Jarosław Wróbel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jarosław Wróbel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 października 1965
Katowice
Zawód, zajęcie ekonomista, menedżer

Jarosław Wróbel (ur. 4 października 1965 w Katowicach) – polski ekonomista i menedżer związany z energetyką, od 2020 wiceprezes zarządu Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent IV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Sosnowcu. Na Akademii Ekonomicznej w Katowicach ukończył studia z ekonomii (1985–1990) oraz studium doktoranckie (1995–1998). Ponadto ukończył także studia podyplomowe w zakresie doskonalenia zawodowego w energetyce (1998) na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. W 2011 uzyskał dyplom Executive MBA (Uniwersytet Gdański i RMS Erasmus University), a w 2013 - certyfikat Post-MBA w zakresie strategicznego zarządzania finansami (Uniwersytet Gdański i SBS Swiss Bussiness School)[1].

Od 1992 związany z energetyką. W okresie 1993–1999 pracował w Elektrociepłowni „Będzin”, gdzie odpowiadał za opracowanie i wdrożenie programu restrukturyzacji oraz przygotowanie i przeprowadzenie pierwszego procesu prywatyzacji kapitałowej w polskiej elektroenergetyce[1].

Od 2002 zatrudniony na stanowiskach menedżerskich w spółkach Grupy Kapitałowej PGNiG[1]. W latach 2003–2013 pełnił funkcję wiceprezesa ds. ekonomicznych Górnośląskiej Spółki Gazownictwa, w której był pomysłodawcą i sponsorem programu wdrożenia platformy wspomagającej obsługę procesów z wykorzystaniem systemów klasy: ERP i CIS (ang. Customer Information System)[1]. Był także prezesem zarządu Polskiej Spółki Gazownictwa (2016–2018)[2], w której następnie został przewodniczącym rady nadzorczej[1][3]. Pod jego kierownictwem PSG opracowała i wdrożyła strategiczny pakiet zmian dla polskiego gazownictwa dystrybucyjnego na lata 2016–2022, zwany konstytucją dla gazownictwa[4][5]. W okresie 2018–2020 był prezesem zarządu i dyrektorem naczelnym spółki Orlen Południe[1][6]. Był współtwórcą oraz sponsorem programu budowy w Orlen Południe biorafinerii, na bazie Rafinerii w Trzebini oraz Rafinerii w Jedliczu, będącej centrum kompetencyjnym w zakresie biokomponentów oraz biopaliw dla Grupy Kapitałowej Orlen[1].

Od 2020 roku pełni funkcję wiceprezesa zarządu PGNiG oraz członka Rady Dyrektorów PGNiG Upstream Norway AS[1]. W ramach PGNiG odpowiada m.in. za krajowy program produkcji i dystrybucji biometanu[7][8][9]. Jest też sponsorem projektu fuzji PKN Orlen z GK PGNiG po stronie PGNiG[1].

Od 2008 jest dyrektorem górniczym I stopnia; od 2011 – dyrektorem górniczym II stopnia, a od 2016 jest generalnym dyrektorem górniczym III stopnia[1].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniony m.in. tytułem Złoty Inżynier 2017 w konkursie "Przeglądu Technicznego"[10] oraz honorową szpadą górniczą[1]. Kierowana przez J. Wróbla Polska Spółka Gazownictwa zdobyła w 2017 roku Polską Nagrodę Jakości w kategorii wielkich organizacji gospodarczych[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l Jarosław Wróbel - Wiceprezes Zarządu. pgnig.pl. [dostęp 2020-06-23].
  2. PAP/GP: Jarosław Wróbel szefem Polskiej Spółki Gazownictwa. wnp.pl, 25-02-2016. [dostęp 2020-06-24].
  3. Rada Nadzorcza PSG. psgaz.pl. [dostęp 2020-06-24].
  4. Wróbel: PSG proponuje konstytucję gazownictwa dystrybucyjnego w Polsce. biznesalert.pl, 20 czerwca 2016. [dostęp 2020-07-08].
  5. Gaz-System i PSG porządkują zarządzanie gazociągami w Polsce. biznesalert.pl, 29 czerwca 2016. [dostęp 2020-07-08].
  6. PAP/rs: Nowym prezesem Orlen Południe Jarosław Wróbel. wnp.pl, 16-04-2018. [dostęp 2020-06-24].
  7. 9 lipca 2020: Wiceprezes PGNiG: cały krajowy program biometanu wymaga ok. 70 mld zł. energetyka24.com. [dostęp 2020-07-23].
  8. PGNiG będzie mocno inwestowało w biometan, www.parkiet.com [dostęp 2020-08-17] (pol.).
  9. Grupa Wirtualna Polska, Prezes PGNiG: Na krajowy program biometanu potrzeba wstępnie 70 mld zł, www.money.pl [dostęp 2020-08-25] (pol.).
  10. Nagrodzono wybitnych inżynierów w plebiscycie "Złoty inżynier 2017". naukawpolsce.pap.pl, 2 marca 2018. [dostęp 2020-06-23].