Jarosław Zieliński (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jarosław Zieliński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 września 1960
Szwajcaria
Zawód polityk, nauczyciel
Alma Mater Uniwersytet Gdański
Stanowisko wiceminister edukacji (2005–2006), wiceminister spraw wewnętrznych i administracji (2006–2007, od 2015), poseł na Sejm IV, V, VI, VII i VIII kadencji (od 2003)
Partia Prawo i Sprawiedliwość
Odznaczenia
Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
Strona internetowa
Jarosław Zieliński odbierający z rąk przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Wojciecha Hermelińskiego zaświadczenie o wyborze na posła VIII kadencji Sejmu (2015)

Jarosław Zieliński (ur. 20 września 1960 w Szwajcarii koło Suwałk) – polski polityk i nauczyciel.

Poseł na Sejm IV, V, VI, VII i VIII kadencji, sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji i Nauki (w latach 2005–2006) i Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji (w latach 2006–2007 i od 2015).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana i Czesławy. W 1986 ukończył studia w zakresie filologii polskiej na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Pracował jako nauczyciel: w 1986 w Zespole Szkół nr 2 w Suwałkach, w latach 1986–1987 w Zespole Szkół Samochodowych w Gdańsku, w latach 1987–1990 w V Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku, w latach 1995–1998 w Kolegium Nauczycielskim i Zespole Szkół nr 1 w Suwałkach. W latach 1998–2001 i 2002 był dyrektorem Kolegium Nauczycielskiego w Suwałkach. W latach 1990–1995 pełnił funkcję kuratora oświaty w Suwałkach, zaś w 2001 podlaskiego kuratora oświaty w Białymstoku.

W latach 1981–1986 należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W latach 1986–2005 był członkiem NSZZ „Solidarność”, od 1989 do 1990 kierował biurem ds. szkolenia Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w Gdańsku.

W latach 1990–1994 i 1998–2003 zasiadał w radzie miejskiej w Suwałkach. W 1998 kierował Urzędem Rejonowym w Suwałkach. W latach 2002–2004 pełnił funkcję burmistrza Dzielnicy Warszawa-Śródmieście.

W latach 1992–2000 zasiadał w zarządzie głównym Porozumienia Centrum. Od 2001 należy do Prawa i Sprawiedliwości, jest członkiem zarządu głównego PiS, przewodniczy partyjnej komisji etyki. Od 12 stycznia 2008 do zlikwidowania tego stanowiska 10 października 2009 był sekretarzem generalnym PiS.

23 października 2003 objął mandat posła na Sejm IV kadencji (wszedł na miejsce Krzysztofa Jurgiela wybranego w wyborach uzupełniających do Senatu). Był wiceprzewodniczącym sejmowej Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. W wyborach w 2005 został wybrany na posła na Sejm V kadencji w okręgu białostockim.

14 listopada 2005 powołano go na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji i Nauki, odwołano go z dniem 6 maja 2006 w związku ze złożoną przez niego rezygnacją. Od 31 maja 2006 do 20 listopada 2007 był sekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji i Pełnomocnikiem Rządu do Spraw Samorządu Terytorialnego.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskał mandat poselski, otrzymując 21 830 głosów. Objął funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych.

W 2011 kandydował w wyborach parlamentarnych z drugiego miejsca na liście komitetu wyborczego PiS w okręgu wyborczym nr 24 w Białymstoku i uzyskał mandat poselski. Oddano na niego 21 015 głosów (4,90% głosów oddanych w okręgu)[1]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 startował z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu nr 3 (województwa podlaskie i warmińsko-mazurskie) i nie uzyskał mandatu posła, zdobywając 15 040 głosów[2].

W 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 28 865 głosów[3]. 18 listopada tegoż roku powołany na sekretarza stanu w MSWiA[4].

W 2018 policjanci z Suwałk za pośrednictwem mediów zarzucili Zielińskiemu, że "zrobił z suwalskiej policji prywatny folwark, a z policjantów - parobków". Policjanci wymieniali m.in. całodobową ochronę jego domu, konieczność "udawania BOR na oficjalnych spotkaniach ministra" oraz upolitycznienie polityki kadrowej.[5]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” (2007)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-01].
  2. Wyniki głosowania na listę komitetu w okręgu wyborczym. pe2014.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-06-01].
  3. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  4. Jarosław Zieliński. mswia.gov.pl, 19 listopada 2015. [dostęp 2016-03-10].
  5. Suwalski folwark ministra Zielińskiego. "Zrobił z policjantów parobków", „Onet Białystok”, 14 listopada 2018 [dostęp 2018-11-17] (pol.).
  6. 5 lat w sejmie. „Kurier Poselski Jarosława Zielińskiego”. 2/2008. s. 17. ISSN 1732-033X. [dostęp 2015-06-01]. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]