Jarosław Zygmunt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jarosław Roman Zygmunt
kontradmirał kontradmirał
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1961
Lublin
Przebieg służby
Jednostki dowódca flotylli 8.FOW
Orzeł MW RP Dowództwo MW

Dowodztwo.Operacyjne.PNG Dowództwo Operacyjne dowódca dywizjonu 31. dOR
dowódca dywizjonu 1. dOR
dowódca okrętuORP "Świnoujście"

Stanowiska szef Centrum Wsparcia Dowództwa Operacyjnego, zastępca szefa Sztabu Marynarki Wojennej,dowódca 8 Flotylli Obrony Wybrzeża
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Morski Krzyż Zasługi Medal Złoty za Długoletnią Służbę Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złoty Medal „Za Zasługi dla Policji”

Jarosław Roman Zygmunt (ur. 28 sierpnia 1961 w Lublinie) – oficer Marynarki Wojennej w stopniu wojskowym kontradmirała, magister inżynier nawigator, dyplomowany oficer pokładowy okrętów rakietowych, w latach 1999-2003 dowódca dywizjonów okrętów rakietowych, następnie komendant Portu Wojennego Gdynia oraz szef Centrum Wsparcia Dowództwa Operacyjnego Sił Zbrojnych, od 2009 zastępca szefa Sztabu Marynarki Wojennej,od 01.04.2014 dowódca 8 Flotylli Obrony Wybrzeża odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Jarosław Roman Zygmunt urodził się 28 sierpnia 1961 roku w Lublinie, gdzie ukończył III Liceum Ogólnokształcące im. Unii Lubelskiej. W latach 1979-1984 studiował na Wydziale Nawigacji i Uzbrojenia Okrętowego w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni. W 1983 roku otrzymał promocję oficerską, a rok później tytuł zawodowy magistra inżyniera nawigatora[1]. Jest również absolwentem Podyplomowych Studiów Operacyjno-Taktycznych w Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni (1992), Podyplomowych Studiów Operacyjno-Logistycznych w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie (2003) oraz Podyplomowych Studiów Polityki Obronnej w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie (2007).

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Na pierwsze stanowisko służbowe – zastępcy dowódcy kutra torpedowego projektu 664 ORP "Sprawny" – został skierowany do 1 dywizjonu Kutrów Rakietowo Torpedowych 3 Flotylli Okrętów w Gdyni. W 1986 roku w tej jednostce wojskowej objął funkcję zastępcy dowódcy okrętu na ORP "Władysławowo", kutrze rakietowym projektu 205, natomiast od 1987 do 1993 roku dowodził bliźniaczym ORP "Świnoujście".

Następnie kontynuował służbę w dowództwie 1 dywizjonu Okrętów Rakietowych[2], początkowo jako szef sztabu – zastępca dowódcy, a od 1999 roku na stanowisku dowódcy. W związku z reorganizacją sił 3 Flotylli Okrętów, jeszcze w 1999 roku został pierwszym dowódcą 31 dywizjonu Okrętów Rakietowych[3]. Od 2003 roku był Komendantem Portu Wojennego Gdynia. Z dniem 3 lipca 2007 roku wyznaczono go szefem Centrum Wsparcia Dowództwa Operacyjnego Sił Zbrojnych w Warszawie. W dniu 17 listopada 2009 objął obowiązki na nowym stanowisku - zastępcy szefa Sztabu Marynarki Wojennej[4]. Od września 2013r do rozformowania Dowództwa Marynarki Wojennej tj.31 grudnia 2013 roku pełnił obowiązki Szefa Sztabu - z-cy dowódcy MW. Z dniem 01 kwietnia 2014 roku wyznaczony decyzją ministra obrony na stanowisko dowódcy 8 Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu.Obowiązki objął 04 kwietnia 2014 roku. Zakończył zawodową służbę wojskową 30 kwietnia 2016 i został przeniesiony do rezerwy.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma syna i córkę. Interesuje się historią, marynistyką i literaturą sensacyjną.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Komorowski, Nawrot, Zalewski, Księga absolwentów uczelni polskiej marynarki wojennej, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2007
  2. 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych został w 1992 roku przeformowany w 1 dywizjon Okrętów Rakietowych.
  3. 1 dywizjon Okrętów Rakietowych został w 1999 roku przeformowany w 31 dywizjon Okrętów Rakietowych.
  4. Marynarka Wojenna, www.mw.mil.pl [dostęp 2017-11-24].
  5. Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej / Archiwum Lecha Kaczyńskiego / Aktualności / Rok 2007 / Udział Prezydenta RP w obchodach Święta Wojska Polskiego, www.prezydent.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  6. Nominacje generalskie i odznaczenia. wp.mil.pl, 15 sierpnia 2010. [dostęp 19 sierpnia 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]