Jean Raspail

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy francuskiego pisarza i podróżnika. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Jean Raspail
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1925
Chemillé-sur-Dême
Narodowość Francuz
Dziedzina sztuki proza
Ważne dzieła

książka Pierścień Rybaka

Strona internetowa

Jean Raspail (ur. 5 lipca 1925 w Chemillé-sur-Dême) – francuski pisarz i podróżnik, laureat wielu nagród, m.in. Grand Prix du Roman Akademii Francuskiej. Mieszka w Paryżu.

Poglądy polityczne[edytuj | edytuj kod]

Raspail jest monarchistą. Przekonania te wpoił mu ojciec, który też był zagorzałym rojalistą. Pisarz twierdzi, że jego monarchistyczne poglądy są także formą dandyzmu, rozumianego jako afirmacja jednostki przeciw masie. Nie bierze udziału w wyborach, popiera jednak Sojusz Rojalistyczny[1].
Raspail przedstawia różne możliwe scenariusze, według których przywracana jest monarchia. Jeden z nich przewiduje zbrojne powstanie, które w powieści Raspaila pt. „Król zza morza” wybucha 29 kwietnia 2000 roku[2].
Od kilkudziesięciu lat organizuje uroczystości żałobne upamiętniające śmierć króla Ludwika XVI zamordowanego 21 stycznia przez rewolucjonistów. Ma ku temu szczególny powód – jest antydemokratą, jego przodek François-Marie Raspail zaś, deputowany do Zgromadzenia Narodowego, referował dekret wprowadzający po raz pierwszy w historii Francji głosowanie powszechne. Raspail czuje się wobec tego faktu zobowiązany do „ekspiacji” za tę „plamę na honorze rodziny”[3].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Terre de feu – Alaska (1952)
  • Terres et Peuples Incas (1955)
  • Le Vent des Pins (1958)
  • Terres Saintes et Profanes (1960)
  • Les Veuves de Santiago (1962)
  • Hong-Kong, Chine en sursis (1963)
  • Secouons le cocotier (1966) – récits de voyage
  • Secouons le cocotier: 2, Punch Caraïbe (1970)
  • Bienvenue Honorables Visiteurs (le Vent des pins) (1970)
  • Le Tam-Tam de Jonathan (1971)
  • L’Armada de la Dernière Chance (1972)
  • Obóz świętych (Le Camp des saints1973, wyd. polskie 2005)
  • La Hache des Steppes (1974)
  • Journal Peau Rouge (1975)
  • Nuage Blanc et les Peaux-Rouges d’aujourd’hui (1975)
  • Le Jeu du Roi (1976)
  • Boulevard Raspail (1977)
  • Les Peaux-rouges aujourd’hui (1978)
  • Septentrion (1979)
  • Bleu caraïbe et citrons verts: mes derniers voyages aux Antilles (1980)
  • Les Antilles, d'île en île (1980)
  • Ja, Antoni de Tuonens, król Patagonii (Moi, Antoine de Tounens, roi de Patagonie 1981, wyd. polskie 2008)
  • Les Hussards: histoires exemplaires (1982)
  • Oczy Ireny (Les Yeux d’Irène 1984, wyd. polskie 2014)
  • Le Président (1985)
  • Któż pamięta ludzi z Ziemi Ognistej (Qui se souvient des hommes...) (1986, wyd. polskie 1990)
  • L'Île bleue (1988)
  • Pêcheurs de Lune (1990)
  • Sire (1990, wyd. polskie 2006)
  • Vive Venise (1992)
  • Siedmiu jeźdźców (Sept cavaliers quittèrent la ville au crépuscule par la porte de l’Ouest qui n’était plus gardée1993, wyd. polskie 2009)
  • Pierścień rybaka (L’Anneau du pêcheur1995, wyd. polskie 2005)
  • Hurrah Zara ! (1998)
  • Król zza morza (Le Roi au-delà de la mer2000, wyd. polskie 2008)
  • Adiós, Tierra del Fuego (2001)
  • Le son des tambours sur la neige et autres nouvelles d’ailleurs (2002)
  • Les Royaumes de Borée (2003)
  • En canot sur les chemins d’eau du roi, une aventure en Amérique (2005)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]