Janusz Ingarden

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Ingarden
Data i miejsce urodzenia

1 sierpnia 1923
Toruń

Data i miejsce śmierci

3 października 2005
Kraków

Zawód, zajęcie

inżynier architekt

Miejsce zamieszkania

Kraków

Narodowość

polska

Alma Mater

Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki

Rodzice

Roman Ingarden

Partnerka

żona Marta Ingarden

Dzieci

Barbara (fizyk), Andrzej (inżynier mechanik), Joanna (romanistka)

Krewni i powinowaci

brat Roman Stanisław Ingarden, brat Jerzy Kazimierz Ingarden

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Janusz Ingarden (ur. 1 sierpnia 1923 w Toruniu, zm. 3 października 2005 w Krakowie) – polski architekt.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem filozofa prof. Romana Witolda Ingardena. Jego bracia to Roman Stanisław (ur. 1920, zm. 2011) – fizyk oraz Jerzy Kazimierz (ur. 1921, zm. 1949) – pilot RAF-u, żołnierz armii Andersa.

Gimnazjum i liceum ogólnokształcące ukończył we Lwowie. W 1942 podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, kontynuował je we Lwowie do 1944, później kończył na Wydziale Architektury Akademii Górniczo-Hutniczej w lipcu 1948[1]. W latach 1947–1948 studiował dodatkowo malarstwo w krakowskiej ASP.

Pierwszą pracą zarobkową Janusza Ingardena była inwentaryzacja kościoła św. Katarzyny, zlecona przez prof. Adolfa Szyszko-Bohusza. W 1948 zaczął pracę w Biurze Budowlanym Przemysłu Węglowego w Krakowie, gdzie projektował żłobki i przedszkola dla Śląska.

W czerwcu 1949 przeniósł się do krakowskiego Zakładu Osiedli Robotniczych, gdzie pomagał Tadeuszowi Ptaszyckiemu skompletować zespół architektów dla Projektu Miasta Nowa Huta. W styczniu 1950 podjął pracę w Biurze Projektowym Budownictwa Ogólnego "Miastoprojekt". W 1951 wspólnie z żoną Martą Ingarden wygrał konkurs na Centrum Administracyjne Huty im. Lenina, budynki S i Z zrealizowano w latach 1952–1955. W 1954 również z żoną zaprojektował budynek Teatru Ludowego zrealizowany w 1955. Projektował osiedla mieszkaniowe Nowej Huty: Centrum A, Centrum B, Centrum C, Centrum D (tylko blok nr 1) i Teatralne oraz blok szwedzki na osiedlu Szklane Domy.

Równocześnie prowadził pracę naukowo-dydaktyczną w Katedrze Geometrii Wykreślnej Politechniki Krakowskiej.

Hotel Forum w Krakowie

W latach 1966–1972 pełnił obowiązki głównego architekta miasta Krakowa. Z jego późniejszych projektów należy wymienić Hotel "Forum" z lat 1975–1977, Laboratorium Niskich Temperatur dla Instytutu Fizyki Jądrowej oraz budynek Hotelu "Ibis" w 1993. Poza Krakowem zrealizowano według jego projektu Hotel "Victoria" w Lublinie i osiedle mieszkaniowe w Oświęcimiu. Pracował także na zagranicznych kontraktach w Damaszku, Moskwie i Algierze.

Był członkiem SARP nagrodzonym honorową nagrodą stowarzyszenia w 1980.

Ojciec trójki dzieci: córka Barbara jest fizykiem, syn Andrzej – inżynierem mechanikiem, a córka Joanna – romanistką mieszkającą z rodziną w Szwajcarii.

Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie, kwatera L1-1-19[2].

Grób Ingardenów na Cmentarzu Salwatorskim

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. In memoriam - Pamięci Architektów Polskich - Janusz Ingarden, inmemoriam.architektsarp.pl [dostęp 2022-09-05].
  2. GROBONET 2.6 – wyszukiwarka osób pochowanych – Cmentarz parafialny Kraków Salwator, krakowsalwator.artlookgallery.com [dostęp 2021-11-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nowa Huta – architektura i twórcy miasta idealnego. Niezrealizowane projekty, Wydawnictwo Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, 2005.
  • Jerzy Piekarczyk, Ingardenowie, artykuł z miesięcznika "Kraków", nr 12, październik 2005.