Jean Cassou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean Cassou w 1963

Jean Cassou fr: ʒɑ̃ kasu (ur. 9 lipca 1897 w Deusto koło Bilbao (Hiszpania), zm. 15 stycznia 1986 w Paryżu) – francuski pisarz i krytyk, dyrektor Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Paryżu (1946-1965).

Jego ojciec był Francuzem, zmarł gdy chłopiec miał 16 lat. Matka Milagros Ibañez Pacheco, Hiszpanka, pochodziła z Andaluzji. W szkole uczył się języka francuskiego i hiszpańskiego. W 1926 roku za swoją pierwszą nowelę otrzymał nagrodę Ministra edukacji w swoim stanie.

Stworzył krytyczne szkice o literaturze i sztuce: El Greco (1931), Cervantes (1936), Picasso i Matisse (1939), Ingres (1947), Chagall (1966), powieści o Komunie ParyskiejParyż we krwi (1936, wyd. pol. 1948), poezje i eseje. Jest autorem zbioru szkiców o związkach między poezją romantyczną a współczesną: Pour la poésie (1935). W czasie drugiej wojny światowej uczestniczył we francuskim ruchu oporu. Z tego okresu pochodzi zbiór 33 sonetów: Sonnets Comosés au sécret (1944), ogłoszony pod pseudonimem Jean Noir.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Nowele[edytuj | edytuj kod]

  • Éloge de la Folie, (1925)
  • Les harmonies viennoises, Paryż, Émile Paul (1926)
  • La clef des songes, (1928)
  • Comme une grande image, Editions Emile-Paul frères, (1931)
  • Les inconnus dans la cave, Paryż, Gallimard, (1933)
  • Les massacres de Paris, Paryż, Gallimard, (1935)
  • Le centre du monde, Paryż, Le Sagittaire, (1945)
  • Dernières pensées d’un amoureux, Paryż, Albin Michel, (1962)
  • Le voisinage des cavernes, Paryż, Albin Michel, (1971)

Eseje[edytuj | edytuj kod]

  • Les nuits de Musset, Paryż, Émile Paul, (1931)
  • Grandeur et infamie de Tolstoï, Paryż, Bernard Grasset, (1932)
  • Pour la poésie, Paryż, Corréa, (1935)
  • Quarante-huit, Paryż, Gallimard, (1939)
  • La mémoire courte, Paryż, Éditions de Minuit, (1954); repub. Mille et une Nuits, (2001)
  • Parti pris, Paris, Albin Michel, (1961)
  • La création des mondes, Paryż, Éditions Ouvrières, (1971)
  • Une vie pour la liberté, Paryż, Robert Laffont, (1981)

Krytyka sztuki[edytuj | edytuj kod]

  • Situation de l’Art Moderne, Paryż, Éditions de Minuit, (1950)
  • Panorama des Arts Plastiques contemporains, Paryż, Gallimard, (1960)

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Trente-trois sonnets composés au secret, Paryż, Éditions de Minuit, (1944); repub. Poésie/Gallimard, (1995)
  • La rose et le vin
  • La folie d’Amadis

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • La vie de Philippe II. Paryż. Gallimard. (1929). 12. Ed. (Orig. 1927. Vies des hommes, illustrated. No. 29)
  • Panorama de la littérature espagnole contemporaine, Paryż, Kra, (1929) (later edition 1931)
  • Tempête sur l’Espagne, Paryż, L’Homme réel, (1936)
  • La querelle du réalisme, Paryż, ESI, (1936)
  • Cervantes, Paryż, ESI, (1936)
  • Légion, Paryż, Gallimard, (1939)
  • L’heure du choix (collection), Paryż, Éditions de Minuit, (1947)
  • Le quarante-huitard’, Paryż, PUF, (1948)
  • La voie libre, Paryż, Flammarion, (1951)

Tłumaczenia i adaptacje[edytuj | edytuj kod]

  • L’Agonie du Christianisme, translated from an essay by Miguel de Unamuno, Paris, F. Rieder, (1925)
  • Font au Cabres, dramatic fresco in three acts by Lope de Vega, Paris, Les Ordres de Chevalerie, 1949, with Jean Camp, lithographs by Carlos Fontsere

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)