Janusz Kondratiuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Kondratiuk
Ilustracja
Janusz Kondratiuk (Pol’and’Rock Festival, 2019)
Data i miejsce urodzenia

19 września 1943
Ak-Bułak

Data i miejsce śmierci

7 października 2019
Łoś

Zawód

reżyser, scenarzysta

Współmałżonek

Ewa Szykulska

Lata aktywności

1964–2019

Grób Janusza i Andrzeja Kondratiuków na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Janusz Lech Kondratiuk (ur. 19 września 1943 w Ak-Bułak na terenie dzisiejszego Kazachstanu, zm. 7 października 2019[1] w Łosiu) – polski reżyser i scenarzysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1969 ukończył reżyserię w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. W 1973 otrzymał Nagrodę Złotego Ekranu, a w 1993 nagrodę reżyserską za film pt. Głos podczas Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej. W 2019 otrzymał Koronę Sandomierską oraz tytuł Reżysera NieZwykłego na Festiwalu Filmów-Spotkań NieZwykłych w Sandomierzu[2].

Urna z prochami reżysera została pochowana, po mszy w Kościele Środowisk Twórczych w Warszawie, w grobie rodzinnym, obok brata, na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[3] (kwatera G-tuje-26)[4].

Był młodszym bratem reżysera Andrzeja Kondratiuka. Jego żoną była aktorka Ewa Szykulska[5].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacek Szczerba: Janusz Kondratiuk, klasyk polskiego kina, nie żyje. "Robiłem brudne filmy, bo taka była rzeczywistość". wyborcza.pl, 2019-10-07.
  2. Redakcja, Sandomierz. Kamień Optymizmu dla Anny Dymnej, korona dla Janusza Kondratiuka, Echo Dnia Podkarpackie, 5 maja 2019 [dostęp 2021-05-29] (pol.).
  3. Pogrzeb Janusza Kondratiuka. Gwiazdy pożegnały sławnego reżysera. se.pl, 14 października 2019. [dostęp 2019-10-14].
  4. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-30].
  5. Dwutygodnik „Relaks”, nr 20 (581), 27 września 2016, s. 6-7

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]