Janusz Krzyżewski (prawnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Krzyżewski
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1938
Krzemieniec
Data i miejsce śmierci 4 lipca 2003
Bułgaria
Zawód radca prawny
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko członek Rady Polityki Pieniężnej (1998–2003)

Janusz Krzyżewski (ur. 19 kwietnia 1938 w Krzemieńcu, zm. 4 lipca 2003 w Bułgarii) – polski prawnik i ekonomista, członek Rady Polityki Pieniężnej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskał następnie stopień doktora nauk ekonomicznych. Od 1976 praktykował jako radca prawny, specjalizował się w prawie bankowym i finansowym. W latach 1993–1994 odbył kurs europejskiego prawa bankowego i ubezpieczeniowego w Międzynarodowym Instytucie Uniwersyteckim w Luksemburgu.

W latach 1963–1966 pracował w Instytucie Pracy i Spraw Socjalnych, później do 1970 w Instytucie Organizacji i Mechanizacji Budownictwa. Zajmował stanowisko radcy prawnego w Instytucie Informacji Naukowej i Ekonomicznej oraz w Przedsiębiorstwie Handlu Zagranicznego BUMAR (od 1987). Od 1990 był głównym specjalistą w Biurze Legislacyjnym Kancelarii Senatu. W 1992 przez kilka miesięcy pełnił funkcję wiceministra przekształceń własnościowych. Od tego samego roku wchodził w skład Komisji Papierów Wartościowych. Był też do 1994 członkiem Rady Giełdy Papierów Wartościowych. Zasiadał w radzie nadzorczej Ruchu, Polskich Linii Lotniczych LOT, Interbanku (jako przewodniczący). Brał udział w negocjacjach międzynarodowych konwencji dotyczących prawa bankowego w międzynarodowym prawie prywatnym, opracowywanych przez ONZ (1993–1995).

Wykładał prawo bankowe oraz prawo instrumentów finansowych na Wydziale Nauk Ekonomicznych UW, współpracował również z Wydziałem Zarządzania tej uczelni. Był ponadto pracownikiem naukowym innych uczelni, m.in. Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie (jako adiunkt na Wydziale Prawa i Administracji). Opublikował kilkanaście prac naukowych dotyczących bankowości, finansów oraz papierów wartościowych.

Przez wiele lat był związany z opozycją demokratyczną. Należał do Ligi Narodowo-Demokratycznej. W 1961, w procesie jej działaczy został skazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. W 1980 organizował śląski region „Solidarności”, pełnił funkcję doradcy związku (m.in. przy strajkach w Hucie Katowice we wrześniu 1980). Po wprowadzeniu stanu wojennego współpracował z niejawnymi strukturami NSZZ „S”.

Od 1998 zajmował stanowisko członka Rady Polityki Pieniężnej I kadencji (wybranego przez Sejm z rekomendacji AWS).

Zginął w wypadku samochodowym w Bułgarii razem z żoną Jolantą.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]