Jean Bartik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jean Bartik
ilustracja
Imię przy narodzeniu Betty Jean Jennings
Data i miejsce urodzenia 27 grudnia 1924
Hrabstwo Gentry, Missouri, USA
Data i miejsce śmierci 23 marca 2011
Poughkeepsie, USA
Zawód matematyczka, programistka
Narodowość amerykańska
Alma Mater Northwest Missouri State University
Pracodawca Uniwersytet Pensylwanii, US Army
Odznaczenia
Hala Sław Women in Technology International (WITI), Computer Pioneer Award

Jean Bartik (ur. 27 grudnia 1924 w Hrabstwie Gentry, Missouri, USA, zm. 23 marca 2011) – amerykańska matematyczka, jedna z sześciu programistek komputera ENIAC.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Betty Jennings (z lewej) i Frances Bilas przy głównym panelu sterującym komputera ENIAC

Urodziła się w Hrabstwie Gentry w Missouri. Jej ojciec William Smith Jennings był nauczycielem i rolnikiem. W 1945 ukończyła studium nauczycielskie Northwest Missouri State University na kierunku matematyka. W 1945 została wybrana przez Armię, by zostać jedną z programistek komputera ENIAC, który miał zastąpić ręczne obliczenia. Oprócz niej zespół tworzyło pięć innych kobiet: Kathleen McNulty, Marlyn Wescoff, Betty Snyder, Frances Bilas i Ruth Teitelbaum[1][2]. O ile mężczyźni, którzy budowali ENIACa, stali się bardzo znani, o programistkach szybko zapomniano.

W pracy poznała swojego męża Williama Bartika, który pracował nad wojskowymi projektami na University of Pennsylvania. Pobrali się w 1946 i rozwiedli w 1968[3].

W późniejszym okresie została członkiem zespołu, który przebudował ENIACa tak, by mógł zapamiętywać programy, podczas gdy pierwotnie był programowany poprzez połączenia kablowe. Po zakończeniu II wojny światowej współpracowała z twórcami ENIACa Johnem Eckertem i Johnem Mauchly przy tworzeniu komputerów BINAC i UNIVAC I[3]. W 1951 zrezygnowała z pracy zawodowej, by zająć się wychowaniem trójki dzieci.

W 1967 została edytorem w wydawnictwie Auerbach Publishers, a następnie w firmie Data Decisions. Po wykupieniu przez McGraw-Hill wydwanictwo zostało zamknięte[4]. Nie mogąc znaleźć pracy w informatyce, została agentem nieruchomości. Zmarła na atak serca 23 marca 2011 w domu opieki w Poughkeepsie[3].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 1997 roku została, wraz z innymi pierwszymi programistami ENIAC-a, uhonorowana w Hali Sław Women in Technology International[5][6]. W 2010 ich praca została upamiętniona w filmie dokumentalnym Top Secret Rosies: The Female 'Computers' of WWII w reżyserii LeAnn Erickson[7][8].

W 2008 została uhonorowana przez Computer History Museum[9]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W. Barkley Fritz: The Women of ENIAC (ang.). IEEEAnnals of the History of Computing, Vol. 18, No. 3, 1996, 1996. s. 13. [dostęp 2016-06-20].
  2. ENIAC Programmers Project, Memorials (ang.). First Byte Productions, 2016. [dostęp 2016-06-20].
  3. a b c STEVE LOHR: Jean Bartik, Software Pioneer, Dies at 86 (ang.). The New York Times, 2011-04-07. [dostęp 2016-06-23].
  4. McGraw Deal On Ziff Unit (ang.). The New York Times, 1985-11-14. [dostęp 2016-06-23].
  5. ENIAC Programmers Kathleen McNulty, Mauchly Antonelli, Jean Jennings Bartik, Frances Synder Holber, Marlyn Wescoff Meltzer, Frances Bilas Spence and Ruth Lichterman Teitelbaum (ang.). Women in Technology International. [dostęp 2016-06-21].
  6. Jean Bartik (ang.). Engineering and Technology History Wiki, 2016-01-29. [dostęp 2016-06-22].
  7. Top Secret Rosies: The Female ‘Computers’ of WWII w bazie IMDb (ang.)
  8. Jamie Gumbrecht: Rediscovering WWII’s female ‘computers’ (ang.). CNN, 2011-02-08. [dostęp 2016-06-20].
  9. Jean Bartik 2008 Fellow (ang.). Computer History Museum. [dostęp 2016-06-22].