Jarkowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jarkowice
Wieś Jarkowice.
Wieś Jarkowice.
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kamiennogórski
Gmina Lubawka
Wysokość 550-650[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 381[2]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Kod pocztowy 58-420[3]
Tablice rejestracyjne DKA
SIMC 0190489
Położenie na mapie gminy Lubawka
Mapa lokalizacyjna gminy Lubawka
Jarkowice
Jarkowice
Położenie na mapie powiatu kamiennogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kamiennogórskiego
Jarkowice
Jarkowice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Jarkowice
Jarkowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jarkowice
Jarkowice
Ziemia50°43′13″N 15°53′59″E/50,720278 15,899722

Jarkowice (przed 1945 niem. Hermsdorf städt. bei Liebau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Lubawka.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Jarkowice to duża i ludna wieś leżąca pomiędzy Grzbietem Lasockim a wzgórzami Bramy Lubawskiej, u zbiegu potoków Złotna i Biała Woda, na wysokości około 550-650 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jarkowice powstały w drugiej połowie XIV wieku, co wiązało się z wydobyciem na tym terenie rudy żelaza[1]. W 1747 roku był tu dwór i 2 młyny wodne, a mieszkało 7 kmieci oraz 224 zagrodników i chałupników[1]. W 1815 roku w miejscowości odnotowano 2 browary, gorzelnię, wapiennik, cegielnię, 2 tartaki, 2 kowali i 4 gospody[1]. Wieś była wtedy znacznym ośrodkiem tkackim, działało tu 175 krosien[1]. Po 1945 roku Jarkowice pozostały wsią rolniczo-przemysłową, w 1993 roku było tu 78 gospodarstw rolnych[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:

  • dom nr 155, pochodzący z XVIII wieku.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przez Jarkowice przechodzi szlak turystyczny[5]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 3: Karkonosze. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 82-84. ISBN 83-7005-168-5.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Wyszukiwarka kodów pocztowych. [dostęp 2018-04-29].
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 28 sierpnia 2012]. s. 59.
  5. Mapa turystyczna. [dostęp 2018-04-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]