Japońska Armia Czerwona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Japońska Armia Czerwona (jap. 日本赤軍 Nihon Sekigun?, JRA) – organizacja terrorystyczna z Japonii.

Historia[edytuj]

Około 1970 roku oddzieliła się od Japońskiej Ligi Komunistycznej – Frakcji Czerwonej Armii[1]. Celem grupy było obalenie japońskiego rządu i monarchii[1]. W związku z brakiem możliwości realizacji tak daleko idących celów grupa skupiła się na sprawie palestyńskiej[1]. Działacze przyłączyli się do Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny (LFWP)[1]. Palestyńczycy finansowali i chronili członków JRA[1]. Organizacja ukrywała się na obszarach Libanu kontrolowanych przez Syrię[1]. Została rozbita w drugiej połowie lat 90[1]. Większość liderów formacji została schwytana, pozostali schronili się w Korei Północnej[1].

Najważniejsze ataki przeprowadzone przez grupę[edytuj]

  • We wrześniu 1974 roku oddział Japońskiej Armii Czerwonej zajął ambasadę francuską w Hadze po czym zbiegł do Syrii[1]. W ataku zginęło 28 osób, w tym dwóch terrorystów[1].
  • W sierpniu 1975 roku terroryści zajęli konsulat USA w Kuala Lumpur. Wzięli w niej 52 zakładników. Terrorystom udało się wymusić uwolnienie swoich bojowników przebywających w japońskich więzieniach[1]. W ataku zginęło 28 osób, w tym dwóch terrorystów[1].
  • We wrześniu 1977 roku bojownicy porwali samolot linii Japan Airlines. W zamian za uwolnienie zakładników, z więzień zwolniono kolejnych japońskich terrorystów[1]. W ataku zginęło 28 osób, w tym dwóch terrorystów[1].
  • W czerwcu 1987 roku JRA zaatakowała ambasady USA i Wielkiej Brytanii w Rzymie[1].
  • W kwietniu 1988 roku celem ataku terrorystów stał się klub wojskowy w Neapolu[1].
  • W lipcu 1988 roku terroryści zaatakowali amerykańską ambasadę w Madrycie[1].

Oprócz powyższych, JRA często przeprowadzała zamachy bombowe na japońskie przedsiębiorstwa[1].

Ataki na cele amerykańskie z lat 80. przypuszczalnie przeprowadzono na zlecenie Libii[1].

Ideologia[edytuj]

Była grupą marksistowsko-leninowską[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v Terroryzm s. 88-89

Bibliografia[edytuj]

  • Wilhelm Dietl, Rolf Tophoven, Kai Hirschmann: Terroryzm. Warszawa: 2012. ISBN 9788301160197.