Jazno (gmina)
| gmina wiejska | |||||
| 1921–1939[1] | |||||
.jpg)
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Województwo |
(1919–20: okręg wileński) | ||||
| Powiat | |||||
| Siedziba | |||||
| Populacja (1921) • liczba ludności |
| ||||
| Szczegółowy podział administracyjny (1938) | |||||
| |||||
Położenie na mapie Polski w 1939 r.  | |||||
| 55°25′12,0000″N 28°09′36,0000″E/55,420000 28,160000 | |||||
Jazno (pocz. Jamno) – dawna gmina wiejska istniejąca do 1945 roku w woj. nowogródzkim/Ziemi Wileńskiej/woj. wileńskim w Polsce (obecnie Białoruś). Siedzibą gminy było Jazno (243 mieszk. w 1921 roku[2])[3].
Na samym początku okresu międzywojennego gmina Jazno należała do powiatu dziśnieńskiego w woj. nowogródzkim[2]. 13 kwietnia 1922 roku gmina wraz z całym powiatem dziśnieńskim została przyłączona do Ziemi Wileńskiej[4], przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie.
11 kwietnia 1929 roku do gminy Jazno przyłączono części obszaru gmin Mikołajów, Prozoroki i zniesionej gminy Czerniewicze, natomiast część obszaru gminy Jazno włączono do gmin Łużki i Mikołajów[5]:
| Z gminy | Do gminy | Miejscowości |
|---|---|---|
| Jazno | Łużki | wsie: Stomino (Słonim), Podlipki, Zapole, Cyganki, Siemionówka i Szpikołowszczyzna oraz zaścianek Kośnikowo |
| Jazno | Mikołajów | wieś Repiszcze (Rzepiszcze) i zaścianek Wołkowo |
| Mikołajów | Jazno | wsie: Rajowo, Szymki, Słoboda Czołniczyńska i Kuchcińce (Kachcińce) oraz folwarki: Narowy (Narowce), Czołniczyn i Rohozin |
| Prozoroki | Jazno | wsie Miskowo i Sielce oraz folwarki: Błoszniki, Borowszczyzna, Parczewszczyzna, Raćkowo i Szadziewszczyzna |
| Czerniewicze (zn) | Jazno | wsie: Poddubniki i Skwirce oraz folwark Kocowo |
Według stanu z 1 listopada 1938, gmina podzielona była na 20 gromad: Błoszniki, Chochulki, Czerepy, Czołniczyn, Ćwiecino, Franopol, Hatowszczyzna, Jazno, Korolewskie, Kotowicze, Krasnopol, Myśliwce, Niemirowo, Pawłowicze, Podlipki, Prosiołkowicze, Rajpol, Różampol, Sokołowszczyzna i Zabołocie[6].
Po wojnie obszar gminy Jazno został odłączony od Polski i włączony do Białoruskiej SRR.
Demografia
[edytuj | edytuj kod]Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku gminę zamieszkiwało 9 195 osób, 1 428 było wyznania rzymskokatolickiego, 7 660 prawosławnego, 2 ewangelickiego, 2 greckokatolickiego, 102 mojżeszowego a 1 mahometańskiego. Jednocześnie 4 361 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 4 715 białoruską, 85 żydowską, 28 rosyjską, 6 litewską. Było tu 1 471 budynków mieszkalnych[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską; po II wojnie światowej poza granicami Polski.
- ↑ a b c Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część II - Ziemia Wileńska – Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
- ↑ Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
- ↑ Dz.U. z 1922 r. nr 26, poz. 213 – Art. 8.
- ↑ Dz.U. z 1929 r. nr 22, poz. 224
- ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie dziśnieńskim (Wileński Dziennik Wojewodzki, 1938, nr. 14, poz. 144).
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 7, część 2, 1924, s. 48.