Jean Giono

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jean Giono
ilustracja
Data urodzenia

30 marca 1895

Data śmierci

8 października 1970

Dziedzina sztuki

literatura

Jean Giono (ur. 30 marca 1895 w Manosque, zm. 8 października 1970 w Manosque) – francuski pisarz.

Życie i twórczość[edytuj | edytuj kod]

W początkowym okresie swojej twórczości zbliżał się do panteizmu. W swoich powieściach ukazywał związek życia ludzkiego z przyrodą i głosił konieczność powrotu do natury m.in. cykl Pan, czy Wielka trzoda. W roku 1939 był więziony przez dwa miesiące za działalność pacyfistyczną, a pod koniec wojny był sądzony za kolaborację z Niemcami (komunistyczny ruch oporu uznał pacyfizm za kolaborację - różne źródła podają rok 1944 lub 1945[1][2]).

Po wojnie stworzył cykl powieści historycznych i obyczajowych Chroniques wykazujących wpływy Stendhala (m.in. Huzar na dachu, który doczekał się ekranizacji przez Jean-Paul Rappeneau w roku 1995). Był też autorem zbiorów opowiadań.

W 1954 roku został członkiem Akademii Goncourtów (Académie Goncourt). Przewodniczył jury konkursu głównego na 14. MFF w Cannes (1961). Zasiadał również w jury na 19. MFF w Cannes (1966).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jean Giono | French author, Encyclopedia Britannica [dostęp 2021-07-14] (ang.).
  2. Giono Jean, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-07-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pisarze świata. Słownik encyklopedyczny, wyd. PWN, 1999