Jatrochemia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jatrochemia (gr. iatrós - lekarz, chemia), chemjatria[1], alchemia lekarska - kierunek panujący w alchemii od XVI do XVIII wieku, mówiący, że głównym zadaniem chemii jest odkrywanie nowych leków. Czołowym propagatorem jatrochemii był Paracelsus. Wprowadził on do lecznictwa alkohol, sole arsenu, miedzi, ołowiu i srebra oraz opracował reguły dawkowania leków.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wolf-Dieter Müller-Jahncke, Christoph Friedrich, Johannes Hartmann Iatrochemiker im europäischen Kontext, „Die Pharmazeutische Zeitung”, 51/52/53/2009, 14 grudnia 2009 [dostęp 2019-07-14] (niem.).