Janusz Różewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janusz Różewicz
Gustaw, Zbyszek
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1918
Osjaków
Data i miejsce śmierci 7 listopada 1944
Łódź

Janusz Różewicz, pseud. Gustaw, Zbyszek (ur. 25 maja 1918 w Osjakowie[1], zm. 7 listopada 1944 w Łodzi) – polski poeta, podporucznik Armii Krajowej[2]. Brat Tadeusza i Stanisława.

Podczas II wojny światowej służył w wywiadzie Armii Krajowej (Okręg Łódź). 10 czerwca 1944 aresztowany przez łódzkie Gestapo jako podejrzany o „illegale Betätigen” (nielegalna działalność; wspólnie z Henrykiem Rzepkowskim) i osadzony w więzieniu policyjnym przy ul. S. Sterlinga 16 (podówczas Robert-Koch-Str.; de facto było to również więzienie Gestapo)[3]. Stracony 7 listopada 1944 w trwającej wówczas akcji likwidacji członków AK i AL, przetrzymywanych w tym więzieniu. Rozstrzeliwań dokonywano na cmentarzu żydowskim przy ul. Brackiej. Ciała wszystkich straconych zakopano tamże w zbiorowej mogile[4]. Po wojnie ciała tych ludzi ekshumowano i uroczyście pochowano na cmentarzu pw. św. Rocha przy ul. Zgierskiej 142 w Łodzi.

Przypisy

  1. 95. rocznica urodzin Janusza Różewicza, radomsko24.pl [dostęp 2014-02-13]
  2. Dakowicz P.: Różewicz i Bonhoeffer: na marginesie wiersza „Nauka latania”, [w:] „Topos” 2005, nr 5-6.
  3. Księga aresztowań łódzkiego gestapo 1943/1944, litera R, poz. 93; [w:] Archiwum IPN-Łódź
  4. Piotr Grobliński. Zakochany Różewicz. „Kalejdoskop”. Nr 10, s. 22, październik 2014. Łódź: Łódzki Dom Kultury.