Jarosławiec (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jarosławiec
Latarnia morska w Jarosławcu
Latarnia morska w Jarosławcu
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat sławieński
Gmina Postomino
Strefa numeracyjna (+48) 59
Kod pocztowy 76-107
Tablice rejestracyjne ZSL
SIMC 0749034
Położenie na mapie gminy Postomino
Mapa lokalizacyjna gminy Postomino
Jarosławiec
Jarosławiec
Położenie na mapie powiatu sławieńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sławieńskiego
Jarosławiec
Jarosławiec
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Jarosławiec
Jarosławiec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jarosławiec
Jarosławiec
Ziemia54°32′26″N 16°32′46″E/54,540556 16,546111
Panorama Jarosławca, widok z latarni morskiej

Jarosławiec (niem. Jershöft) – wieś w północnej Polsce, na Wybrzeżu Słowińskim, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Postomino.

Położenie[edytuj]

Jarosławiec jest wsią rekreacyjno-wypoczynkową i rybacką położoną na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, na Przylądku Jarosławiec[1][2]. Leży między miejscowościami Wicko Morskie i Darłowo (11 km na północ od drogi wojewódzkiej nr 203, która łączy Koszalin i Darłowo z Ustką), na zachód od jeziora Wicko. Przy wschodniej części wsi do Morza Bałtyckiego uchodzi rzeka Głównica.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Miejscowość otaczają sosnowe lasy (m.in. sosna czarna, modrzew, daglezja). Przeważa roślinność wydmowa (m.in. mikołajek nadmorski). Brzegiem, na odcinku ok. 2 km, ciągną się klify dochodzące do 45 m wysokości[3][1].

W Jarosławcu oraz jego najbliższej okolicy znajduje się kilka budynków o konstrukcji szachulcowej z XIX i XX wieku.

Po wschodniej stronie miejscowości zlokalizowany jest poligon wojsk NATO[4].

Historia[edytuj]

Jarosławiec po raz pierwszy wzmiankowany był w 1459 r. (jako wieś rybacka Garzhouede), był on wówczas częścią darłowskiej domeny książąt zachodniopomorskich. Z danych z 1648 r. wynika, że mieszkało w nim wówczas czterech kmieci, siedmiu zagrodników z rodzinami oraz siedemnastu parobków[1].

Miejscowość była pierwotnie rybacką osadą, której mieszkańcy trudnili się także zbieraniem bursztynu. Od XIX w. następował powolny rozwój funkcji turystycznych – już przed I wojną światową wypoczywali tu przedstawiciele niemieckich środowisk artystycznych. W 1905 r. wieś zamieszkiwało 267 osób, z czego 100% stanowili Niemcy, a ponad 99% protestanci[5]. W latach 1920–1932 wakacje spędzał we wsi malarz ekspresjonistyczny Karl Schmidt-Rottluff.

W 1946 wieś została włączona do nowo powstałego województwa szczecińskiego na terenie powojennej Polski. W 1947 roku ustalono urzędowo nazwę Jarosławiec[6].

Turystyka[edytuj]

Do 2008 r. wybrzeże stanowiły kamieniste i piaszczyste plaże. Na początku 2009 r. zakończyły się prace, wykonane na części terenu, położonego w okolicy przystani morskiej, które polegały na wykonaniu ostrogi palowej, opaski z gwiazdoblokami mającej zabezpieczać brzeg oraz refulacji. Uzupełniono także piasek, którego 10 tys. m³ przywieziono z Ustki[7]. Corocznie w Jarosławcu odbywa się Międzynarodowy Bieg po Plaży

W miejscowości wyznaczono 2 kąpieliska morskie: „Jarosławiec Wschód” o długości 0,5 km i „Jarosławiec Zachód” o długości 1,5 km. Sezon kąpielowy obejmuje okres pomiędzy 16 czerwca a 31 sierpnia[8]. W 2012 r. kąpielisko Jarosławiec Wschód spełniało wytyczne wymogi jakościowe dla wody w kąpielisku Unii Europejskiej[9].

W Jarosławcu znajduje się latarnia morska z 1829 r.[10] (przebudowana w 1902 r.) o wysokości 33,3 m. Jej światło można dostrzec z odległości 24 mil morskich[1].

Można również skorzystać z rejsu łodzią z niewielkiej przystani morskiej.

Niedaleko miejscowości znajdują się również jeziora takie jak: Kopań i Wicko. Kopań jest dostępny dla turystów od strony miejscowości Wicie, trzeba jednak przejść ok. 6 km plażą.

W miejscowości znajduje się kościół.

Muzeum Bursztynu[edytuj]

W Jarosławcu znajduje się Muzeum Bursztynu, które przedstawia genezę bursztynu bałtyckiego. Jest to jedyne na świecie scenograficzne (a nie dowodowe) muzeum bursztynu opierające się w pełni na rekonstrukcjach. Zbiory muzeum stanowi około 1500 muzealiów, z których 150 prezentowanych jest zamiennie na ekspozycjach. Cenniejsze eksponaty to bryła bursztynu ważąca 2906 gramów, niebieski bursztyn bałtycki oraz bardzo rzadkie, a doskonale zachowane inkluzje pasikonika i szyszki sosnowej. [11]

Aquapark[edytuj]

5 lipca 2008 r. przy sanatorium Panorama Morska otwarto aquapark o powierzchni lustra wody wynoszącej ok. 1500 m². Kompleks znajduje się pod gołym niebem i czynny jest od maja do września. Składają się na niego trzy zbiorniki:

  • basen ze sztuczną falą;
  • basen rekreacyjny;
  • basen wielofunkcyjny.

Basen ze sztuczną falą osiąga głębokość od 0 do 1,6 m, natomiast powierzchnia lustra wody wynosi ok. 770 m². Basen z rwącą rzeką ma długość 55 m, a głębokość 1,25 m. W centrum kompleksu znajduje się basen wielofunkcyjny, którego głębokość opada od 1,2 do 1,35 m[12].

Transport[edytuj]

Jarosławiec, kutry rybackie

W Jarosławcu znajduje się przystanek autobusowy PKS skąd odjeżdżają autobusy m.in. do: Darłowa, Sławna, Słupska, Rusinowa i Ustki[1].

Przystań morska[edytuj]

W 1994 r. w Jarosławcu ustanowiono urzędowo przystań morską dla rybaków[13]. Przystań obejmuje dalbę wyciągową, plażę do bazowania łodzi, plac utwardzony o powierzchni 966 m² oraz akwatorium o szerokości 100 m liczonej od linii brzegu[14]. Dostęp do przystani i jej nadzór zapewnia Urząd Morski w Słupsku. Kutry rybackie miejscowych rybaków pływają z sygnaturą JAR na burcie.

Oświata[edytuj]

W Jarosławcu działa Zespół Szkół, na który składa się szkoła podstawowa i gimnazjum. W obu szkołach kształci się niespełna 500 osób.[potrzebny przypis] Przy szkole znajduje się stadion Orlik.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e O Jarosławcu, www.jaroslawiec.com [dostęp: 1 lutego 2011]
  2. Pomorze Zachodnie: wydawnictwo zbiorowe; red. Janusz Deresiewicz; Instytut Zachodni, 1949, t. 1, s. 26
  3. O Jarosłwcu, postomino.pl [dostęp: 1 lutego 2011]
  4. Jarosławiec. W: Plaże w Onet.pl [on-line]. Grupa Onet.pl SA. [dostęp 2011-08-20].
  5. Na podstawie danych ze spisu powszechnego z 1905 r., według deklarowanego języka ojczystego i religii Gemeindelexikon für das Königreich Preußen. Heft IV. Provinz Pommern, Berlin 1908.
  6. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 lipca 1947 r. (M.P. z 1947 r. Nr 111, poz. 719, s. 6)
  7. Tomasz Turczyn, Jarosławiec. Odbudowa plaży za 3,9 miliona złotych, NaszeMiasto.pl, 4 maja 2009 [dostęp: 31 lipca 2009]
  8. Uchwała Nr XIX/161/12 Rady Gminy Postomino z dnia 28 marca 2012 r. ws. wykazu kąpielisk (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2012, poz. 1260)
  9. Bathing water quality – data viewer (ang.). European Environment Agency. [dostęp 2013-06-09].
  10. Wielka Encyklopedia PWN, Warszawa, 2002, s. 451, ISBN 83-01-13357-0 t. 1-30, ISBN 83-01-13736-3 t. 12
  11. Muzeum Bursztynu w Jarosławcu, www.muzeumbursztynu.pl [dostęp: 11 sierpnia 2015]
  12. Aquapark, www.sanatorium-panorama.pl (dostęp: 26 października 2008)
  13. Zarządzenie Nr 1/94 Dyrektora Urzędu Morskiego w Słupsku z dnia 1 lutego 1994 r. ws. określenia granicy terytorialnej przystani morskiej w Jarosławcu (Dz. Urz. Woj. Słupskiego z 1994, Nr 9, poz. 44)
  14. Zarządzenie Nr 2 Dyrektora Urzędu Morskiego w Słupsku z dnia 9 maja 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2003, Nr 41, poz. 656)

Linki zewnętrzne[edytuj]