Jarosław Matwiejuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jarosław Matwiejuk
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1968
Białystok
Zawód, zajęcie prawnik, nauczyciel akademicki
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko poseł na Sejm VI kadencji (2007–2011)
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Jarosław Matwiejuk (ur. 24 stycznia 1968 w Białymstoku) – polski polityk, prawnik, nauczyciel akademicki, samorządowiec, poseł na Sejm VI kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim (filii w Białymstoku). W 1999 uzyskał stopień doktora nauk prawnych na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Białymstoku na podstawie napisanej pod kierunkiem Eugeniusza Zwierzchowskiego rozprawy pt. Pozycja prawna Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego w Rzeczypospolitej Polskiej[1]. Uzyskał uprawnienia radcy prawnego.

W 1991 podjął pracę jako asystent w Zakładzie Prawa Konstytucyjnego na Wydziale Prawa filii UW w Białymstoku. Od 1997 zatrudniony jest na Wydziale Prawa UwB. Przez dwa lata był asystentem, a po uzyskaniu stopnia naukowego adiunktem w Katedrze Prawa Konstytucyjnego. W 2005 objął stanowisko prodziekana na Wydziale Prawa. Zatrudniony też w Katedrze Prawa Wyznaniowego i Kanonicznego Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie oraz w Katedrze Administracji Publicznej Wyższej Szkoły Administracji Publicznej w Białymstoku.

W latach 1998–2006 zasiadał w białostockiej radzie miasta. W kadencji 2002–2006 przewodniczył Komisji Samorządności i Ładu Publicznego. W 2006 i 2007 uzyskiwał mandat radnego sejmiku podlaskiego. Pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Organizacyjnej.

W wyborach w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z ramienia Komitetu Wyborczego Prawosławnych[2], zaś w wyborach w 1997 ze Stowarzyszenia Słowiańskich Mniejszości Narodowych[3]. W wyborach parlamentarnych w 2007 został wybrany na posła, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci w białostockim (jako bezpartyjny z rekomendacji Sojuszu Lewicy Demokratycznej), otrzymując 20 770 głosów. W kwietniu 2008 został członkiem klubu poselskiego Lewica (przemianowanego we wrześniu 2010 na klub SLD). W Sejmie VI kadencji zasiadł w m.in. w Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisji Obrony Narodowej, Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, powołano go na wiceprzewodniczącego rosyjsko-polskiej grupy parlamentarnej i na wiceprzewodniczącego komisji nadzwyczajnej ds. projektów ustaw o zmianie Konstytucji RP. 10 czerwca 2010 został wybrany przez Sejm w skład Krajowej Rady Prokuratury. W 2011 nie utrzymał mandatu posła na kolejną kadencję. W 2012 powołany przez prezesa Rady Ministrów w skład Rady Głównej do Spraw Społecznej Readaptacji i Pomocy Skazanym na czteroletnią kadencję. W wyborach parlamentarnych w 2015 wystartował do Sejmu jako bezpartyjny kandydat z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego, nie uzyskując mandatu posła (otrzymał 5589 głosów)[4].

W 2001 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi[5].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Prawo konstytucyjne i administracyjne. Podstawowe akty normatywne, Temida 2, Białystok 1995, ​ISBN 83-86137-19-3​.
  • Konstytucyjno-ustawowa pozycja związków wyznaniowych w Federacji Rosyjskiej, Temida 2, Białystok 2016, ​ISBN 978-83-62813-90-2​.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eugeniusz Zwierzchowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-03-17].
  2. Wyniki wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 27 października 1991 roku. Cz. 1. Wyniki głosowania w okręgach wyborczych, Państwowa Komisja Wyborcza, Warszawa 1991, s. 252.
  3. Wyniki wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 21 września 1997 r. Cz. 1. Wyniki głosowania w okręgach wyborczych, Krajowe Biuro Wyborcze, Warszawa 1997, s. 54.
  4. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-28].
  5. M.P. z 2002 r. nr 8, poz. 140

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]