Janusz Ingarden

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janusz Ingarden
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1923
Toruń
Data i miejsce śmierci 3 października 2005
Kraków
Zawód inżynier architekt
Miejsce zamieszkania Kraków
Narodowość polska
Alma Mater Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki
Rodzice Roman Ingarden
Partnerka żona Marta Ingarden
Dzieci Barbara (fizyk), Andrzej (inżynier mechanik), Joanna (romanistka)
Krewni i powinowaci brat Roman Stanisław Ingarden, brat Jerzy Kazimierz Ingarden
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Janusz Ingarden (ur. 1 sierpnia 1923 w Toruniu, zm. 3 października 2005 w Krakowie) – polski architekt.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Janusz Ingarden był synem filozofa prof. Romana Witolda Ingardena. Jego bracia to Roman Stanisław (ur. 1920, zm. 2011) – fizyk oraz Jerzy Kazimierz (ur. 1921, zm. 1949) – pilot RAF-u, żołnierz armii Andersa.

Gimnazjum i liceum ogólnokształcące ukończył we Lwowie. W 1942 podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, kontynuował je we Lwowie do 1944, później kończył na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej w lipcu 1948. W latach 1947–1948 studiował dodatkowo malarstwo w krakowskiej ASP.

Pierwszą pracą zarobkową Janusza Ingardena była inwentaryzacja kościoła św. Katarzyny, zlecona przez prof. Adolfa Szyszko-Bohusza. W 1948 zaczął pracę w Biurze Budowlanym Przemysłu Węglowego w Krakowie, gdzie projektował żłobki i przedszkola dla Śląska.

W czerwcu 1949 przeniósł się do krakowskiego Zakładu Osiedli Robotniczych, gdzie pomagał Tadeuszowi Ptaszyckiemu skompletować zespół architektów dla Projektu Miasta Nowa Huta. W styczniu 1950 podjął pracę w Biurze Projektowym Budownictwa Ogólnego "Miastoprojekt". W 1951 wspólnie z żoną Martą Ingarden wygrał konkurs na Centrum Administracyjne Huty im. Lenina, budynki S i Z zrealizowano w latach 1952–1955. W 1954 również z żoną zaprojektował budynek Teatru Ludowego zrealizowany w 1955. Projektował osiedla mieszkaniowe Nowej Huty: Centrum A, Centrum B i Teatralne.

Równocześnie prowadził pracę naukowo-dydaktyczną w Katedrze Geometrii Wykreślnej Politechniki Krakowskiej.

Hotel Forum w Krakowie

W latach 1966–1972 pełnił obowiązki głównego architekta miasta Krakowa. Z jego późniejszych projektów należy wymienić Hotel "Forum" z lat 1975–1977, Laboratorium Niskich Temperatur dla Instytutu Fizyki Jądrowej oraz budynek Hotelu "Ibis" w 1993. Poza Krakowem zrealizowano według jego projektu Hotel "Victoria" w Lublinie i osiedle mieszkaniowe w Oświęcimiu. Pracował także na zagranicznych kontraktach w Damaszku, Moskwie i Algierze.

Był członkiem SARP nagrodzonym honorową nagrodą stowarzyszenia w 1980.

Ojciec trójki dzieci: córka Barbara jest fizykiem, syn Andrzej – inżynierem mechanikiem, a córka Joanna – romanistką mieszkającą z rodziną w Szwajcarii.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nowa Huta – architektura i twórcy miasta idealnego. Niezrealizowane projekty, Wydawnictwo Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, 2005.
  • Jerzy Piekarczyk, Ingardenowie, artykuł z miesięcznika "Kraków", nr 12, październik 2005.