Janusz Cisek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Cisek
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1955
Stalowa Wola
Podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych
Okres od 14 czerwca 2012
do 24 kwietnia 2013
Dyrektor wykonawczy Instytutu Józefa Piłsudskiego w Ameryce
Okres od 1992
do 2000
Poprzednik Jerzy Prus
Następca Iwona Drąg Korga
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Janusz Waldemar Cisek (ur. 1955 w Stalowej Woli) – polski historyk, wykładowca akademicki, dyrektor Instytutu Piłsudskiego oraz Muzeum Wojska Polskiego, od 2012 do 2013 podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Komisji Edukacji Narodowej w Stalowej Woli, w 1980 ukończył historię na Uniwersytecie Jagiellońskim[1]. W 1993 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie pracy zatytułowanej Białoruskie oddziały gen. Stanisława Bułak-Bałachowicza w polityce Józefa Piłsudskiego w okresie wojny polsko-bolszewickiej (marzec-grudzień 1920 r.). W 2003 habilitował się na tej samej uczelni. W 2013 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych[2].

Początkowo pracował w krakowskich archiwach[1]. W 1986 wyjechał do Nowego Jorku, pracował w Instytucie Piłsudskiego, pełniąc funkcje wicedyrektora (1989–1992) i dyrektora (1992–2000) tej instytucji[3]. Po powrocie do Polski pełnił funkcje zastępcy dyrektora departamentu w Ministerstwie Kultury (2001–2002) i wiceprezydenta Stalowej Woli (2002–2003). W 2006 objął stanowisko dyrektora Muzeum Wojska Polskiego[1][3]. Jako wykładowca akademicki związany z Uniwersytetem Jagiellońskim, gdzie został profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Europeistyki[2]. Został też komendantem głównym Związku Strzeleckiego "Strzelec" Organizacji Społeczno-Wychowawczej (2008–2012), członkiem władz Fundacji Byłych Żołnierzy Jednostek Specjalnych GROM[4] i członkiem Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.

W wyborach w 2011 bez powodzenia kandydował z ramienia PSL do Senatu[5]. 11 czerwca 2012 powołany na podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych[3]. 24 kwietnia 2013 został odwołany ze stanowiska po złożeniu rezygnacji, którą motywował względami zdrowotnymi – koniecznością przejścia chemioterapii w związku z białaczką[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2009 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[7].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Piłsudski, Świat Książki, Warszawa 2007
  • Do niepodległości (współautor z Markiem Ciskiem), Świat Książki, Warszawa 2008

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2012-07-07].
  2. a b Janusz Cisek w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2013-01-29]
  3. a b c Janusz Cisek powołany na stanowisko Podsekretarza Stanu w MSZ. msz.gov.pl, 11 czerwca 2012. [dostęp 2012-07-07].
  4. Fundacja Byłych Żołnierzy Jednostek Specjalnych GROM. krs.serwisprawa.pl. [dostęp 2013-07-22].
  5. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2012-07-07].
  6. Tusk: Wiceminister SZ Janusz Cisek złożył rezygnację; przyjmę ją. gazeta.pl, 24 kwietnia 2013. [dostęp 2014-06-16].
  7. M.P. z 2010 r. Nr 15, poz. 155