Jarosław Józef Szczepański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jarosław Józef Szczepański
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1950
Warszawa
Zawód dziennikarz, publicysta
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jarosław Józef Szczepański (ur. 19 sierpnia 1950 w Warszawie[1]) – polski dziennikarz i publicysta ekonomiczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent historii na Uniwersytecie Warszawskim (1973) oraz podyplomowych studiów dziennikarskich (1977)[1][2]. Początkowo zatrudniony jako bibliotekarz, publikował też w prasie studenckiej, był również nauczycielem historii w Technikum Elektrycznym w Warszawie[1].

Od 1975 pracował w "Expresie Wieczornym", zajął się tematyką gospodarczą w tym kwestiami związanymi z górnictwem[3]. W 1981 był kierownikiem działu informacyjnego, a w 1989 sekretarzem redakcji "Tygodnika Solidarność". Publikował pod pseudonimami Sztraba, Śleper, Czesław Pstrowski, Jakub Kon, Globtrotter, JJS, Jotes, Szczepan. Od 1982 do 1989 współpracował z wydawnictwami drugiego obiegu (tj. "Tygodnik Wojenny", "Tygodnik Mazowsze", "Przegląd Wiadomości Agencyjnych", "Spectator" i inne), redagował w połowie lat 80. wydawany na Śląsku periodyk "Górnik Polski"[4]. Od 1983 pracował w miesięczniku "Powściągliwość i Praca"[1].

W 1989 był uczestnikiem obrad Okrągłego Stołu jako sekretarz podzespołu górniczego z ramienia strony solidarnościowej. Po utworzeniu rządu Tadeusza Mazowieckiego objął stanowisko zastępcy dyrektora biura prasowego, następnie pracował jako komentator ekonomiczny Radia Wolna Europa. Był też zastępcą redaktora naczelnego "Nowej Europy". Od 1993 do 1997 kierował redakcjami ekonomicznymi Radia-Info i Radia dla Ciebie. Prowadził telewizyjne programy gospodarcze, zajął się także publicystyką w prasie. W latach 1997–2000 pracował jako waszyngtoński korespondent polskich mediów. Od 2000 do 2002 zajmował stanowisko wicedyrektora Telewizyjnej Agencji Informacyjnej, był rzecznikiem prasowym zarządu Telewizji Polskiej (2004–2006). Był doradcą medialnym Bronisława Komorowskiego, w latach 2007–2008 był dyrektorem Biura Prasowego Kancelarii Sejmu RP[2]. W 2010 został prezesem przedsiębiorstwa konsultingowego.

Laureat nagrody im. Jerzego Zieleńskiego za pracę dziennikarską dotyczącą polskiego górnictwa (1988)[2]. W 2011 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[5][6]. Od 2009 do 2014 był przewodniczącym polskiej loży Żydowskiego Stowarzyszenia B'nai B'rith.

Był (w latach 1994–2000) mężem Doroty Warakomskiej[7].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Górnik Polski. Ludzie z pierwszych stron gazet, Iskry, Warszawa 2005
  • Ostatnia wyspa komunizmu. Jan Paweł II na Kubie (współautor z Dorotą Warakomską), Znak, Kraków 1998[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Elżbieta Ciborska: Leksykon polskiego dziennikarstwa. Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, 2000, s. 530. ISBN 83-7151-330-5.
  2. a b c Jarosław J. Szczepański. tvp.pl, 17 listopada 2010. [dostęp 2012-05-03].
  3. Jarosław J. Szczepański. iik.pl, 14 marca 2006. [dostęp 2012-05-02].
  4. Jarosław Szczepański w Słowniku "Niezależni dla kultury 1976–89". [dostęp 2012-05-02].
  5. M.P. z 2011 r. nr 64, poz. 624
  6. Prezydent uhonorował zasłużonych dziennikarzy. prezydent.pl, 21 marca 2011. [dostęp 2012-05-03].
  7. Tomasz Sygut: Kowboj w Polsacie?. "Przegląd" nr 26/2005. [dostęp 2012-05-03].
  8. Wykaz publikacji w katalogu Biblioteki Narodowej. [dostęp 2012-05-03].