Janusz Prokopiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janusz Prokopiak
Data i miejsce urodzenia 19 września 1933
Warszawa
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Okres od 23 marca 1980
do 31 sierpnia 1985
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej

Janusz Maciej Prokopiak (ur. 19 września 1933 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj]

Uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera budownictwa lądowego na Politechnice Warszawskiej. Od maja 1975 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Radomiu. Zasiadał także w Komitecie Centralnym partii. Przewodniczący Wojewódzkiej Rady Narodowej w Radomiu. Pracował w wykonawstwie budowlanym, m.in. jako dyrektor naczelny Przedsiębiorstwa Budownictwa Miejskiego Warszawa-Południe. Był wiceprezesem Centralnego Związku Spółdzielczości Budownictwa Mieszkaniowego, a od 1972 pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Budowlanego. W 1976 uzyskał mandat posła na Sejm PRL VII kadencji w okręgu radomskim. W 1980 uzyskał reelekcję w tym samym okręgu. W obydwu kadencjach zasiadał w Komisji Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych.

Jako I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Radomiu brał udział w wydarzeniach radomskich. Jest autorem książki Radomski czerwiec '76. Wspomnienia partyjnego sekretarza, wydanej własnym nakładem w 2001 (ISBN 9788391580202).

Odznaczenia[edytuj]

Bibliografia[edytuj]