Jeff Stryker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jeff Stryker
Ilustracja
Prawdziwe imię i nazwisko Charles Casper Peyton[1][2]
Data i miejsce urodzenia 21 sierpnia 1962[2]
Carmi
Lata aktywności 1985-2001
Narodowość amerykańska[2]
Wzrost 177[2] cm
Penis 25 cm cm
Kolor włosów brązowy[2]
Kolor oczu brązowy[2]

Jeff Stryker (ur. 21 sierpnia 1962 w Carmi) – amerykański aktor, scenarzysta, reżyser i producent filmów pornograficznych, muzyk. Wyróżniał się wśród innych odtwórców ról erotycznych wielkością penisa (ok. 25 cm w stanie wzwiedzionym), występując wyłącznie z prezerwatywą. John Waters określił go jako „Cary’ego Granta pornografii”[3][4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Carmi[2] w Illinois[1][5] jako syn biznesmena Joego Howarda Peytona[6], sprzedawcy samochodów i pielęgniarki[7]. Dorastał z dwoma braćmi w Springfield, gdzie uczęszczał do Springfield High School i Lincoln Land Community College na wydziale nieruchomości i fotografii. Mając zaledwie 11 lat pracował na własne utrzymanie. W wieku 13 lat został wysłany do szkoły wojskowej Missouri Military Academy w Mexico (Missouri) przez swoich rodziców, którzy w czasie jego nieobecności wzięli rozwód. Ojciec ożenił się ponownie.

Kariera w branży porno[edytuj | edytuj kod]

Początkowo chciał zostać pracownikiem agencji handlu nieruchomościami. Pracował jako ogrodnik, mechanik i striptizer oraz dostarczał balony, zanim został dostrzeżony w Kalifornii przez Johna Travisa, producenta studia Catalina, swoją karierę w branży filmowej porno rozpoczął w wieku 23 lat od występu w roli prostodusznego młodego farmera w biseksualnym obrazie Zamiana jest na przodzie (The Switch Is On, 1985) oraz udziału w produkcjach homoseksualnych Narzędzie mocy (Powertool, 1986) jako zły chłopak Jeff, skazany przez sąd na odbycie kary 30 dni więzienia za ukrywanie broni. Był głównym bohaterem filmów heteroseksualnych, w tym Dziedziczka (Heiress, 1988), Buntownik (The Rebel, 1988).

Pozował też jako fotomodel dla gejowskich magazynów takich jak: „Advocate Men” (w czerwcu 1986, w czerwcu 1987 i w sierpniu 1989)[8], „Inches” (w lipcu 1986), „All Man” (lato 1987, w marcu 1994 i w lipcu 1996), „Man Date” (1990), „Torso” (w lipcu 1989 i w grudniu 1990), „Advocate Classifieds” (w marcu 1995) i „Adam Gay Video XXX Showcase” (1998)[8]. Zdjęcia ze sceny z Adamem Grantem w kolejnym filmie Większy niż życie, w gorącej gonitwie (Bigger than Life, In Hot Pursuit, 1987) zostały opublikowane w Jeff Stryker Dreams (1987)[9]. We wrześniu 2013 ukazała się książka Catalina: The Vintage Years ze zdjęciami Strykera[10].

Spróbował swoich sił jako reżyser takich produkcji jak Dziki samiec (Wild Buck, 1993)[11] z udziałem Toma Byrona czy Santa's Cummin'! (1996), gdzie wystąpił w stroju Świętego Mikołaja.

Firma Health Devices Inc. und California Publishers Liquidating Corp., produkująca gadżety erotyczne, wykonała wierny odlew jego zewnętrznych narządów płciowych i sporządziła ich silikonowe kopie w skali 1:1, które natychmiast podbiły ten rynek. Aktor otrzymał ze sprzedaży tego produktu ok. 25.000 USD, mimo że zaskarżył firmę o honorarium w wysokości 1 miliona USD, co było skutkiem błędów w kontrakcie. Wcześniej branża erotyczna oferowała gumowe, sztuczne penisy[12], będące jedynie atrapami tego narządu. Produkt oferowany dzięki odlewowi dokonanemu na Strykerze, po raz pierwszy w najdrobniejszym szczególe przypominał naturalny narząd płciowy[13].

Występował na scenie w produkcji 'Jeff Stryker Does Hard Time' (1988-89), w czerwcu 1998 rozpoczął występy w nowojorskim Peep-show Ronniego Larsona, a potem w programie Wyrafinowany wieczór z Jeffem Strykerem (A Sophisticated Evening with Jeff Stryker', 2006-2007)[14].

W 2007 wspólnie z ekipą porno modeli przygotował odtwarzane na żywo przed publicznością sceny erotyczne do dwugodzinnego programu Twardy czas (Hard Time). Zdjęcia kręcono w większości miast w Ameryce Północnej, Kanadzie, Brazylii, Argentynie, Kolumbii, Australii oraz Europie (w Niemczech, Anglii, Szwecji i we Włoszech).

W 2019 zwyciężył w rankingu „225 największych w historii gwiazd gejowskiego porno”, przeprowadzonym przez „Boy Culture”[15].

Działalność poza przemysłem porno[edytuj | edytuj kod]

Duże dochody przyniosły mu produkcje kalendarzy, widokówek, odzieży i lalek z jego postacią[16]. Na rynku zabawek oferowano kopię całej jego postaci w mundurze wojskowym.

Pod swoim prawdziwym nazwiskiem zagrał główną rolę Chucka we włoskim horrorze Zombie pożeracze mięsa 3 (Zombie 4: After Death (Oltre la morte/Zombie Flesh Eaters 3, 1988)[17] u boku Ottaviana Dell’Acquy, Jamesa Gainesa, Luciana Pigozziego i Dona Wilsona. Pojawił się we włoskim dramacie erotycznym Dirty Love (1988) jako Michael, niemieckim dreszczowcu telewizyjnym Czarna klątwa (Der Schwarze Fluch - Tödliche Leidenschaften, 1995) z Jamesem Brolinem i krótkometrażowej półgodzinnej niemieckiej komedii erotycznej Rosy von Praunheima Czy mogę być twoją kiełbaską? (Can I Be Your Bratwurst, Please?, 1999)[18] jako hollywoodzki obiekt seksualnych fantazji.

W 1989 wziął udział w sesji fotograficznej dla Thierry’ego Muglera[19][20]. W 1992 w Centier City Civic Center, podczas pokazu mody Thierry’ego Muglera, wystąpił jako model z Traci Lords na imprezie charytatywnej na rzecz walki z AIDS[21].

Zajmował się również twórczością muzyczną country. W 1993 nagrał singiel „Wild Buck” w trzech wersjach[22][23]. W 2003 jako Jeff Stryker & His Soggy-Bottomed Boyz nagrał singiel z dwiema piosenkami - „Pop You in the Pooper” i „What a Man Has to Do”[24][25][26].

W latach 2004–2005 prowadził klub muzyczny i kawiarnię w Valley Village w stanie Kalifornia, które nie przyniosły mu sukcesu finansowego[27].

Wystąpił w filmie dokumentalnym 'Circus of Books (2019) z udziałem Larry’ego Flynta, prezentowanym podczas Tribeca Film Festival w Nowym Jorku[28].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Spotykał się z Wernerem Pochathem[29][30]. Romansował także z aktorkami porno - Jamie Summers i Robin Byrd[31]. Ujawnił swój biseksualizm[32]. Ma syna Josepha (ur. 1990)[33][34].

W 2017 przeżył pożar w Kalifornii, co udokumentował w filmiku opublikowanym na YouTube[35].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategoria Film Inni wykonawcy
1986 XRCO Award Najlepszy aktor gejowski[36] - -
1992 GayVN Award Hall of Fame (Aleja Sławy) - -
1997 GayVN Award Najlepsza scena seksu Underground (1997), reż. Gino Colbert John Travis i Derek Cameron
2001 Grabby Award Wall of Fame (Ściana Sławy) - -
2004 Nagroda Hustlera Hollywood Porn Walk of Fame (Ściana Sławy)[37] - -

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Personalidade: Jeff Stryker (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-08-27].
  2. a b c d e f g Jeff Stryker Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2017-08-27].
  3. Beyond the Valley of the Pulsating Colostomy Bags: An interview with John Waters! (ang.). Welcome to Dreamland. [dostęp 22-06-2015]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  4. Time—And The Economy—Has Not Been Kind To Porn Legend Jeff Stryker (ang.). Gay Chicago Guide. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  5. Jeff Stryker (ang.). Listal. [dostęp 2017-08-27].
  6. Do I fit in? Am I of the same Peyton Line? (ang.). genealogy.com. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-14)].
  7. Jeff Stryker: Porn's Enigmatic Star Podcast 26 (ang.). The Rialto Report. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-14)].
  8. a b Jeff Stryker (ang.). smutjunkies.com. [dostęp 2019-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-22)].
  9. Jeff Stryker Dreams (ang.). Gay Erotic Archives. [dostęp 2019-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-22)].
  10. Catalina: The Vintage Years (ang.). smutjunkies.com. [dostęp 2019-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-22)].
  11. Jeff Stryker (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2017-08-27].
  12. Dan Avery (2013-03-26): Jeff Stryker: They Used A Stunt Penis In My First Movies (ang.). queerty.com. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  13. Jeff Stryker - Realistic Cock with Removable Vac-U-Lock Suction Cup (ang.). docjohnson.com. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  14. Michael Musto (2011-06-22): Porn Star To Playgirl: I’m Not Fat! Use Me! (ang.). „The Village Voice”. [dostęp 2019-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-22)].
  15. Randy Slovacek (2019-07-16): Ranking The Top Guys In Adult Entertainment (ang.). Instinct Magazine. [dostęp 2019-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-22)].
  16. Steven Mikulan (2009-01-07): The Porn Star's Revenge: Formerly Known as Jeff Stryker, Charles Peyton Has Turned His Toxic Feud Over the Folk-Music Club Kulak's Woodshed Into a Real-Life Online Obsession (ang.). LA Weekly. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  17. Artista Jeff Stryker (port.). Filmow. [dostęp 2017-08-27].
  18. Jeff Stryker Biography (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  19. Andrew Belonsky (2007-06-04): Thierry Mugler Transforms Himself Into A Monster (ang.). Queerty. [dostęp 2017-12-20].
  20. Ian Phillips (1998-12-05): Fashion: Thierry Mugler (ang.). The Independent. [dostęp 2017-12-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  21. Kin Woo (2019-03-01): ‘The Woodstock of Fashion’: Remembering Thierry Mugler’s Most Legendary Show (ang.). „The New York Times‎”. [dostęp 2019-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-22)].
  22. Jeff Stryker w Discogs.com (ang.)
  23. Jeff Stryker Biography & History (ang.). AllMusic. [dostęp 2017-08-27].
  24. Jeff Stryker And His Soggy-Bottomed Boyz w Discogs.com (ang.)
  25. Pop You in the Pooper - Single (ang.). Apple Music Preview. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  26. What a Man Has to Do - Single (ang.). Apple Music Preview. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  27. Jeff Stryker Now Doing Bankruptcy Promos (ang.). AdultFYI. [dostęp 2015-06-22].
  28. Keith Uhlich (2019-04-29): 'Circus of Books': Film Review Tribeca 2019 (ang.). „The Hollywood Reporter‎”. [dostęp 2019-04-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-29)].
  29. Jeff Stryker și Werner Pochath (rum.). CinemaRx. [dostęp 2017-08-27].
  30. After Death (ang.). Mondo Digital. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  31. Jeff Stryker Dating History (ang.). FamousFix. [dostęp 2016-04-19].
  32. Jeff Stryker (ang.). MetroActive Movies. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  33. Stephen Saban (2004-09-29): Stryker Son Struck (ang.). World of Wonder. [dostęp 2019-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  34. Joseph Peyton (ang.). Twitter. [dostęp 2019-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  35. Gay Adult Film Icon Jeff Stryker Reveals How He Survived the California Wildfires (ang.). Towleroad‎. [dostęp 2019-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-27)].
  36. Jeff Stryker Awards (ang.). FamousFix. [dostęp 2016-04-19].
  37. AM (2004-01-16): Sharon Mitchell and Jeff Stryker Inducted into Hustler Hollywood Porn Walk of Fame (ang.). AVN. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]