Janusz Mączka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janusz Mączka (ur. 5 czerwca 1949, zm. 8 stycznia 2013 w Krakowie[1]) – polski taternik i alpinista, przewodnik tatrzański. W połowie lat 60. jeden z najmłodszych członków Tatrzańskiej Grupy GOPR, przyjęty tam przez Michała Jagiełłę mimo nieukończenia osiemnastu lat (co było wówczas warunkiem przyjęcia).

Wytyczył szereg nowych tras wspinaczkowych w Tatrach, górach Kaukazu, Hindukuszu, Pamiru. W 1971 r. wytyczył nową trasę wejścia na Mont Blanc. W 1974 r. uczestniczył w wyprawie na Szczyt Komunizmu (obecnie Szczyt Ismaila Samaniego; kierownik wyprawy: Janusz Onyszkiewicz, wśród uczestników m.in. Wanda Rutkiewicz) i zdobył ścianę północną szczytu. 6 sierpnia 1978 r. razem z Januszem Skorkiem, Aleksandrem Lwowem i Ludwikiem Wilczyńskim weszli w stylu alpejskim na Szczyt Rewolucji (6954 m). W latach 1972 i 1975 brał udział w wyprawach w Hindukusz.

W 1980 r. był uczestnikiem Polskiej Ekspedycji Zimowej – wyprawy, podczas której dokonano pierwszego zimowego wejścia na Mount Everest (kierownik wyprawy: Andrzej Zawada, wśród uczestników m.in. Krzysztof Wielicki, Leszek Cichy, Aleksander Lwow, Maciej Pawlikowski). W lutym 1997 r. wytyczył nowy wariant wejścia na zachodniej ścianie Batiana, jednego ze szczytów masywu Kenia. Odbywał podróże i wspinał się również w górach Afryki, Azji Południowo-Wschodniej, Afganistanu, Indii i Nepalu.

Publikował w górskim magazynie sportowym „Góry” oraz „Taterniku”.

Mieszkał w Krakowie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł Janusz Mączka, drytooling.com.pl [dostęp 2013-01-11] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]