Jeden z dziesięciu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jeden z dziesięciu
Nazwa formatu Fifteen to One
Rodzaj programu teleturniej
Kraj produkcji Polska
Język polski
Prowadzący Tadeusz Sznuk
Data premiery 3 czerwca 1994[a]
Lata emisji od 1994
Pora emisji od poniedziałku do piątku o 18.55
Liczba odcinków 2568[1] (105 edycji)
Czas trwania odcinka ok. 27 minut
Format nadawania 4:3 (3 czerwca 19946 grudnia 2010)
16:9 (od 7 grudnia 2010)
HDTV (od Wielkiego Finału 96. edycji)
Produkcja
Produkcja EuromediaTV od 1994
Granada International 2005-2018
ITV Global Entertainment od 2018
Telewizja Polska Lublin
Stacja telewizyjna TVP2 (ed. 1–103)[b]
TVP1 (ed. 104–)[2]
Strona internetowa

Jeden z dziesięciu (1 z 10) – polski teleturniej edukacyjny produkowany przez Euromedia TV i TVP3 Lublin, emitowany w TVP od 3 czerwca 1994[a]. Przez ponad 23 lata był nadawany na antenie TVP2, a od 15 stycznia 2018[b] – w TVP1. Prowadzącym jest Tadeusz Sznuk. Program opiera się na brytyjskim formacie Fifteen to One według pomysłu Johna M. Lewisa.

Telewizja Polska zdecydowała o przeniesieniu programu z TVP2 do TVP1 na początku 2018 roku. O zmianie poinformowano w wydaniu „Wiadomości” z 14 stycznia, a emisja programu w kanale TVP1 rozpoczęła się dzień później. Zmianie nie uległy dni i godzina emisji. Zmiana stacji nadawania przyczyniła się do ok. 24-procentowego wzrostu oglądalności programu[3].

Program podzielony jest na edycje. W 1. edycji oraz od 5. do 72. edycji na każdą serię składało się 25 odcinków gry, a w 2., 3. i od 73. edycji 20 odcinków. W 4. edycji programu wyemitowano zaś 32 odcinki. Do 27 kwietnia 2018 wyemitowano 105 edycji teleturnieju. Obecnie emitowana jest 106. edycja programu, nadawana od poniedziałku do piątku o 18:55. Jest to najdłużej nadawany teleturniej w polskiej telewizji, którego emisja trwa do dziś. Realizacja nagrań odbywa się w oddziale Telewizji Polskiej w Lublinie. Teleturniej emitowany wyłącznie w telewizji. Za pośrednictwem internetu można obejrzeć tylko „Wywiady”[4].

Zasady gry[edytuj | edytuj kod]

W odcinku udział bierze 10 zawodników. Zajmowane przez nich stanowiska 1–10 są rozdzielane drogą losowania. Każdy uczestnik zaczyna grę z trzema „szansami”, które reprezentują 3 lampki na stanowisku gracza. Prowadzący zadaje pytania z wiedzy ogólnej, na odpowiedź zawodnik ma 3 sekundy, błędna odpowiedź lub jej brak powoduje utratę jednej „szansy”. Program składa się z trzech etapów.

Etap I

Prowadzący zadaje kolejno pytania graczom w dwóch rundach. Każdy zawodnik dostaje po dwa pytania. Wystarczy odpowiedzieć przynajmniej na jedno, aby grać w następnej rundzie. Błędna odpowiedź powoduje utratę jednej „szansy”, jednak jeśli gracz nie odpowie na żadne z dwóch pytań, odpada z gry.

Etap II

Zadawanie pytań zaczyna się od pierwszego zawodnika (najczęściej jest to zawodnik na stanowisku numer 1, chyba że odpadł w etapie I). Pytania zadawane są kolejnym zawodnikom. Ten, który pierwszy udzieli poprawnej odpowiedzi, wyznacza kolejnego pytanego. Jeżeli wskazany zawodnik odpowie błędnie, to dotychczasowy wyznaczający wskazuje dalej. Jeśli odpowie poprawnie, przejmuje prawo do wyznaczania. W ten sposób gra się tak długo, aż pozostanie w grze trzech zawodników. Przechodzą oni do etapu III. Istnieje pewna zasada gry, o której telewidzowie nie są informowani, a zapisana jest w regulaminie teleturnieju: na początku etapu pierwszy z graczy, który dostaje prawo do wytypowania zawodnika, musi wybrać zawodnika znajdującego się po przeciwnej stronie studia, tzn. z numerem 6–10[5].

Etap III (finał)

W tym etapie liczba zadanych pytań jest ograniczona do 40. Każdy zawodnik dostaje trzy nowe szanse. Ważną rolę odgrywają punkty, każdy zawodnik zaczyna z taką liczbą punktów, ile szans zachował z wcześniejszych etapów. Za każdą dobrą odpowiedź gracz dostaje 10 punktów. Do pierwszych pytań zawodnicy mogą się zgłaszać (jeśli nikt się nie zgłosi do odpowiedzi, to nikt nie traci szansy) do momentu, gdy jeden z graczy udzieli trzech poprawnych odpowiedzi i zdobędzie 30 punktów. Wyznacza on kolejnego pytanego. Wraca tu reguła z etapu II z tym, że jeśli gracz wskaże do pytania sam siebie i odpowie, otrzyma podwojoną liczbę punktów, tj. 20 (przed X edycją zasada ta nie obowiązywała). Jeśli odpowie źle, wtedy gracze sami się zgłaszają do odpowiedzi i przejmują prawo wyznaczania. W wypadku pozostania jednego gracza (punkt drugi poniżej), zasada podwajania punktów nie obowiązuje, gdyż do jego pytania nie wyznaczył siebie samego.
Gra kończy się, gdy:

  • zostanie zadane 40 pytań, zawodnikom za każdą zachowaną szansę dolicza się 10 punktów, wygrywa gracz z największą liczbą punktów, lub
  • w grze zostanie jeden gracz, pyta się go tak długo, aż straci szansę lub skończą się pytania. Wtedy za każdą zachowaną szansę dolicza się 10 punktów. Do edycji VI (1996) w takiej sytuacji gra kończyła się, zawodnik od razu dostawał punkty za zachowane szanse.

Liczba zdobytych punktów decyduje o uczestnictwie w Wielkim Finale.

Wielki Finał

Dziesięciu zwycięzców 20 kolejnych odcinków (wcześniej 25 odcinków) z największą liczbą zdobytych punktów bierze udział w Wielkim Finale. Jego zasady zasadniczo są takie same, jak w zwykłym odcinku. W sytuacji gdy dwoje lub więcej zawodników na ostatnim miejscu listy finalistów ma taką samą liczbę punktów, zdarza się, że w Wielkim Finale bierze udział więcej niż 10 graczy. Wielokrotnie miał miejsce finał 11-osobowy, jeden raz (89. edycja) Wielki Finał był rozgrywany w 12-osobowym składzie. Kilka razy Wielki Finał odbył się w składzie 9-osobowym albo nawet 8-osobowym, gdy któryś z zakwalifikowanych zawodników nie mógł przybyć na nagranie.

Nagrody

  • Wszyscy uczestnicy etapu III w zwykłym odcinku: nagrody rzeczowe (słodycze oraz zegarki itp.)
  • Zwycięzca odcinka: 3000 zł, pobyt w luksusowym hotelu, program antywirusowy i szwajcarski zegarek
  • Uczestnik Wielkiego Finału, który zdobył największą liczbę punktów łącznie w swoim odcinku i w Wielkim Finale (nawet jeśli nie zakwalifikował się do etapu III Wielkiego Finału): 10 000 zł
  • Zwycięzca Wielkiego Finału: 40 000 zł (do 2005 roku również samochód: Citroën AX w latach 1994–1995, Citroën ZX w latach 1995–1996, Nissan Almera w 2000 roku, Opel Corsa w roku 1996, Opel Astra w latach 1998–2001, Peugeot 106 (1998), Peugeot 206 w latach 1998–2000, Renault Thalia w latach 2003–2005, Toyota Corolla w latach 2000–2002, Toyota Corolla Verso w latach 2002–2003)[6].

Specyfika pytań[edytuj | edytuj kod]

Pytania w teleturnieju „Jeden z dziesięciu” pochodzą z tzw. wiedzy ogólnej. Unika się zadawania pytań wymagających specjalistycznej wiedzy z danego tematu. Pytania formułowane są w taki sposób, aby udzielić na nie konkretnej odpowiedzi. Najczęściej nie ma wariantów odpowiedzi do wyboru, niekiedy daje się je przy pytaniach zahaczających o wiedzę specjalistyczną lub sformułowanych następująco: Który z wymienionych władców Polski nie był koronowany na króla?. Przy pytaniach o rok często dopuszcza się pewną liczbę lat, o którą można się pomylić, czyli tzw. tolerancję błędu. W polskiej edycji aż do 2010 roku, w odróżnieniu od wersji w innych krajach, nie zadawano pytań ilustrowanych – związanych z prezentowanym zdjęciem lub nagraniem. W odcinku z 22 listopada 2010 (19/LXIII) po raz pierwszy w historii programu pojawiły się pytania ilustrowane fragmentem muzycznym (w każdym odcinku są zazwyczaj dwa takie pytania w II etapie, czasem pojawia się trzecie w finale).

Oprawa teleturnieju[edytuj | edytuj kod]

Scenografia[edytuj | edytuj kod]

W studiu ustawionych jest 10 pulpitów, przy których siedzą na krzesłach zawodnicy. Na każdym ze stanowisk znajduje się informacja z imieniem zawodnika oraz trzy lampki oznaczające „szanse”. Scenografia przez lata zmieniała się kilkakrotnie, lecz schemat ten zawsze pozostawał.

Edycje Lata Opis
I-IX 06.06.1994–28.01.1997 Podłoga koloru szarego. Pulpity w formie półsześciokąta w kolorze kremowym. Lampki na stanowiskach w postaci kwadratowych „ksenonówek”. Tło scenografii w formie błękitnych łuków przypominających witraże na beżowym (w kilkunastu odcinkach I edycji niebieskim) tle. Charakterystycznym elementem było ustawione na podłodze logo programu – najpierw był to żółty napis pionowy „1 z 10”, a później sześcian ze znakiem „1/10”, obecny w przerywnikach aż do 2005 r. Za każdym pulpitem w I i II etapie stało krzesełko, na którym siadali gracze po utracie kompletu szans (krzesełka zachowały się do 2007 roku, kiedy zastąpiono je gasnącym oświetleniem twarzy).
X-XVII 29.01.1997–21.01.1999 Podłoga w kolorze granatowym z 10 kółkami (poprzednio 17) i wielkim kołem w kolorze szarym z mniejszym kołem pośrodku. Pulpity masywne, kremowe z granatowymi (w III etapie z żółtymi) otoczkami wzdłuż. Lampki zielone koliste (od środka kulisty kształt, środkowa nieco wyżej niż dwie boczne, wszystko na przodzie pulpitu). Tło scenografii w formie prostokątnych okien z fakturą chmur (to tło było aż do 2005). Z przodu studia żółty płaski napis „Jeden z dziesięciu”.
XVIII-XLV 27.01.1999–31.03.2005 Podłoga błyszcząca w kolorze ciemnoniebieskim. Pulpity niebieskie z zielonymi świecącymi elementami. Tło scenografii podobne do poprzedniego, lecz od 2001 roku nieco przyciemnione. Z przodu studia napis żółty „Jeden z dziesięciu”. Lepsze niż wcześniej oświetlenie. W 2003 scenografia przeszła kilka razy lifting – lekko zmieniany był układ studia oraz wygląd pulpitów. Lampki: najpierw półkuliste, później środkowa w kształcie walca, boczne w kształcie walców obciętych symetrycznie po bokach (tzw. „końcówki wideł”), góra stanowiska. Od 8 odcinka 45 edycji zostało zmienione tło za fakturami – z koloru pomarańczowego na czarny, a także było podświetlane na niebiesko od dołu między kolejnymi fakturami.
XLVI[7]-LIII 12.04.2005–20.06.2007 Podłoga taka sama jak w poprzedniej wersji. Pulpity w formie półwalca w kolorze srebrnym. Lampki zielone prostokątne, środkowa na przodzie, boczne nieco z boku pulpitu. Tło scenografii w formie prostokątnych paneli z rysunkami ornamentów. Z przodu studia napis „Jeden z dziesięciu” w kolorze podłogi z konturem liter.
LIV[7]-LXXII 05.09.2007–05.12.2012 Podłoga w kolorze błękitnym ze srebrnym przezroczystym kołem. Pulpity srebrne, niezbyt masywne. Lampki duże, w kolorze niebieskim, środkowa w kształcie kwadratu, boczne w kształcie trapezów prostokątnych bliskich kwadratom (lekko ucięte z dołu i po bokach, symetrycznie). Tło scenografii stanowią zastawki z wielokrotnie powtórzonymi numerami stanowisk 1–10 na granatowym tle. Większe wykorzystanie efektów świetlnych. Od Wielkiego Finału 59 edycji za stanowiskami smuga światła w dolnej części dekoracji zmienia kolor w każdym z etapów. W edycjach 54-59 światła miały kolor żółtopomarańczowy, a w edycjach 60-72 zielononiebieskie. W edycjach 54-56 studio przechodziło lifting.
LXXIII- 27.02.2013– Podłoga w kolorze czarnym z promieniście rozchodzącymi podświetlanymi pasami. Pulpity z monitorem LCD wyświetlającym: imię zawodnika, numer stanowiska i „szanse”. Cały przód pulpitów zajmują dodatkowe pionowe lampy oznaczające „szanse”, a ich przedłużenie znajduje się na podłodze. Tło scenografii stanowi obraz kosmosu i podświetlane łuki zmieniające kolor w zależności od etapu gry. W III etapie „szanse” oznaczają tylko pionowe lampy, nie ma kwadratów oznaczających szanse, a także numerów stanowisk, cyfry to liczba punktów poszczególnych graczy. Jako stanowiska finałowe używane są stanowiska 2, 3 i 4 z etapu I i II. Gracze w etapie I i II siedzą a w etapie III stoją (wyjątkowo w etapie III Wielkiego Finału 100 edycji gracze siedzieli), a od 4. odcinka 85. edycji (z małymi późniejszymi wyjątkami) siedzi również prowadzący. W Wielkim Finale 100 edycji zmieniono grafikę na ekranach znajdujących się w pulpitach zawodników.

Czołówki[edytuj | edytuj kod]

W I edycji teleturnieju czołówka była w rzeczywistości zmodyfikowanym intro Euromedii, gdzie po rozejściu pomarańczowego kwadratu z cyfrą 2 wyłaniał się złocisty napis „Jeden z dziesięciu”, a potem następowało przejście na obraz ze studia. Od II edycji do ostatniego regularnego odcinka XLVI serii wprowadzono czołówkę przedstawiającą kuleczki pędzące po płytce drukowanej pośród układów scalonych. Większość kuleczek jest zatrzymywana po drodze, zaś żółta kulka jest wystrzelona na sprężynie i odbija się od innych obiektów, formując literę „Z”, po czym zapalały się litery słowa „Jeden” i obracały się bramki logiczne, ujawniając resztę tytułu. Od Wielkiego Finału XLVI do końca LXXII serii czołówka zawierała pędzące po linii prostej i odbijające się kółka z liczbami od 1 do 10, w tle były widoczne m.in. zarys monety 1 euro, Homo quadratus Leonarda da Vinci, symbol yin-yang, znak „@”, prowadzący program, a także nazwy dziedzin nauki. Od LXXIII serii czołówka zawiera tło powiązane z astronomią, pojawia się wizerunek Ziemi wyłaniającej się zza Księżyca, Homo quadratus, rysunek ludzkiej głowy, pojawia się prowadzący, potem następuje zmiana tła na podobne do obecnego wyglądu studia, gdzie nagrywane są odcinki, i pojawia się logo teleturnieju. Od XCVII serii czołówkę nieco zmodyfikowano w związku z przejściem na HD: w końcowym kadrze pojawia się tło z gwiazdami (takie, jakie jest obecne za uczestnikami), zaś do muzyki dodano efekt "echa".

Oprawa muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Muzyka w czołówce oraz w dżinglach to fragment kompozycji pod tytułem „Final Winners A” skomponowanej przez Ralfa Weiganda[8]. Natomiast podkładem muzycznym używanym podczas wyświetlania planszy z nazwiskami zawodników i podczas prezentacji zawodników, a także jako utwór kończący emisję teleturnieju, jest fragment kompozycji „Long Night 1A” stworzonej przez Johna Eppinga (właśc. Gerharda Narholza)[9]. Oba utwory pochodzą z niemieckiej biblioteki muzycznej Sonoton.

Odcinki[edytuj | edytuj kod]

Liczba odcinków[edytuj | edytuj kod]

Edycje 1, 3, 5–72 liczyły 26 odcinków (25 zwykłych + wielki finał); edycja 4. 33 odcinki (32 zwykłe + wielki finał); edycje 2 oraz 73, 74 i od 76 – po 21 odcinków (20 zwykłych + wielki finał), a edycja 75 – 22 odcinki (20 zwykłych + wielki finał + specjalny).

Odcinki specjalne[edytuj | edytuj kod]

Dotychczas było 5 wydań specjalnych programu:

  • 1 stycznia 1995 r.[10],
  • 26 października 2012 – z okazji 60-lecia TVP, w którym wzięli udział prezenterzy i dziennikarze, głównie z widowisk z drugiego programu Telewizji Polskiej. Wygrana została przekazana Lubelskiemu Hospicjum dla Dzieci im. Małego Księcia.
  • 28 października 2013 – z udziałem laureatów olimpiad szkolnych. Wygrana została przekazana Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia[11].
  • 18 listopada 2013 – z udziałem sportowców i dziennikarzy sportowych. Wygrana została przekazana na rzecz Julii Bonk, córki Bartłomieja Bonka[12].
  • 30 września 2014 – z udziałem wolontariuszy Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko”[13].

Rekordy i sytuacje nadzwyczajne[edytuj | edytuj kod]

  • Największa możliwa liczba punktów do zdobycia po zakończeniu etapu III to 803. Aby zdobyć tyle punktów, zawodnik musiałby zachować trzy szanse z wcześniejszych etapów, zgłosić się i odpowiedzieć na trzy pierwsze pytania etapu III, a potem już do końca wyznaczać siebie do pytania i bezbłędnie odpowiadać (za poprawną odpowiedź na pytania „wzięte na siebie” jest przyznawane 20 punktów). Po wyczerpaniu puli 40 pytań przygotowanych do III etapu zawodnik w tej sytuacji dostaje 30 punktów za 3 zachowane szanse. Może tego dokonać dwukrotnie, albowiem działa to także w Wielkim Finale i wtedy można zdobyć maksymalnie w sumie 1606 punktów.
  • Dziesięciorgu zawodnikom udało się wygrać dwukrotnie Wielki Finał. Są to Grażyna Klimowicz-Bożko[14], Bohdan Waydyk, Bogusław Lewandowski, Piotr Żelazko, Piotr Bruc, Dominik Rauer[15], Stanisław Beszczyński, Mariusz Małgorzaciak, Jerzy Grygiel, Waldemar Pieńkowski i Karol Romaszko.
  • Waldemar Pieńkowski jest jedynym graczem, któremu dwukrotnie udało się wygrać Wielki Finał, będąc liderem listy zwycięzców.
  • Tylko dwa razy w polskiej edycji zdarzył się remis, tzn. dwóch zwycięzców w jednym odcinku. Sytuacje te miały miejsce w odcinku 8. edycji i w 104. edycji. Zwycięzcy odcinka (odpowiednio), Anna Pawłowska i Marek Krukowski, zdobyli po 152 punkty, natomiast Włodzimierz Rakowski i Lech Kucharczyk zdobyli po 142 punkty. Nagroda dla zwycięzcy została podzielona i oboje weszli na listę finalistów z taką samą liczbą punktów[16].
  • W Wielkim Finale 87. edycji po raz pierwszy w historii programu zdarzyło się, że dwaj gracze mieli najwyższą liczbę punktów. W tej sytuacji nagroda za punkty została podzielona. Dwóch graczy dostało po 5000 zł tej nagrody (nagroda za największą liczbę punktów wynosi 10000 zł)[17].
  • Nie zdarzyło się jeszcze, aby po etapie I zostało od razu trzech lub mniej graczy. W rekordowym odcinku etap I przeszło tylko 4 zawodników. Etap II wtedy też był rekordowy, zadano tylko 3 pytania.[potrzebny przypis]
  • Edycją najbardziej rozciągniętą w czasie była edycja 62., która trwała 7 miesięcy. Pierwszy odcinek wyemitowano 1 marca 2010 r., a Wielki Finał 5 października 2010 r. Tak długi czas był spowodowany przez emisję programu raz w tygodniu w pierwszym półroczu tego roku oraz przerwę wakacyjną.
  • W 15. odcinku 80. edycji zdarzyło się, że rozgrywka finałowa musiała zostać w połowie przerwana z powodu braku czasu antenowego. Dalsza jej część została pokazana w kolejnym odcinku, przed rozpoczęciem gry. Powodem takiej sytuacji był bardzo długo trwający drugi etap.
  • W 12. odcinku 81. edycji zdarzyło się, że uczestnik wziął pytanie „na siebie” już w II etapie. Regulamin tego nie zabrania. Udzielił na nie błędnej odpowiedzi, przez co stracił szansę, ale mógł dalej wyznaczać.
  • W 16. odcinku 86. edycji jeden z uczestników zasłabł na planie. Nagrywanie dokończono po 20-godzinnej przerwie. Wtedy zadano 3 końcowe pytania finału, a w nagrywaniu wzięło udział dwoje zawodników (zawodnik ze stanowiska nr 2 już wcześniej odpadł).
  • W kilku Wielkich Finałach zdarzały się przypadki, że jedno z dziesięciu stanowisk było puste, gdyż jeden z graczy nie stawił się na nagranie.
  • W Wielkim Finale 86. edycji miało wziąć udział 11 zawodników (jednakże jeden zawodnik nie mógł wystąpić i w Wielkim Finale wystąpiło 10 zawodników).
  • W Wielkim Finale 89. edycji wzięło udział 12 zawodników.
  • Nie zdarzyło się jeszcze, aby większość zawodników stanowiły kobiety. Wielokrotnie występowali wyłącznie mężczyźni, jednak dwukrotnie była równa liczba mężczyzn i kobiet. Ostatni raz taka sytuacja zdarzyła się w odcinku specjalnym 77. edycji, gdzie brała udział młodzież licealna. Byli to laureaci olimpiad przedmiotowych. Z racji wieku byli to chłopcy i dziewczęta. Wygrał Kosma Nykiel, który zdobył 233 punkty, a wygrana 10 000 zł została przekazana na Fundację „Dzieło Nowego Tysiąclecia".
  • W Wielkich Finałach 101. i 102. edycji doszło do wyjątkowej sytuacji. Wystąpiło 11 zawodników. Byli to tylko mężczyźni, co rzadko się zdarza w Wielkim Finale. Przeważnie do niego niemal w każdej serii kwalifikuje się minimum jedna kobieta.
  • W 16. odcinku 104. edycji Piotr Przęczek zdobył 483 pkt, a mimo to przegrał z Leszkiem Kędzierskim, który zdobył tylko 71 pkt[18].

Kulisy[edytuj | edytuj kod]

  • Podczas nagrań możliwe jest oglądanie na żywo obrazu ze studia w telewizorach umieszczonych w TVP3 Lublin. Dźwięk ze studia nie jest udostępniany.[potrzebny przypis]
  • Podczas nagrania organizatorzy wielokrotnie proszą uczestników, aby w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do słuszności oceny odpowiedzi (swojej bądź innego gracza) nie zastanawiali się i natychmiast przerywali grę i zgłaszali swoją wątpliwość (nawet najmniejszą). Może zdarzyć się, że do pytań wkradną się błędy lub uczestnik udzieli poprawnej, ale zupełnie innej niż przewidziana przez autora pytania odpowiedzi. Ze względu na formułę programu, sprawiedliwe wobec graczy „naprawienie” takiego błędu rzeczowego jest możliwe tylko zanim prowadzący zacznie czytać kolejne pytanie.[potrzebny przypis]
  • Do 2001 roku program nagrywany był w warszawskim studiu T.P.S. s.c. Z braku osobnej scenografii do pierwszego etapu i finału, najpierw nagrywano tylko pierwszy i drugi etap (gdy w grze jest 10 stanowisk), a dopiero później przestawiano dekorację i nagrywano finały wszystkich odcinków. Było to uciążliwe dla zawodników, którzy musieli pozostawać w studiu od rana do wieczora. W lubelskim studiu scenografia została tak skonstruowana, aby do minimum ograniczyć przestawianie dekoracji, więc nagrywany jest od razu cały odcinek.[potrzebny przypis]

Zwycięzcy poszczególnych edycji[edytuj | edytuj kod]

Rok Edycja Zwycięzca Nagroda za punkty Minimalny wynik kwalifikujący
do Wielkiego Finału
1994 1 Jacek Gawrych 164 Janusz Chwałek 192 93
1995 2 Michał Haładyj 214 Michał Haładyj 214 81
3 Bogusław Majewski 234 Bogusław Majewski 234 91
4 72
5 Jan Helak 366 Jan Helak 366 101
1996 6 Janusz Mrzigod 184 101
7 Jacek Cieślak 384 Jacek Cieślak 384 102
8 Jan Małek 284 Jan Małek 284 93
1997 9 Waldemar Kucaj-Solecki 112
10 Radosław Kołodziej 134 91
11 Jerzy Gierduszewski 343 Jerzy Gierduszewski 343 121
12 Grzegorz Deszczak 266 Grzegorz Deszczak 266 92
1998 13 102
14 101
14A Jarosław Załęski 322 Jarosław Załęski 322
15 Mirosław Szaciłło 101
16 Andrzej Sołomiewicz 302 Andrzej Sołomiewicz 302 103
16A Tadeusz Figiel Mirosław Okraska 394
1999 17 Wiesław Zagajewski 101
18 Bogdan Ciszewski 253 102
19 Tomasz Guzek 525 Tomasz Guzek 525 102
19A Fryderyk Demczuk 402 Fryderyk Demczuk 402
20 Zdzisława Gruźla 184 Irena Wadoń 203 82
21 Marek Pakleza 203 Marek Pakleza 203 91
22 Grażyna Klimowicz-Bożko 353 Grażyna Klimowicz-Bożko 353 91
2000 23 Karol Śledź 486 Karol Śledź 486 92
24 Bohdan Waydyk 314 Bohdan Waydyk 314 82
25 Anna Rychlicka 185 Andrzej Milewski 275 101
26 Zbigniew Glapa 365 Maria Jafra 433 92
27 Wiesław Bejda 295 Wiesław Bejda 295 112
2001 28 Tomasz Niechoda 293 Tomasz Niechoda 293 102
29 Longin Gałecki 403 Longin Gałecki 403 101
30 Małgorzata Fangrat 223 91
30A Stanisław Krajewski 324 Stanisław Krajewski 324
31 Dariusz Janicki 204 Dariusz Janicki 204 82
32 Tadeusz Kurak 355 Tadeusz Kurak 355 111
2002 33 Ludwik Jaworski 364 Ludwik Jaworski 364 122
34 Tomasz Sobieraj 264 Tomasz Sobieraj 264 81
35 Zbigniew Bernat 174 Marek Jaskulski 192 92
36 Aleksander Borowski 302 Tadeusz Mazurkiewicz 332 102
2003 37 Andrzej Dudek 375 Andrzej Dudek 375 122
38 Stanisław Słowik 184 Jarosław Orlański 221 111
39 Piotr Karski 193 Piotr Karski 193 92
40 Witold Banaszkiewicz 514 Witold Banaszkiewicz 514 92
2004 41 Sławomir Paprocki 194 Hubert Wenda 242 102
42 Stefan Kisielewski 145 Wiesław Czapla 164 91
43 Tomasz Zomerfeld 375 Tomasz Zomerfeld 375 82
44 Andrzej Pawlik 224 Andrzej Pawlik 224 91
2005 45 Grzegorz Walczak 273 Jacek Przybysiak 305 91
46 Marek Krukowski 415 Marek Krukowski 415 123
47 Wiesław Noga 245 Dariusz Godoś 724 132
48 Krzysztof Romańczak 314 Krzysztof Romańczak 314 112
49 Bogusław Lewandowski 335 Leszek Białkowski 364 121
2006 50 Piotr Żelazko 235 Grzegorz Datkiewicz 302 142
51 Rafał Gajda 324 Karol Śledź 335 111
52 Stanisław Beszczyński 305 Stanisław Beszczyński 305 142
2007 53 Jacek Poprawiak 396 Wojciech Praefort 425 112
54 Bohdan Waydyk 304 Grzegorz Deszczak 325 102
55 Piotr Bruc 303 Piotr Bruc 303 111
2008 56 Bogusława Soboń 223 Bogusława Soboń 223 123
57 Ewa Nowicka 344 Ewa Wyciślak 373 103
2009 58 Michał Markiewicz 484 Michał Markiewicz 484 112
59 Dominik Rauer 504 Dominik Rauer 504 111
60 Witold Dziuba 202 Andrzej Zubala 345 131
2010 61 Bogusław Łojczyk 666 Bogusław Łojczyk 666 112
62 Marcin Kotulski 383 Paweł Bończyk 423 131
63 Włodzimierz Piasecki 264 Stanisław Gajos 305 131
2011 64 Wiesław Chwajta 282 Wiesław Chwajta 282 141
65 Stanisław Prajsnar 274 Stanisław Prajsnar 274 121
66 Jakub Maniara 303 Jakub Maniara 303 122
67 Tadeusz Orzeł 244 Andrzej Skieterski 294 121
68 Mariusz Małgorzaciak 335 Mariusz Małgorzaciak 335 112
2012 69 Zbigniew Polański 212 Bogusław Majewski 234 111
70 Wojciech Pluta 223 Piotr Bruc 293 101
71 Jerzy Grygiel 473 Jerzy Grygiel 473 103
72 Adam Różycki 402 Marian Gorgoń 476 122
2013 73 Jakub Gach 455 Jakub Gach 455 121
74 Waldemar Pieńkowski 354 Waldemar Pieńkowski 354 111
75 Jarosław Kubik 534 Jarosław Kubik 534 112
76 Dominik Rauer 834 Dominik Rauer 834 123
77 Grażyna Klimowicz-Bożko 303 Krzysztof Romańczak 493 112
78 Jolanta Syganiec 476 Jolanta Syganiec 476 132
2014 79 Jarosław Malec 313 Jarosław Malec 313 102
80 Stanisław Beszczyński 644 Stanisław Beszczyński 644 112
81 Kamil Szwaba 474 Kamil Szwaba 474 81
82 Paweł Bończyk 585 Michał Płaczkiewicz 586 101
83 Karol Romaszko 644 Karol Romaszko 644 121
2015 84 Rafał Olczak 585 Rafał Olczak 585 103
85 Danuta Bzdawka 463 Danuta Bzdawka 463 112
86 Piotr Żelazko 404 Piotr Żelazko 404 101
87 Bogusław Lewandowski 375 Tomasz Rupacz, Bogusław Lewandowski 375 103
88 Leszek Białkowski 475 Kamila Perczak 493 121
89 Małgorzata Łoboda 212 Małgorzata Łoboda 212 91
2016 90 Jacek Przybysiak 345 Leszek Bednarek 484 112
91 Piotr Bruc 826 Piotr Bruc 826 91
92 Arkadiusz Dziublak 212 Błażej Jagiełło 414 103
93 Krystyna Wegner 294 Krystyna Wegner 294 93
94 Mariusz Małgorzaciak 555 Mariusz Małgorzaciak 555 102
95 Daniel Mandela 272 Daniel Mandela 272 92
96 Jerzy Grygiel 245 Tomasz Orzechowski 355 111
2017 97 Miłosz Rosiak 524 Jarosław Kubik 654 113
98 Jan Ziętal 163 Paweł Glac 235 111
99 Mirosław Mięsowicz 676 Mirosław Mięsowicz 676 112
100 Tomasz Kuchta 233 Miłosz Młynarz 253 101
101 Waldemar Pieńkowski 604 Waldemar Pieńkowski 604 102
102 Michał Sołtysik 213 Walery Pass 283 92
103 Marcin Pełczyński 546 Marcin Pełczyński 546 131
2018 104 Edward Rakszewski 505 Edward Rakszewski 505 131
105 Karol Romaszko 604 Karol Romaszko 604 102

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

 Cytaty związane z Jednym z dziesięciu w Wikicytatach

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stan na 27 kwietnia 2018 r., po zakończeniu odcinka.
  2. Od 15 stycznia 2018 (wliczając powtórki). Pierwszy premierowy odcinek w Jedynce ukazał się 26 lutego 2018 r.
  3. „Jeden z dziesięciu” w TVP1 ma o 520 tys. widzów więcej niż w TVP2 (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. Wirtualna Polska Media S.A., 2018-02-07. [dostęp 2018-02-07].
  4. http://www.tvp.pl/rozrywka/teleturnieje/jeden-z-dziesieciu/wideo.
  5. Jeden Z Dziesięciu.
  6. Jeden Z Dziesięciu.
  7. a b od Wielkiego Finału tej edycji
  8. On Air 5 – Openers, Beds, Commercials – informacje w bazie biblioteki Sonoton.
  9. Really Hip – Laszlo Bencker – informacje w bazie biblioteki Sonoton.
  10. Na podstawie informacji podanych na oficjalnym profilu programu w serwisie Facebook.
  11. http://www.tvp.pl/rozrywka/teleturnieje/jeden-z-dziesieciu/galerie/odcinek-specjalny-77-edycji/12843696.
  12. http://www.tvp.pl/rozrywka/teleturnieje/jeden-z-dziesieciu/biezaca-edycja/odcinek-specjalny-78-edycji/13052719.
  13. http://www.tvp.pl/rozrywka/teleturnieje/jeden-z-dziesieciu/biezaca-edycja/odcinek-specjalny-81-edycji/17059812.
  14. http://www.tvp.pl/rozrywka/teleturnieje/jeden-z-dziesieciu/lista-gigantow/grazyna-klimowicz-bozko-i-krzysztof-romanczak/12868314.
  15. http://www.tvp.pl/rozrywka/teleturnieje/jeden-z-dziesieciu/lista-gigantow/dominik-rauer/12569984.
  16. Nagranie odcinka w serwisie YouTube
  17. Bogusław Lewandowski (pol.). tvp.pl, 2015-09-30. [dostęp 2016-05-22].
  18. "Jeden z dziesięciu": zaskakujący finał odcinka (pol.). onet.pl, 2018-03-21. [dostęp 2018-03-23].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b W ramówce telewizyjnej wydrukowanej w prasie codziennej teleturniej po raz pierwszy pojawia się w tym dniu. [1]
  2. a b Od 3 czerwca 1994 do 12 stycznia 2018 (wliczając powtórki).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]