Janusz Ostoja-Zagórski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Ostoja-Zagórski
Data i miejsce urodzenia 11 września 1943
Kraków
Zawód historyk
Tytuł naukowy profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Uczelnia Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy
Stanowisko rektor Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy (2012–2016)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Janusz Zygmunt Ostoja-Zagórski (ur. 11 września 1943 w Krakowie) – polski archeolog, profesor nauk humanistycznych, rektor Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy w kadencji 2012–2016.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1967 ukończył studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Stopnie naukowe doktora w 1974 i doktora habilitowanego w 1981 (na podstawie rozprawy zatytułowanej Przemiany osadnicze, demograficzne i gospodarcze w okresie halsztackim na Pomorzu) uzyskał w Polskiej Akademii Nauk. W 1994 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Od 1967 związany z poznańskim oddziałem Instytutu Archeologii i Etnologii PAN, gdzie doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego[1] (w 2004 przeszedł na urlop bezpłatny). Dwukrotnie był stypendystą Fundacji im. Aleksandra von Humboldta.

W 1995 został wykładowcą Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy, przekształcanej następnie w Akademię Bydgoską i Uniwersytet Kazimierza Wielkiego. W 1995 został kierownikiem Katedry Archeologii i Cywilizacji Starożytnych[2], w latach 2003–2006 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Historii. Od 2006 przez dwie kadencje zajmował stanowisko prorektora ds. nauki i współpracy z zagranicą. W 2012 został wybrany na stanowisko rektora tego uniwersytetu[3] na czteroletnią kadencję. W 2016 nie ubiegał się o reelekcję, na jego następcę (od 1 września 2016) wybrano Jacka Woźnego[4].

Janusz Ostoja-Zagórski specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu archeologii pradziejowej Europy oraz metodologii archeologii. Prowadził badania m.in. nad przemianami gospodarczymi w Europie w epoce brązu. Jest autorem publikacji naukowych z zakresu archeologii, w tym dziesięciu pozycji książkowych[5].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2000, za wybitne zasługi w pracy dydaktyczno-wychowawczej, za osiągnięcia w działalności naukowej, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[6]. Wyróżniony także Srebrnym Krzyżem Zasługi (1988)[7] oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej (październik 2007)[8].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Polska w starożytności: 500 000 lat p.n.e. – 500 lat n.e. (1998, ​ISBN 83-86138-83-1​)
  • Najstarsze dzieje ziem polskich (1996, ​ISBN 83-7096-378-1​)
  • Pałuki w starożytności (1994)
  • Mezoregion Sobiejuchy na Pałukach (1993)
  • Przemiany osadnicze, demograficzne i gospodarcze w okresie halsztackim na Pomorzu (1982)
  • Gród halsztacki w Jankowie nad Jeziorem Pakoskim (1978)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Ostoja-Zagórski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2013-05-08].
  2. Katedra Archeologii i Cywilizacji Starożytnych. ukw.edu.pl. [dostęp 2013-05-08].
  3. Władze rektorskie. ukw.edu.pl. [dostęp 2013-05-08].
  4. Profesor Jacek Woźny przyniesie UKW reformy. portalkujawski.pl, 30 marca 2016. [dostęp 2016-03-30].
  5. Prof. dr hab. Janusz Zygmunt Ostoja-Zagórski (publikacje). opi.org.pl. [dostęp 2013-05-08].
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 czerwca 2000 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2000 r. Nr 29, poz. 596).
  7. Prof. dr hab. Ostoja-Zagórski Janusz: Wyróżnienia, nagrody. ukw.edu.pl. [dostęp 2013-05-08].
  8. Inauguracja i odznaczenia. bydgoszcz.uw.gov.pl, 9 października 2007. [dostęp 2012-11-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]