Jar Rzeki Raduni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jar Rzeki Raduni
Ilustracja
Okolice Glincza
rezerwat krajobrazowy
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Mezoregion Pojezierze Kaszubskie
Data utworzenia 1972
Akt prawny M.P. z 1972 r. Nr 36, poz. 202
Powierzchnia 84,24 ha
Położenie na mapie gminy Żukowo
Mapa lokalizacyjna gminy Żukowo
Jar Rzeki Raduni
Jar Rzeki Raduni
Położenie na mapie powiatu kartuskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kartuskiego
Jar Rzeki Raduni
Jar Rzeki Raduni
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Jar Rzeki Raduni
Jar Rzeki Raduni
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jar Rzeki Raduni
Jar Rzeki Raduni
Ziemia54°18′20″N 18°18′26″E/54,305556 18,307222

Jar Rzeki Radunikrajobrazowy rezerwat przyrody na Pojezierzu Kaszubskim w powiecie kartuskim, utworzony w 1972 roku. Zajmuje powierzchnię 84,24 ha (akt powołujący podawał 74,26 ha).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Obszar chroniony to odcinek przełomu Raduni, zwanego Przełomem Babidolskim, przez wzgórza morenowe (zjawisko erozji) z porośniętymi grądem i łęgiem stokami. Występuje tu również roślinność o charakterze podgórskim. Jar rzeki był fragmentem turystycznego szlaku spływów kajakowych (decyzją Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Gdańsku „Ruch kajakowy rzeką Radunią na odcinku pokrywającym się z obszarem rezerwatu Jar Rzeki Raduni jest niedozwolony”[1]). Najbliższe miejscowości to Borowo i Borkowo. Znajduje się na turystycznym szlaku Kartuskim.

  • Powierzchnia: 84,24 ha
  • Wysokość minimalna 122 m n.p.m.
  • Wysokość maksymalna 172 m n.p.m.
  • Klasy siedlisk i % pokrycia: lasy iglaste 24%; lasy mieszane 76%

Natura 2000[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat leży w granicach obszaru Natura 2000 „Jar Rzeki Raduni” (kod PLH220011).

Tak definiuje teren Formularz danych Natura 2000:
„Obszar obejmuje przełomowy odcinek rzeki Raduni. Rzeka płynie dnem kamienistego jaru, tworząc meandry. Dolina i strome zbocza (do 45 st. nachylenia) o wysokości do 40 m, porośnięte są lasem liściastym (grądy, łęgi); miejscami na dnie wąwozu występują podmokłe łąki. Rośnie tu wiele roślin górskich i innych rzadkich gatunków. Ostoja ma specyficzny mikroklimat, o wysokiej wilgotności i niższych temperaturach w porównaniu z przyległymi terenami. Przełom rzeki rozcina rozległy kompleks leśny, w którym dominują siedliska grądowe.”

Przypisy[edytuj | edytuj kod]