Janusz Jarosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Mieczysław Jarosz
Jan Kania
Kazimierz Gradowski

Szermierz, Floret
Ilustracja
Janusz Jarosz (ze zbiorów NAC)
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 13 września 1916
Zakopane
Data i miejsce śmierci 20 listopada 1993
Phoenix (Arizona)
Przebieg służby
Lata służby 1939–1945
Siły zbrojne Wojsko Polskie, Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie, Armia Krajowa
Jednostki 10 Brygada Kawalerii, 4 Warszawski Pułk Strzelców Pieszych, 1 Pułk Artylerii Ciężkiej, Obszar Białystok AK
Stanowiska kierowca, oficer baterii ciągnikowej
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Późniejsza praca mechanik, sprzedawca i przedstawiciel producentów samochodów
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie)

Janusz Mieczysław Jarosz vel Jan Kania vel Kazimierz Gradowski, pseud.: „Szermierz”, „Floret” (ur. 13 września 1916 w Zakopanem, zm. 20 listopada 1993 w Phoenix w stanie Arizona) – polski inżynier rolnik, florecista[1], porucznik artylerii Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, cichociemny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończywszy gimnazjum w Krakowie zdał maturę w 1933 roku, w 1939 roku ukończył Wydział Rolniczy Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując tytuł inżyniera rolnika. Był akadademickim mistrzem Polski w szermierce.

We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany. Zgłosił się ochotniczo do 10 Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej. 18 września przekroczył granicę polsko-węgierską. Był internowany na Węgrzech. W listopadzie 1939 roku znalazł się we Francji, gdzie walczył w 4 Warszawskim pułku strzelców pieszych 2 Dywizji Strzelców Pieszych, następnie odbył szkolenie w Szkole Podchorążych Artylerii w Camp de Coëtquidan. Od czerwca 1940 roku przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie służył w 1 pułku artylerii ciężkiej.

Po przeszkoleniu konspiracyjnym w dywersji został zaprzysiężony 26 października 1942 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 14 na 15 marca 1943 roku w ramach operacji „Step”, którą dowodził kpt. naw. Stanisław Król. Po skoku otrzymał przydział do Obszaru Białystok AK. Został aresztowany przez Kriminalpolizei 29 kwietnia 1943 roku przy ul. 6 sierpnia w Warszawie. Był więziony na Pawiaku. W sierpniu 1943 roku został przewieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau; kolejnymi miejscami jego uwięzienia były KL Dachau i KL Buchenwald.

W 1945 roku przybył do Wielkiej Brytanii, gdzie się osiedlił. Następnie przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie mieszkał do końca życia. Był mechanikiem, sprzedawcą i przedstawicielem producentów samochodów.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • podporucznik – 31 października 1942 roku, ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1942 roku
  • porucznik – 11 sierpnia 1946 roku, ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1946 roku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie rodzinne[edytuj | edytuj kod]

Był synem Jana Jarosza i Janiny z domu Haczewskiej. Jego stryjem był Rajmund Jarosz. Janusz Jarosz ożenił się w 1947 roku z Ewą Dworakowską (1917–1993). On i jego żona mieli czworo dzieci: Margot Jarosz (Schrap); Ewa Jarosz; Katrina Jarosz (Franklin) i Piotr Jarosz.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]