Jeffrey Dahmer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jeffrey Lionel Dahmer
Kanibal z Milwaukee
Ilustracja
Jeffrey Dahmer w 1978
Data i miejsce urodzenia

21 maja 1960
Milwaukee

Data i miejsce śmierci

28 listopada 1994
Portage

Przyczyna śmierci

zabójstwo (uraz głowy)

Zawód, zajęcie

seryjny morderca

Jeffrey Lionel Dahmer (ur. 21 maja 1960 w Milwaukee, zm. 28 listopada 1994 w Portage) – jeden z najsłynniejszych amerykańskich seryjnych morderców. Znany jako kanibal z Milwaukee. Był nekrofilem, kanibalem i gwałcicielem. W latach 1978–1991 zabił, a następnie zgwałcił 17 młodych mężczyzn i chłopców.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dahmer urodził się w Milwaukee w stanie Wisconsin. Niedługo potem jego rodzina przeniosła się do Bath w Ohio. Od wczesnego dzieciństwa fascynowały go martwe zwierzęta. W znanej tylko sobie kryjówce miał ukrytą czaszkę psa. Potrafił spędzać całe dnie, obserwując rozkładające się szczątki zwierząt.

Dahmer uczęszczał na uniwersytet stanowy w Ohio, lecz został z niego wydalony. Po tym incydencie jego ojciec zapisał go do wojska na okres sześciu lat. Dahmer popadł w alkoholizm i po dwóch latach został wyrzucony za nadużywanie alkoholu. W 1982 przeniósł się do swojej babci do West Allis w stanie Wisconsin, gdzie mieszkał przez sześć lat.

Był szereg przesłanek, że Dahmer może być chory psychicznie. W sierpniu 1982 został aresztowany za obnażanie się w miejscu publicznym. Cztery lata później ponownie go aresztowano za masturbowanie się w miejscu publicznym w obecności dwóch niepełnoletnich chłopców, którzy zaalarmowali policję. Tym razem został skazany na rok więzienia, z czego odsiedział 10 miesięcy. W 1988 został aresztowany za molestowanie seksualne 13-letniego chłopca, za co dostał rok prac społecznych i został zarejestrowany jako przestępca seksualny. Dahmer przekonał sąd, iż potrzebuje leczenia psychiatrycznego i został skierowany do otwartego szpitala psychiatrycznego na 5 lat leczenia.

Morderstwa[edytuj | edytuj kod]

Jeffrey Dahmer pierwsze morderstwo popełnił w wieku 18 lat. Jego pierwszą ofiarą był Steven Hicks, autostopowicz, którego Dahmer zaprosił do swojego domu. Pili razem alkohol i słuchali muzyki, aż w pewnym momencie gość Dahmera chciał opuścić jego dom. Dahmer uderzając w głowę Hicksa ciężarkiem gimnastycznym, ogłuszył go, a następnie udusił. Jak potem zeznał, zrobił to, bo nie chciał, aby sobie poszedł. Zwłoki ofiary poćwiartował i przez cały następny dzień pod schodami swego domu oddzielał tkankę od kości. Wnętrzności i skórę zapakował do czarnych, grubych worków na śmieci, które wywiózł na wysypisko, a kości rozbił na malutkie kawałeczki młotkiem i porozrzucał w pobliskim lesie.

Ofiary[edytuj | edytuj kod]

Mapa konturowa Stanów Zjednoczonych, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Milwaukee”
Geographylogo.svg
Lokalizacja Milwaukee na mapie Stanów Zjednoczonych
Lp. Ofiara Wiek Data
1. Steven Hicks 18 18 czerwca 1978
2. Steven Tuomi 25 20 listopada 1987
3. James Doxtator 14 16 stycznia 1988
4. Richard Guerrero 22 24 marca 1988
5. Anthony Sears 24 25 marca 1989
6. Raymond Smith 32 20 maja 1990
7. Edward Smith 27 14 czerwca 1990
8. Ernest Miller 22 2 września 1990
9. David Thomas 22 24 września 1990
10. Curtis Straughter 17 18 lutego 1991
11. Errol Lindsey 19 7 kwietnia 1991
12. Tony Hughes 31 24 maja 1991
13. Konerak Sinthasomphone 14 27 maja 1991
14. Matt Turner 20 30 czerwca 1991
15. Jeremiah Weinberger 23 5 lipca 1991
16. Oliver Lacy 24 15 lipca 1991
17. Joseph Bradeholt 25 19 lipca 1991

Aresztowanie[edytuj | edytuj kod]

Kolejną ofiarą miał być czarnoskóry, dobrze zbudowany mężczyzna o imieniu Tracy Edwards. 22 lipca 1991 Dahmer zaprosił do domu, pod pretekstem wypicia alkoholu i pozowania do rozbieranych zdjęć, za co obiecał mu zapłatę. Do jego drinka dodał środek usypiający. Tę metodę Dahmer stosował przy większości popełnianych przez siebie zbrodni. Środek nasenny dosypany do wódki nie został jednak połknięty przez Edwardsa, gdyż nie lubił on jej. Dahmerowi nie udało się także skuć go kajdankami, ponieważ Edwards okazał się silniejszy i zdołał uciec z mieszkania. Na ulicy zaalarmował patrol policji i zaprowadził policjantów do domu Dahmera. Dahmer początkowo był miły dla policjantów, jednak gdy się zorientował, że policjanci coś przeczuwają, próbował ich zaatakować. Jeden z funkcjonariuszy obezwładnił go, a drugi zaczął przeszukiwać jego mieszkanie. W pokoju, na biurku, znalazł porozrzucane fotografie, które przedstawiały różne stadia ćwiartowania ludzkich zwłok. Następnie policjant w lodówce Dahmera znalazł odciętą ludzką głowę. Dahmer został przewieziony do aresztu.

Podczas późniejszego przeszukania mieszkania Dahmera policja znalazła jeszcze ludzkie dłonie i inne części ciała zakonserwowane w formalinie, które były w słoikach i dużej beczce, oraz jedenaście ludzkich czaszek, niektóre pomalowane szarą farbą mającą imitować plastik. Ponadto w jego szafie odkryto kompletny ludzki szkielet.

Proces[edytuj | edytuj kod]

Jeffrey Lionel Dahmer został oskarżony o 17 morderstw, zarzuty zredukowano później do 15. Materiał procesowy był tak obszerny, że prokurator nawet nie oskarżył go o usiłowanie morderstwa ostatniego mężczyzny. Proces rozpoczął się w styczniu 1992. Obrona wnioskowała o uznanie go za niepoczytalnego. Lekarze sądowi orzekli jednak, że Dahmer w momencie popełniania zbrodni był w pełni poczytalny. Został uznany winnym 15 morderstw i skazany na 15 wyroków dożywotniego więzienia (w sumie 937 lat więzienia). W mowie końcowej wyraził żal z powodu swoich czynów i oświadczył, że wolałby umrzeć.

Przyczyna śmierci[edytuj | edytuj kod]

28 listopada 1994 Dahmer, Jesse Anderson oraz Christopher Scarver zostali wyznaczeni do sprzątania łazienki w siłowni. Strażnik więzienny, który ich nadzorował oddalił się na chwilę, wtedy Scarver uderzył Dahmera i Andersona ciężarkiem w głowę. Dahmer zmarł w drodze do szpitala, na skutek uszkodzenia mózgu.

Przedstawienia w filmach i serialach[edytuj | edytuj kod]

Odniesienia w kulturze popularnej[edytuj | edytuj kod]

W piosence „Dark Horse” Katy Perry i Juicy’ego J morderca wspomniany został w słowach:

"she eat your heart out like Jeffrey Dahmer"[1]

Nawiązanie pojawia się również w piosence „Cannibal” autorstwa Keshy. W piosence „The Joker’s Wild” zespołu Insane Clown Posse, który nawiązuje do programu rozrywkowego, pada pytanie:

„Tell me who killed 17 people and later ate their dead bodies?”
„Jeffrey Dahmer.”
„No, the correct answer would be your mother. Shaggs?”[2]

Eminem nawiązał do Dahmera w utworze Bagpipes from Baghdad z albumu Relapse:

I’ll cut ya like Dahmer, pull a butcher knife on ya[3].

W piosence Deuce'a Till' I Drop z albumu Nine Lives pojawia się nawiązanie:

No disrespect to Mom But she gave birth to a kid way worse than Dahmer, Bin Laden, or Saddam[4].

Angielski zespół Cradle of Filth w traktującym o nekrofilii utworze Lord Abortion:

I know I'm sick as Dahmer did, but this is what I do[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dark Horse Lyrics (ang.). Metrolyrics. [dostęp 2015-01-12].
  2. Insane Clown Posse lyrics (ang.). Azlyrics. [dostęp 2015-01-12].
  3. Eminem – Bagpipes From Baghdad Lyrics (ang.). Eminem.net. [dostęp 2015-01-12].
  4. Deuce – Till' I Drop Lyrics (ang.). Genius.com. [dostęp 2015-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-19)].
  5. Cradle of Filth – Lord Abortion Lyrics (ang.). azlyrics.com. [dostęp 2022-09-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stephen J. Giannangelo, Jarosław Groth (tłum.): Psychopatologia seryjnego morderstwa. jeżeli p to q, 2007 (data przybliżona). ISBN 978-83-925388-0-6. (pol.)
  • Crimelibrary. crimelibrary.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-07)]. (ang.)
  • BBC (ang.)
  • CNN (ang.)