Janusz Mrowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Mrowiec
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1946
Bytom
Chargé d’affaires/Ambasador RP w Senegalu, Gwinei i Gambii
Okres od 1990
do 2000
Poprzednik Krzysztof Antczak
Następca Tomasz Niegodzisz
Ambasador RP w Algierii
Okres od 2002
do 2006
Poprzednik Andrzej Łupina
Następca Lidia Milka-Wieczorkiewicz
Odznaczenia
Order Wielkiego Oficera Narodowego Orderu Lwa

Janusz Mrowiec (ur. 1 stycznia 1946 w Bytomiu) – polski politolog, wykładowca wyższej uczelni i dyplomata, ambasador w Senegalu (1996–2000), Gwinei (1997–2000), Mali i Gambii (1997–2001) oraz Algierii (2002–2006).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Uniwersytetu Śląskiego (1971)[1]. Doktor nauk humanistycznych specjalność stosunki międzynarodowe. Zajmuje się problematyką międzynarodową w organizacjach społecznych, w działalności publicznej i politycznej. Długoletni wykładowca Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (obecnie SGH), Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych w Warszawie (w latach 2005–2008 prorektor ds. naukowo dydaktycznych) oraz Uczelni Vistula.

Pracował m.in. w Związku Młodzieży Wiejskiej, Ogólnopolskim Komitecie Pokoju, RWS Prasa-Książka-Ruch[1]. Przedstawiciel Polski na wielu międzynarodowych konferencjach, m.in. Zgromadzeniu Szefów Państw i Rządów OJA, Radzie Ligi RPA, szczytach OCI i CEDEAO. Były dyrektor Sekretariatu Ministra Spraw Zagranicznych. Od 1990 reprezentował Polskę w Senegalu, najpierw jako chargé d’affaires, a od 1996 jako ambasador. Odpowiadał jednocześnie za kontakty z Mali, Gwineą, Gambią. Od 2002 do 2006 ambasador RP w Algierze. W latach 1989–1991 przedstawiciel Prezydenta RP w Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu. Uzyskał stopień ambasadora tytularnego.

Za rozwój stosunków polsko-senegalskich odznaczony Grand-Officier de l Ordre national du Lion[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce, edycja IV, Warszawa 2001, s. 627.
  • Janusz Mrowiec w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).