Jaskinia Ali Baby w Klimczoku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jaskinia Ali Baby w Klimczoku
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Położenie Beskid Śląski, Klimczok
Właściciel Skarb Państwa
(Lasy Państwowe)
Długość 328 m
Głębokość 17,6 m
Deniwelacja 17,6 m
Wysokość otworów 1096 m n.p.m.
Ekspozycja otworów ku górze
Data odkrycia 1987 rok
Odkrywca S. Polański i R. Czarnecki
Kod (nr inwentarzowy PIG) K.Bs-04.02
Położenie na mapie Beskidu Śląskiego
Mapa konturowa Beskidu Śląskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Jaskinia Ali Baby w Klimczoku”
Ziemia49°44′21″N 18°59′43″E/49,739167 18,995278

Jaskinia Ali Baby w Klimczokujaskinia w Beskidzie Śląskim. Wejście do niej znajduje się na południowo-zachodnim zboczu Klimczoka, w pobliżu szczytu, niedaleko Schroniska w Klimczoku I, na wysokości 1096 m n.p.m. Długość jaskini wynosi 328 metrów, a jej deniwelacja 17,6 metrów[1][2].

Otwór jaskini
Klimczok. Widok z Magury

Opis jaskini[edytuj | edytuj kod]

Jaskinia zaczyna się 6,5-metrową, pionową studnią. Mniej więcej w jej połowie znajduje się przejście do niewielkiej sali Filancówka. Metr niżej znajduje się zacisk, za którym zaczyna się korytarzyk prowadzący do rozgałęzienia. Na prawo idzie kilkumetrowy korytarz, na wprost ciąg prowadzący do następnego rozgałęzienia. Idąc na prawo dochodzi się do sali Skarbiec (4 m długości i 2 m szerokości). Stąd:

  • w jej dnie zaczyna się ciąg prowadzący do dwupiętrowej Sali Końcowej (5,6 m długości i do 1,4 m szerokości)
  • na lewo idzie korytarzyk, który przez zacisk prowadzi do Galerii. Jest to wysoki korytarz kończący się niedostępną szczeliną. Jest tu najniższy punkt jaskini (-17,6 m).

W ciągu prowadzącym ze studni wejściowej do Sali Końcowej (bliżej studni) znajduje się okienko za którym zaczyna się korytarz prowadzący do środkowej części jaskini. Na jego końcu, w stropie, jest wejście do niewielkiej Sali Wiatrów. Stąd przez studzienkę dochodzi się do Zawaliska z Oknem i dalej przez wąskie szczeliny z trudnymi zaciskami do Partii Zbójnickich. Można się do nich dostać również idąc ciągiem, który zaczyna się w korytarzu tuż przez Zawaliskiem z Oknem. Prowadzi on przez Izbę z Kotlikiem do Partii Zbójnickich. Jest tu kilka sal połączonych szczelinami, m.in. Sala Herszta i Harnasiowy Schowek. Za Salą Herszta znajdują się trzy Szczeliny do Herszta będące najdalej na północ wysuniętym ciągiem jaskini[3][1].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Jaskinia jest typu osuwiskowego. Nie ma w niej nacieków. Na dnie ciągów znajduje się duża ilość głazów i odłamków skalnych. Ściany są wilgotne, brak jest na nich roślinności.

Jaskinia jest najwyżej położonym w Polsce, poza Tatrami, zimowiskiem podkowca małego[4]. Można w niej spotkać pająki oraz szczerbówkę ksieni[1].

Historia odkryć[edytuj | edytuj kod]

Jaskinię odkryli S. Polański i R. Czarnecki ze Speleoklubu Bielsko-Biała w 1987 roku odgruzowując wejściową studnię.

W 2004 roku okazało się, że studnia wejściowa uległa zawaleniu. Ponownie odgruzowano ją w 2006 roku.

Pierwszy opis jaskini (w 1987 i 1989 roku) sporządzili S. Polański, R. Czarnecki i P. Damek, natomiast plan Czesław Szura[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2018-05-01] (pol.).
  2. Grzegorz Klassek, Tomasz Mleczek - Eksploracja i inwentaryzacja jaskiń polskich Karpat fliszowych, 44. Sympozjum Speleologiczne, Wisła, 2010
  3. Jaskinia Ali-Baby W Klimczoku, Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego pod patronatem KTJ PZA, www.sktj.pl [dostęp 2018-05-01].
  4. Jakub Nowak, Podkowiec mały (Rhinolophus hipposideros) nowy gatunek dla fauny Tatrzańskiego Parku Narodowego, Centrum Informacji Chiropterologicznej, Instytut Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN, Kraków 2011, ISSN 1213-6123