Janusz Budzanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Janusz Budzanowski (ur. 12 czerwca 1920 w Rypinie, zm. 20 września 1939 w Grodnie) – polski harcerz, uczestnik obrony Grodna w 1939.

Życiorys[edytuj]

Był synem grodzieńskiego samorządowca i posła Teofila Budzanowskiego i Korduli Budzanowskiej. Uczył się w Państwowym Gimnazjum i Liceum Męskim im. Adama Mickiewicza w Grodnie[1]. We wrześniu 1939 podczas obrony Grodna unieruchomił jeden z czołgów sowieckich przy ul. Hoovera, jednak z tegoż czołgu został ostrzelany z ckm. Ranny ciężko w brzuch i nogi (znaleziony na ulicy przez prof. Pindelskiego i jego syna) zmarł w wyniku odniesionych obrażeń 20 września 1939. Poległ jako uczeń Państwowego Technikum Handlowego, co jego matka napisała na nagrobku. Znajduje się tam także wiersz jej autorstwa: W kwiecie wieku / Duch Twój czysty/ Na błękitach progu/ Kwiaty smutku i cierpienia/ Składa swemu Bogu/ Synowi – matka.

Jego grób znajdujący się na cmentarzu miejskim jest jedyną zachowaną mogiłą poległego obrońcy miasta. Opiekuje się nim lokalny oddział Związku Polaków na Białorusi oraz Towarzystwo Przyjaciół Grodna i Wilna.

Przypisy

  1. Wiktor Krzysztof Cygan, Kresy w ogniu-wojna polsko-sowiecka 1939, Warszawska Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1990, s. 46

Bibliografia[edytuj]