Jeļena Ostapenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jeļena Ostapenko
Ilustracja
Państwo  Łotwa
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1997
Ryga
Wzrost 177 cm
Masa ciała 68 kg
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Zakończenie kariery aktywna
Trener Jelena Jakowlewa
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 7 ITF
Najwyżej w rankingu 5 (19 marca 2018)
Australian Open 3R (2017, 2018)
Roland Garros W (2017)
Wimbledon SF (2018)
US Open 3R (2017–2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 32 (19 czerwca 2017)
Australian Open 2R (2019)
Roland Garros QF (2019)
Wimbledon 3R (2016, 2018)
US Open QF (2019)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Łotwa
Igrzyska olimpijskie młodzieży
Brąz Nankin 2014 gra podwójna

Jeļena Ostapenko (ukr. Олена Євгенівна Остапенко – Ołena Jewheniwna Ostapenko) (ur. 8 czerwca 1997 w Rydze) – łotewska tenisistka narodowości ukraińskiej, zwyciężczyni French Open 2017.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

2012-2014[edytuj | edytuj kod]

W zawodach rangi ITF w Tallinnie w roku 2012 po raz pierwszy przeszła przez kwalifikacje i wygrała jeden mecz w turnieju głównym.

Jeszcze w tym samym sezonie zdobyła pierwszy tytuł (w Sztokholmie).

Dwa lata później wygrała juniorski Wimbledon w grze pojedynczej oraz została brązową medalistką igrzysk olimpijskich młodzieży w Nankinie.

2015-2016[edytuj | edytuj kod]

W kolejnym sezonie dotarła do finału rozgrywek cyklu WTA w Québecu, w finale przegrywając z Anniką Beck.

Rok później, po pokonaniu Kuzniecowej i Kvitovej, osiągnęła ostatni etap zawodów rangi WTA Premier 5 w Dosze, gdzie była bliska zwycięstwa, ostatecznie ulegając Carli Suárez Navarro.

2017[edytuj | edytuj kod]

Nowy sezon zaczęła od półfinału w Auckland. Na australijskim Wielkim Szlemie przegrała w trzeciej rundzie z Karolíną Plíškovą 6:4, 0:6, 8:10. Następnie wygrała zawody deblowe w Petersburgu w parze z Alicją Rosolską oraz w Stuttgarcie razem z Raquel Atawo.

Okres gry na kortach ziemnych zaczęła od wygrania z Caroline Wozniacki i dotarcia do finału w Charleston. Pokonała Dunkę także w Pradze, kończąc udział na półfinale. Po raz trzeci ograła ją na French Open oraz doszła do finału, w którym zwyciężyła rozstawioną z numerem trzecim Simonę Halep 4:6, 6:4, 6:3. W ten sposób stała się pierwszym nierozstawionym zdobywcą paryskiego tytułu od czasu Gustavo Kuertena.

W Londynie osiągnęła ćwierćfinał, triumfując między innymi nad Switoliną. W spotkaniu i półfinał przegrała z późniejszą finalistką zawodów Venus Williams.

Jesienią na kortach twardych w Azji Wschodniej Ostapenko wygrała w Seulu oraz osiągnęła półfinał w Wuhanie i Pekinie. Dostała się do turnieju mistrzyń w Singapurze, gdzie nie udało jej się wyjść z grupy. Zaliczyła jedno zwycięstwo i dwie porażki.

Rok zakończyła jako 7. rakieta świata.

2018[edytuj | edytuj kod]

W kolejnym roku Ostapenko wygrała turniej deblowy w Dosze, następnie doszła do singlowego finału w Miami i półfinału Wimbledonu.

Razem z Soraną Cîrsteą doszła do półfinału deblowych rozgrywek w Rzymie, ulegając w nim późniejszym triumfatorkom tego turnieju.

Na US Open dotarła do trzeciej rundy, ulegając Marii Szarapowej. Również szybko pożegnała się z turniejami odbywającymi się w Azji.

Zakończyła rok jako 22. rakieta świata.

2019[edytuj | edytuj kod]

Rok zaczęła od trzech porażek z rzędu. Pierwsze zwycięstwo zaliczyła w Petersburgu z Kristiną Mladenovic, a później, w drugiej rundzie, uległa Pawluczenkowej.

Fed Cup w Łotwie był dla niej udany – wygrała po jednym singlowym i deblowym spotkaniu.

Po nieudanych występach na Półwyspie Arabskim i w Stanach Zjednoczonych, wzięła udział w kolejnym amerykańskim turnieju, w Charleston, gdzie osiągnęła trzecią rundę.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A 1R 3R 3R 1R 0 / 4 4 – 4
French Open A A A Q1 1R W 1R 1R 1 / 4 7 – 3
Wimbledon A A A 2R 1R QF SF 1R 0 / 5 10 – 5
US Open A A A 2R 1R 3R 3R 3R 0 / 5 7 – 5
Ranking na koniec roku 892 672 308 79 43 7 22 1 / 18 28 – 17

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A 1R 1R 1R 2R 0 / 4 1 – 4
French Open A A A A 1R 1R 1R QF 0 / 4 2 – 4
Wimbledon A A A A 3R 1R 3R 1R 0 / 4 4 – 3
US Open A A A A 2R 1R 1R QF 0 / 4 4 – 4
Ranking na koniec roku 934 409 452 152 101 42 38 0 / 16 11 – 15

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A 1R 1R A 0 / 2 0 – 2
Wimbledon A A A A SF A A F 0 / 2 9 – 2
US Open A A A A 1R 2R A A 0 / 2 1 – 2
0 / 6 10 – 6

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 6 (2–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 20 września 2015 Québec Dywanowa (hala) Niemcy Annika Beck 2:6, 2:6
Finalistka 2. 27 lutego 2016 Doha Twarda Hiszpania Carla Suárez Navarro 6:1, 4:6, 4:6
Finalistka 3. 9 kwietnia 2017 Charleston Ceglana Rosja Darja Kasatkina 3:6, 1:6
Zwyciężczyni 1. 10 czerwca 2017 French Open Ceglana Rumunia Simona Halep 4:6, 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 2. 24 września 2017 Seul Twarda Brazylia Beatriz Haddad Maia 6:7(5), 6:1, 6:4
Finalistka 4. 31 marca 2018 Miami Twarda Stany Zjednoczone Sloane Stephens 6:7(5), 1:6

Gra podwójna 4 (3–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 5 lutego 2017 Petersburg Twarda (hala) Polska Alicja Rosolska Chorwacja Darija Jurak
Szwajcaria Xenia Knoll
3:6, 6:2, 10–5
Zwyciężczyni 2. 30 kwietnia 2017 Stuttgart Ceglana (hala) Stany Zjednoczone Raquel Atawo Stany Zjednoczone Abigail Spears
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 3. 18 lutego 2018 Doha Twarda Kanada Gabriela Dabrowski Słowenia Andreja Klepač
Hiszpania María José Martínez Sánchez
6:3, 6:3
Finalistka 1. 28 lipca 2019 Jurmała Ceglana Kazachstan Galina Woskobojewa Kanada Sharon Fichman
Serbia Nina Stojanović
6:2, 6:7(1), 6–10

Gra mieszana 1 (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 14 lipca 2019 Wimbledon Trawiasta Szwecja Robert Lindstedt Chińskie Tajpej Latisha Chan
Chorwacja Ivan Dodig
2:6, 3:6

Występy w Turnieju Mistrzyń[edytuj | edytuj kod]

W grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2017 Faza grupowa Hiszpania Garbiñe Muguruza
Stany Zjednoczone Venus Williams
Czechy Karolína Plíšková
3:6, 4:6
5:7, 7:6(3), 5:7
6:3, 6:1

Występy w Turnieju WTA Elite Trophy[edytuj | edytuj kod]

W grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2018 Wycofanie zrezygnowała ze startu mimo kwalifikacji

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 29/11/2012 Szwecja Sztokholm 10 000 twarda (hala) Szwecja Ellen Allgurin 6:1, 6:3
2. 18/02/2013 Szwecja Helsingborg 10 000 dywanowa (hala) Szwecja Ellen Allgurin 6:2, 7:6(3)
3. 11/11/2013 Finlandia Helsinki 10 000 twarda (hala) Szwecja Susanne Celik 7:5, 4:6, 7:5
4. 07/04/2014 Włochy Pula 10 000 ceglana Francja Jade Suvrijn 7:6(4), 6:1
5. 21/04/2014 Włochy Pula 10 000 ceglana Hiszpania Yvonne Cavalle-Reimers 6:2, 7:5
6. 28/04/2014 Włochy Pula 10 000 ceglana Włochy Alice Balducci 4:6, 7:6(1), 6:3
7. 23/02/2015 Rosja Petersburg 50 000 twarda (hala) Rumunia Patricia Maria Țig 3:6, 7:5, 6:2

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2014 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Słowacja Kristína Schmiedlová 2:6, 6:3, 6:0

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]