Jeden pas i jedna droga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jeden pas, jedna droga (ang. One Belt, One Road; chiń. 一带一路, pinyin Yídài yílù) – współczesna inicjatywa władz Chińskiej Republiki Ludowej mająca na celu reaktywację Jedwabnego Szlaku. Została przedstawiona jako strategiczny projekt ekonomiczny i inicjatywa polityczna przez przewodniczącego Xi Jinpinga w 2013 roku[1].

Inicjatywa ma polegać na rozbudowie sieci infrastruktury łączącej Chiny, kraje Azji Środkowej, Bliskiego Wschodu, Afryki i Europy i stwarza szczególnie korzystne możliwości współpracy w zakresie projektów o charakterze infrastrukturalnym oraz finansowych[1]. Jeden z głównych korytarzy łączy Chiny z Europą Zachodnią i wiedzie przez Rosję, Białoruś i Polskę. Miejscem styku (punktem przeładunkowym, gdzie odbywa się kontrola celno graniczna) jest terminal przeładunkowy w Małaszewiczach.

Towary przewożone w ekspresach kontenerowych (początkowo jeden pociąg w tygodniu, obecnie kilka dziennie) po przeładunku trafiają do państw Europy Zachodniej.

Samo istnienie korytarza transportowego znacznie skróciło czas oczekiwania na przesyłki z Chin, ale z uwagi na dysproporcje pomiędzy np. polskim importem a eksportem (ponad 12 razy) szlak nie jest wykorzystywany w 100%.

W ramach projektu Chiny zaoferują wybranym państwom swoją technologię i wiedzę oraz ludzi. Plan zakłada też niskoprocentowe pożyczki na poprawę i rozwój infrastruktury kolejowej.

Wolumen przeładunku transportów koleją (w TEU) od 2014 do 2018 roku wzrósł ponad 10-krotnie na trasie Chiny–Europa. 90% z tych ładunków jest przeładowywanych w Polsce. Jednak pociągi dojeżdżają docelowo nawet do Holandii[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]