Jean-Pierre Kutwa
| Kardynał prezbiter | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
22 grudnia 1945 | ||
| Arcybiskup Abidżanu | |||
| Okres sprawowania |
2006–2024 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Diakonat |
20 grudnia 1970 | ||
| Prezbiterat |
11 lipca 1971 | ||
| Nominacja biskupia |
15 maja 2001 | ||
| Sakra biskupia |
16 września 2001 | ||
| Kreacja kardynalska |
22 lutego 2014 | ||
| Kościół tytularny |
S. Emerenziana a Tor Fiorenza | ||
| Data konsekracji |
16 września 2001 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||
| Współkonsekratorzy | |||||||
| |||||||
| |||||||
Jean-Pierre Kutwa (ur. 22 grudnia 1945 w Blockhauss) – duchowny katolicki z Wybrzeża Kości Słoniowej, arcybiskup Abidżanu w latach 2006–2024, kardynał.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1964 wstąpił do seminarium duchownego w Anyama. Studiował ponadto teologię biblijną na Katolickim Instytucie Zachodniej Afryki oraz na Papieskim Uniwersytecie Urbaniana (gdzie uzyskał tytuł doktora).
Święcenia kapłańskie otrzymał 11 lipca 1971 z rąk kardynała Bernarda Yago i został inkardynowany do archidiecezji abidżańskiej. Po święceniach został mianowany wikariuszem parafii katedralnej i kapelanem ruchu studenckiego Jeunesse étudiante chrétienne. Trzy lata później został przeniesiony do Bingerville. W 1977 został krajowym dyrektorem Œuvres, zaś rok później powrócił do katedry abidżańskiej jako proboszcz. W 1987, po powrocie ze studiów, otrzymał także funkcję wykładowcy seminarium w Anyama i kapelana diecezjalnego Jeunesse étudiante chrétienne. W 1995 został kapelanem krajowym tego ruchu, w tym samym roku otrzymał także nominację na proboszcza w Treichville, gdzie pracował do nominacji biskupiej.
Episkopat
[edytuj | edytuj kod]15 maja 2001 został mianowany biskupem ordynariuszem diecezji Gagnoa[1]. Sakry biskupiej udzielił mu ówczesny arcybiskup Abidżanu, kardynał Bernard Agré.
2 maja 2006 papież Benedykt XVI mianował go arcybiskupem rodzinnej archidiecezji Abidżanu[2]. 18 czerwca 2006 kanonicznie objął urząd.
12 stycznia 2014 podczas modlitwy Anioł Pański, papież Franciszek ogłosił jego nominację kardynalską[3]. Na konsystorzu 22 lutego 2014 został kreowany kardynałem prezbiterem kościoła S. Emerenziana a Tor Fiorenza[4].
20 maja 2024 tenże papież przyjął jego rezygnację z funkcji metropolity[5].
Po śmierci Franciszka brał udział w konklawe 2025, które wybrało Leona XIV.
22 grudnia 2025, w związku z ukończeniem 80 lat, utracił prawo do udziału w konklawe[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ RINUNCIA DELL’ARCIVESCOVO METROPOLITA DI GAGNOA (COSTA D’AVORIO) E NOMINA DEL SUCCESSORE. vatican.va, 2001-06-02. [dostęp 2018-06-15]. (wł.).
- ↑ RINUNCIA DELL’ARCIVESCOVO METROPOLITA DI ABIDJAN (COSTA D’AVORIO) E NOMINA DEL SUCCESSORE. vatican.va, 2006-05-02. [dostęp 2018-06-15]. (wł.).
- ↑ Pope Francis announces names of new Cardinals. News Vatican. [dostęp 2014-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-27)]. (ang.).
- ↑ Assegnazione dei Titoli e delle Diaconie ai nuovi Cardinali. vatican.va. [dostęp 2014-02-22]. (wł.).
- ↑ Rinunce e nomine (continuazione) [online], press.vatican.va [dostęp 2024-05-26].
- ↑ Watykan: kard. Jean-Pierre Kutwa kończy 80 lat. stacja7.pl. [dostęp 2025-12-22].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy [dostęp 2014-01-13]
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Jean-Pierre Kutwa [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2011-01-04] (ang.).