Jarand z Grabia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jarand z Grabia
Herb Pomian.svg
Pomian
Wojny i bitwy wojna z zakonem krzyżackim (1409-1410),Bitwa pod Grunwaldem
Administracja stolnik brzeski, wojewoda sieradzki i inowrocławski.

Jarand z Grabia, Jarand z Grabi i Brudzewa, Jarand z Grabia, Stawu, Brudzewa i Dąbrówki, Jarand Brudzewski (współcześnie: Jarand z Grabia, Jarand z Brudzewa, Jarand z Dąbrówki (ur. ok. 1380, zm. po 1452) – rycerz herbu Pomian, wojewoda sieradzki i inowrocławski w 1427, stolnik brzeskokujawski od 1402.

W 1410 w bitwie pod Grunwaldem dowodził chorągwią biskupa poznańskiego Wojciecha Jastrzębca. W 1426 wyznaczony jako poseł do zakonu krzyżackiego, w sprawie sporów granicznych. Był obecny przy wystawieniu przez Władysława II Jagiełłę przywileju jedlneńskiego w 1430 roku[1]. W 1430 dowodził oddziałami, które strzegły granicy od Krzyżaków. W 1432 brał udział w zawarciu układu z Zygmuntem Kiejstutowiczem. W 1433 uczestniczył w zjeździe z posłami krzyżackimi w Słońsku. W 1435 brał udział w podpisaniu pokoju w Brześciu. Nie wzmiankowany w dokumentach po 1440, prawdopodobnie zmarł w tym czasie. Pozostawił kilku synów, którzy dziedziczyli jego majątek. Stanisław ukończył w 1455 Akademię Krakowską, był kanonikiem gnieźnieńskim. Dwóch synów dało początek nowym rodom szlacheckim: Piotr z Grabia Grabskim a Mikołaj z Brudzewa Brudzewskim[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Franciszek Piekosiński, Wiece, sejmiki, sejmy i przywileje ziemskie w Polsce wieków średnich, Kraków 1900, s. 43.
  2. Jarand z Grabi i Brudzewa, art. red. w: Polski Słownik Biograficzny, 1962-1964, t. 10, s. 612

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]