Jatrochemia
Jatrochemia (gr. iatrós – lekarz, chemia[1]), chemiatria[2][3], alchemia lekarska – kierunek panujący w alchemii od XVI do XVIII wieku, mówiący, że głównym zadaniem chemii jest odkrywanie nowych leków. Czołowym propagatorem jatrochemii był Paracelsus[4]. Wprowadził on do lecznictwa alkohol, sole arsenu, miedzi, ołowiu i srebra oraz opracował reguły dawkowania leków. Polskim przedstawicielem jatrochemii był, wzorujący się na Paracelsusie, Jakub Barner[4].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ jatrochemia - Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2025-11-18].
- ↑ chemiatria - Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2025-11-18].
- ↑ Wolf-Dieter Müller-Jahncke, Christoph Friedrich, Johannes Hartmann Iatrochemiker im europäischen Kontext, „Die Pharmazeutische Zeitung”, 51/52/53/2009, 14 grudnia 2009 [dostęp 2019-07-14] (niem.).
- ↑ a b Jakub Barner, O nazwie chemii, definicjach, przedmiocie, celu i podziale, [w:] Kazimierz Władysław Orzechowski, Ignacy Zenon Siemion (red.), Chemia filozoficzna, Kazimierz Ignacy Orzechowski (tłum.), Kazimierz Władysław Orzechowski (tłum.), Towarzystwo Naukowe Warszawskie, 2012, s. 13-51, ISBN 978-83-7545-401-7 (pol.).