System Jaskini Olsztyńskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jaskinia Olsztyńska)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
System Jaskini Olsztyńskiej
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Położenie Rezerwat przyrody Sokole Góry
zbocze Pustelnicy
Właściciel Lasy Państwowe
(Rezerwat przyrody Sokole Góry)
Długość 240[1] m
Deniwelacja 24 m[1]
Wysokość otworów 343, 352, 353[1] m n.p.m.
Data odkrycia 1836 lub wcześniej
Kod J.Cz.I-03.25
Położenie na mapie gminy wiejskiej Olsztyn
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Olsztyn
System Jaskini Olsztyńskiej
System Jaskini Olsztyńskiej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
System Jaskini Olsztyńskiej
System Jaskini Olsztyńskiej
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
System Jaskini Olsztyńskiej
System Jaskini Olsztyńskiej
Położenie na mapie powiatu częstochowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu częstochowskiego
System Jaskini Olsztyńskiej
System Jaskini Olsztyńskiej
Ziemia50°43′51″N 19°16′51″E/50,730833 19,280833

System Jaskini Olsztyńskiej, także Jaskinia Olsztyńska i Wszystkich Świętych oraz System Pustelnicy – jaskinia krasowa na północno-zachodnim zboczu wzgórza Pustelnica w Górach Sokolich na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Jaskinia wzięła swoją nazwę od pobliskiej wsi Olsztyn w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, około 15 km na południowy wschód od Częstochowy[1]. Składa się z czterech jaskiń, które dawniej uważano za odrębne, ale w wyniku eksploracji grotołazów okazało się, że tworzą one jeden system jaskiniowy[2].

Opis jaskini[edytuj | edytuj kod]

Wraz z Jaskinią Wszystkich Świętych, z którą tworzy jeden wspólny system, ma długość 224 metrów. Końcowa sala Jaskini Olsztyńskiej łączy się niedostępną szczeliną ze Schroniskiem Wschodnim stanowiącym przedłużenie ciągu głównego jaskini. System ma 4 otwory, a głosowo stwierdzono jego połączenie także z Jaskinią Basieta. Otwór nr 1 to półkolisty otwór jaskini Olsztyńskiej. Ma szerokość 3 m i wysokość 1,7 m. Odwierty po ładunkach wybuchowych świadczą, ze uległ on powiększeniu podczas eksploatacji szpatu. 5 m na wschód od niego, między skałkami, znajduje się drugi, niewielki i często przysypany liśćmi otwór. Otwór nr 3 to ukośna szczelina o szerokości 6 m i wysokości 0,3-1,4 m. Otwór nr 4 (w Schronisku Wschodnim) to pionowa studnia o głębokości 9 m. Jej początkowa część ma nerkowaty kształt i rozmiary 1,5 × 2,2 m[2].

Historia dokumentacji[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze wzmianki o Jaskini Olsztyńskiej pochodzą z roku 1836 autorstwa J.B. Puscha, kiedy stawiano ją wśród najpiękniejszych jaskiń na ziemiach polskich[1]. Jednak pod koniec XIX wieku uległa ona znacznemu zniszczeniu poprzez intensywną eksploatację kalcytu, używanego dawniej w hutnictwie szkła; ostatecznie wydobycie przerwano w 1932 roku[3]. W 1962 odkryto nowy korytarz w Jaskini Olsztyńskiej o nazwie BAKK, a w 1963 poprzez znajdujący się na jego końcu wąski zacisk grotołazom udało się przedostać do Jaskini Wszystkich Świętych. Udowodniono w ten sposób, że jaskinie te tworzą wspólny system jaskiniowy [1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Jaskinia Olsztyńska i Wszystkich Świętych. W: Epimenides – Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego pod patronatem KTJ PZA [on-line]. 2002-07-02. [dostęp 2017-08-23].
  2. a b Jerzy Zygmunt, System Jaskini Olsztyńskiej [w:] Jaskinie Polski [online], Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [dostęp 2019-12-30].
  3. Sokole Góry. W: Serwis internetowy Urzędu Gminy Olsztyn k. Częstochowy [on-line]. [dostęp 2017-08-23].