Następnie pełnił funkcję nuncjusza apostolskiego w Rumunii (1995–1998) i Urugwaju (1999–2008). 24 maja 2008 został mianowany nuncjuszem apostolskim w Bułgarii, a 4 maja 2011 w Macedonii.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Postanowieniem prezydenta RP Bronisława Komorowskiego z 2 października 2012 „za wybitne zasługi w rozwijaniu współpracy między Rzecząpospolitą Polską i Stolicą Apostolską, za działalność na rzecz środowisk polonijnych i promowanie polskiej kultury” został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G. Polak: Kto jest kim w Kościele. Warszawa: Katolicka Agencja Informacyjna, 1999, s. 32–33. ISBN 83-911554-0-4.
  • Janusz Bolonek w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2008-07-28]


Poprzednik
León Bonaventura de Uriarte Bengoa
Template-Bishop.svg Biskup tytularny Madaurus
od 1989
Template-Bishop.svg Następca
nadal
Poprzednik
Antonio Mattiazzo
Emblem of the Papacy SE.svg Nuncjusz apostolski na Wybrzeżu Kości Słoniowej
1989–1995
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Luigi Ventura
Poprzednik
John Bukovsky
Emblem of the Papacy SE.svg Nuncjusz apostolski w Rumunii
1995–1998
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Jean-Claude Périsset
Poprzednik
Francesco De Nittis
Emblem of the Papacy SE.svg Nuncjusz apostolski w Urugwaju
1999–2008
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Anselmo Guido Pecorari
Poprzednik
Giuseppe Leanza
Emblem of the Papacy SE.svg Nuncjusz apostolski w Bułgarii
2008-2013
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Anselmo Guido Pecorari
Poprzednik
Santos Abril y Castelló
Emblem of the Papacy SE.svg Nuncjusz apostolski w Macedonii
2011-2013
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
vacat