Jarosław Sellin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jarosław Sellin
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 maja 1963
Gdynia

Sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Okres

od 20 listopada 2015[1]

Przynależność polityczna

Prawo i Sprawiedliwość

Sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Okres

od 10 listopada 2005
do 26 listopada 2007

Przynależność polityczna

Prawo i Sprawiedliwość

Rzecznik prasowy Rządu RP
Okres

od 9 maja 1998
do 5 marca 1999

Przynależność polityczna

Akcja Wyborcza Solidarność

Poprzednik

Tomasz Tywonek

Następca

Krzysztof Luft

podpis

Jarosław Daniel Sellin (ur. 1 maja 1963 w Gdyni) – polski polityk i dziennikarz, doktor nauk humanistycznych.

Poseł na Sejm V, VI, VII, VIII i IX kadencji, w latach 1998–1999 rzecznik prasowy rządu Jerzego Buzka, w latach 1999–2005 członek KRRiT, w latach 2005–2007, 2015–2021 i od 2021 sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w 2021 w Ministerstwie Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu, od 2022 również generalny konserwator zabytków.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Henryka i Marii Sellinów. W 1988 ukończył studia na kierunku historia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Pracował następnie jako nauczyciel historii w V Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku[2] oraz jako nauczyciel akademicki na Uniwersytecie Gdańskim. W 2021 na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy pt. Żydzi i judaizm w doświadczeniu Karola Wojtyły (1920–1978)[3].

W latach 1983–1989 działał w opozycyjnym Ruchu Młodej Polski. Jako reprezentant strony solidarnościowo-opozycyjnej uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw młodzieży. W 1990 przystąpił do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. W 1991 przeszedł do Koalicji Republikańskiej (kandydował z jej listy do Sejmu w wyborach w tymże roku), a pod koniec 1992 przystąpił z nią do Partii Konserwatywnej, z której odszedł w 1993.

Od początku lat 90. pracował jako dziennikarz. W latach 1990–1991 był szefem działu politycznego Tygodnika Katolickiego „Młoda Polska”. W 1991 przygotowywał programy dla polskojęzycznej telewizji w Wilnie, zaś od 1992 był zatrudniony w TVP, m.in. w redakcji Wiadomości oraz gdańskiej redakcji Panoramy. W 1993 rozpoczął pracę w Telewizji Polsat, gdzie współpracował z Wiesławem Walendziakiem. Do 1998 kierował programem Informacje, był szefem działu informacyjnego i publicystyki. Był uważany za jednego z członków środowiska młodych konserwatywnych działaczy i dziennikarzy określanych mianem „pampersów”[4]. Od 1999 należy do Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego.

W 1998 objął funkcję rzecznika prasowego rządu Jerzego Buzka, zaś w 1999 został wybrany przez Sejm do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

Po wygaśnięciu mandatu członka KRRiT, w 2005 zdecydował się na start w wyborach do Sejmu. Uzyskał mandat poselski z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu gdyńsko-słupskim. W 2006 został honorowym członkiem stowarzyszenia Młodzi Konserwatyści.

Od 10 listopada 2005 do 26 listopada 2007 był sekretarzem stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi został posłem, otrzymując 18 167 głosów.

W grudniu 2007 wystąpił z klubu parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości, stanął następnie na czele stowarzyszenia Pomorze XXI. W październiku 2008 został przewodniczącym koła poselskiego Polska XXI, a w czerwcu 2009 przewodniczącym stowarzyszenia o tej samej nazwie, zastępując Rafała Dutkiewicza. 21 października 2009 został członkiem utworzonego tego dnia koła parlamentarnego Polska Plus, a 9 stycznia 2010 członkiem władz nowo powstałej (z przekształcenia Polski XXI) partii o tej samej nazwie. W 2010 z ramienia PiS i Polski Plus bez powodzenia kandydował do KRRiT.

25 września 2010 wraz z innymi członkami Polski Plus, po samorozwiązaniu tej partii, przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości[5]. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 9932 głosy[6]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 startował z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu pomorskim, nie uzyskał mandatu posła, zdobywając 23 387 głosów[7].

W 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, tym razem kandydując w okręgu gdańskim i otrzymując 34 997 głosów[8]. 20 listopada 2015 ponownie został sekretarzem stanu w MKiDN[9]. W listopadzie 2016 został pełnomocnikiem rządu ds. obchodów Stulecia Odzyskania Niepodległości RP[10].

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 bezskutecznie ubiegał się o mandat posła do PE w okręgu obejmującym województwo pomorskie, zdobywając 77 374 głosy[11]. W wyborach w tym samym roku uzyskał ponownie mandat posła na Sejm, otrzymując 29 834 głosy[12]. Od marca 2021, po przekształceniach w strukturze rządu, sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu[13]. Po reaktywacji MKiDN w październiku 2021 pozostał na funkcji sekretarza stanu w tym resorcie.

W 2018 wszedł w skład Rady Muzeum przy Muzeum Historii Żydów Polskich Polin w Warszawie[14]. W styczniu 2022 w resorcie kultury został dodatkowo generalnym konserwatorem zabytków[15].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma córkę[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od marca do października 2021 sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu.
  2. a b Prywatnie. sellin.pl. [dostęp 2019-11-30].
  3. Historia. Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego. [dostęp 2022-01-14].
  4. Marcin Dominik Zdort, Pampersi – czas przeszły dokonany, „Rzeczpospolita” z 14 maja 2002.
  5. Rada Polityczna PiS zaakceptowała przejście polityków Polski Plus. pis.org.pl, 25 września 2010. [dostęp 2015-06-03].
  6. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-03].
  7. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-06-03].
  8. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  9. Nowi wiceministrowie w resorcie kultury. mkidn.gov.pl, 20 listopada 2015. [dostęp 2015-11-20].
  10. Jarosław Sellin pełnomocnikiem rządu do spraw obchodów Stulecia Odzyskania Niepodległości RP. radiogdank.pl, 15 listopada 2015. [dostęp 2015-11-15].
  11. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-05-27].
  12. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].
  13. Powołanie wiceministrów w Ministerstwie Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu. gov.pl, 2 marca 2021. [dostęp 2021-03-03].
  14. Rada muzeum. Muzeum Historii Żydów Polskich Polin. [dostęp 2021-06-01].
  15. Jarosław Sellin został Generalnym Konserwatorem Zabytków. dzieje.pl, 3 stycznia 2022. [dostęp 2022-01-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]