Janusz Rębielak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Rębielak
Data i miejsce urodzenia 10 października 1955
Bierutów
Alma mater Politechnika Wrocławska
Uczelnia Politechnika Krakowska
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi

Janusz Rębielak (ur. 10 października 1955 w Bierutowie) – polski architekt i konstruktor, profesor nauk technicznych. Od 2008 roku pracuje na Politechnice Krakowskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1974 ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Oleśnicy.[1] W marcu 1979 ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Pracując następnie na uczelni, zajmował się metodami numerycznymi kształtowania i projektowania struktur przestrzennych oraz propozycjami ich zastosowań jako systemów konstrukcyjnych przekryć dachowych dużych rozpiętości, budynków wysokich wraz z nowatorskimi metodami ich bezpiecznego posadowienia na gruntach o słabej nośności, a szczególnie na terenach szkód górniczych lub na obszarach aktywnych sejsmicznie; autorski system fundamentu zespolonego jest przełomowym w skali światowej rozwiązaniem technicznym w tym obszarze działań inżynierskich; do najważniejszych jego osiągnięć należy także dwuetapowa metoda rozwiązywania kratownic statycznie niewyznaczalnych oraz metoda deformacji siatki wtórnej, ta ostatnia została opracowana dla potrzeb projektowania kopuł geodezyjnych.

W maju 1982 otrzymał stopień naukowy doktora (w Instytucie Architektury i Urbanistyki Politechniki Wrocławskiej), w lutym 1993 doktora habilitowanego (na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej), zaś 8 czerwca 2006 Prezydent RP nadał mu tytuł profesora.

Od 1998 roku do 2013 roku prowadził własną pracownię projektową, wykonując dokumentacje budowlane różnorodnych rodzajów obiektów architektonicznych.

Wieloletni pracownik naukowo-dydaktyczny Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej. W latach 1994–2001 kierownik Zakładu Konstrukcji Budowlanych, a w latach 2001–2007 kierownik Zakładu Konstrukcji i Budownictwa Ogólnego na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej; od 2008 roku profesor Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie; w latach 2016-2017 kierownik Pracowni Konstrukcji Budowlanych (A-44); od 01 września 2017 r. kierownik Katedry Konstrukcji i Technik Budowlanych (A-42); od listopada 2015 r. kierownik Studiów Podyplomowych „Building Information Modeling - technologie cyfrowe w architekturze i budownictwie”.

Przewodniczący Komisji Architektury i Urbanistyki Oddziału Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu w okresie 2006-2010; został ponownie wybrany do pełnienia tej funkcji w kadencji 2011-2014 oraz w kadencji 2015-2018. Członkostwo Komitetu Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk (PAN), w kadencji 2003-2006 oraz w kadencji 2016 - 2020.

Uzyskał stypendia naukowe na Politechnice w Delft, Holandia (1984/1985) oraz na Uniwersytecie Tokijskim w Japonii (2001/2002).

Wybrane projekty[edytuj | edytuj kod]

  • 2003: Kopuła dla Zespołu Centralnego Expo 2010 we Wrocławiu
  • 2005: Centrum Królowej Jadwigi w Bydgoszczy
  • 2005/2006: Centrum Geo Politechniki Wrocławskiej
  • 2006: Zespół basenów w Białogardzie
  • 2007: Przekrycie trybun Stadionu Ludowego w Sosnowcu
  • 2012: GeoDome Sky Tower we Wrocławiu
  • 2015: Ocean Agave – projekt konkursowy
  • 2015: Floating Bay Tower – projekt konkursowy

Patenty[edytuj | edytuj kod]

W latach 1982–1992 uzyskał trzy patenty pracownicze na Politechnice Wrocławskiej.

Autorskie rozwiązanie patentowe:

  • „Systemowy fundament zespolony”, Patent Nr 221971, Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, patent uzyskany dnia 11 kwietnia 2016 r., zgłoszenie patentowe, Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, nr P.394745, dnia 02. maja 2011 r.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Opublikował łącznie ponad 200 prac, w tej liczbie mieszczą się trzy monografie.

Spis wybranych publikacji:

  • Examples of applications of two-stage method in calculations of statically indeterminate trusses, International Journal of Computational Methods Vol. 15, No. 5, 2018, DOI: 10.1142/S0219876218440097.
  • Simple method of approximate calculation of statically indeterminate trusses, International Journal of Computational Methods, Vol. 15, Issue 1, 2018, DOI: 10.1142/S0219876218400261.
  • Modele numeryczne w projektowaniu struktur nośnych budynków wysokich, Kwartalnik Architektury i Urbanistyki, Komitet Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk, tom LXII, nr 3, 2017.
  • Proposals for the application of space structures in the design of the main support structures of tall buildings, Czasopismo Techniczne, 2-A (8)/2016.
  • Examples of application of principle of superposition in the design of structural systems and in static analyses, Journal of Mathematics and System Science, Vol. 5, No 4, 2015.
  • Structural systems composed of concentric hoops and designed for lightweight domes of large spans, Journal of Civil Engineering and Architecture, Volume 8, No. 9, 2014.
  • Metody numeryczne w modelowaniu struktur przestrzennych. Kształtowanie systemów konstrukcyjnych budynków wysokich, Archivolta, nr 1, 2013.
  • System of combined foundation for tall buildings, Journal of Civil Engineering and Architecture, Vol. 6, No 12, 2012.
  • Metody numeryczne w modelowaniu struktur przestrzennych. Formy przekryć dachowych, Archivolta, nr 4, 2012.
  • Koncepcja systemu konstrukcyjnego budynku wysokiego, Inżynieria i Budownictwo, nr 1, 2012.
  • Combined form of structural system proposed for tall buildings, Taller, Longer, Lighter – Proceedings of IABSE-IASS Symposium, London, 2011.
  • Shaping of space structures. Examples of applications of Formian in design of tension-strut systems, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, ​​ISBN 83-7085-865-1​​, Wrocław, 2005.
  • Some proposals of structural systems for long span roofs and high-rise buildings, Journal of the International Association for Shell and Spatial Structures, Vol. 40, No 1, 1999.
  • Some proposals of space structures shaping, Proceedings of the International Colloquium: Structural Morphology – Towards the New Millennium, University of Nottingham, August 15-17, 1997.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wybitni absolwenci (pol.). I Liceum Ogólnokształcące im. J. Słowackiego w Oleśnicy. [dostęp 2017-08-16].
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 października 2014 r. o nadaniu orderów i odznaczeń M.P. z 2015 r. poz. 4

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]