Jegor Letow

Jegor Letow
Егор Летов
	; Jegor Letow (2007)
Imię i nazwisko	Igor Fiodorowicz Letow
Pseudonim	Jegor Letow, Jegor Dochły
Data i miejsce urodzenia	10 września 1964 ; Omsk, RFSRR
Data i miejsce śmierci	19 lutego 2008 ; Omsk, Federacja Rosyjska
Przyczyna śmierci	Niewydolność serca
Instrumenty	śpiew, gitara, gitara basowa, perkusja, bęben
Typ głosu	Baryton i Screaming(inne języki)
Gatunki	Punk, Post-punk, Noise rock, Rock psychodeliczny, Garage rock, Shoegaze, Muzyka eksperymentalna
Zawód	muzyk, wokalista, gitarzysta, perkusista, poeta, producent
Aktywność	1982–2008
Wydawnictwo	GrOb-records, Zolotaya Dolina, BSA, HOR, Misteriya Zvuka, Vyrgorod
	Instrument
	Musima 1665HV, Epiphone G310-EB, Rickenbacker 325Е, Orfeus Bass Trimontsium
	Zespoły
	Grażdanskaja Oborona, Jegor i Opizdieniewszyje(inne języki), Kommunizm(inne języki), Posjew(inne języki)
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Jegor Letow (ros. Егор Летов), właściwie Igor Fiodorowicz Letow (ros. Игорь Фёдорович Летов) (ur. 10 września 1964 w Omsku, zm. 19 lutego 2008 tamże) – rosyjski poeta i muzyk, założyciel, lider i wokalista rosyjskiego zespołu punkrockowego Grażdanskaja Oborona oraz projektu Jegor i opizdieniewszyje(inne języki) (ros. Егор и Опизденевшие).

Był jednym z prekursorów punka w Związku Radzieckim (tzw. „syberyjski punk”).

Muzyka

Letow jest autorem ponad 1000 utworów muzycznych. Typowe piosenki Letowa są przeważnie krótkie, krótsze niż 3 minuty; wyróżniają je bardzo łatwo wpadające w ucho melodie i aforystyczne wiersze, często niecenzuralne oraz emocjonalnie szokujące. Zwolennicy uważają to za ludowość i geniusz, przeciwnicy za amoralność i prymitywizm. Typowymi oraz najbardziej znanymi przebojami Letowa są piosenki: «Всё идёт по плану» (Wszystko według planu); «Про дурачка» (O głuptasiu); «Моя оборона» (Moja obrona); «Система»; (System); «Продолжая продолжать» (Kontynuując kontynuowanie); «Отряд не заметил потери бойца» (Oddział nie zauważył straty żołnierza); «Мне насрать на моё лицо» (W dupie mam swoją twarz, albo dosłownie: mogę srać na moją twarz).

Życiorys

Muzyk urodził się 10 września 1964 roku w Omsku, w Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republice Sowieckiej (dzisiejszej Federacji Rosyjskiej). Jegor był synem Fiodora Dmitriewicza Letowa oraz Tamary Georgiewny. Był młodszym bratem muzyka i kompozytora Siergieja Letowa(inne języki)^[2]

Letow i jego koledzy z zespołu spędzili wiele lat w ukryciu, nagrywając piosenki w mieszkaniach przyjaciół. Sam Letow był w ramach represji przetrzymywany w szpitalu psychiatrycznym. W tych czasach albumy Grażdanskiej Oborony były wydawnictwami podziemnymi.

19 lutego 2008 roku, o godzinie 16:57 Czasu Omskiego Letow zmarł na niewydolność serca w Omsku na Syberii. Niektóre źródła wskazują również na ostrą niewydolność oddechową która rzekomo miała się rozwinąć w wyniku zatrucia alkoholowego. Według niektórych źródeł Letow miał nadużywać alkohol w ostatnich miesiącach życia^[3]^[4]. W chwili śmierci miał 43 lata.^[5] Został pochowany 20 lutego 2008 roku w rodzimym mieście na Starym Cmentarzu Wschodnim (ros. Старо-Восточное кладбище), obok grobu matki, Tamary.^[6]

Poglądy

Letow był osobą pełną sprzeczności. Jego twórczość wywoływała niekiedy kontrowersje u odbiorców.

Światopogląd

W wywiadzie Letow powiedział, że jego ulubionym poetą był Aleksandr Wwiedienski oraz przedstawiciele rosyjskiego futuryzmu. Wyrażał również zainteresowanie konceptualizmem. Wśród pisarzy, którzy wpłynęli na jego światopogląd wymieniał między innymi Andrieja Płatonowa, Fiodora Dostojewskiego, Bruno Schulza i Kenzaburō Ōe. Jego światopogląd kształtował się pod wpływem filozofii egzystencjalizmu oraz rosyjskich koncepcji filozoficzno-religijnych określanych jako rosyjski kosmizm^[7].

Inspiracje muzyczne

Letow był fanem rocka psychodelicznego lat 60. oraz garażowego punka.

Poglądy polityczne

Deklarował się jako „prawdziwy komunista”. W 1994 wraz z Eduardem Limonowem założył Partię Narodowo-Bolszewicką (łączącą skrajnie lewicowe hasła z rosyjskim nacjonalizmem) mimo wcześniejszej ostrej opozycji wobec despotyzmu i nacjonalizmu. Jego ostatnia deklaracja to deklarowanie się jako „światowy chrześcijanin”.

Zobacz też

Przypisy

↑ Гений Егора Летова. https://grob-hroniki.org język = ru. [dostęp 2026-02-04].
↑ Егор Летов — биография, песни и причина смерти лидера «Гражданской обороны» [online], Gorod55, 2024 [dostęp 2026-04-02] (ros.).
↑ Отец Летова: «Сын был очень талантлив. Но слишком много пил» [online], Komsomolskaja prawda, 20 lutego 2008 [dostęp 2026-02-04] (ros.).
↑ Установлена причина смерти Егора Летова, „Czasopismo Kommersant”, Kommersant.ru, 24 marca 2008 [dostęp 2026-02-04] (ros.).
↑ Rosja [online], Punkowa Strona, 20 czerwca 2020 [dostęp 2024-10-12] (pol.).
↑ Егор Летов похоронен на Старо-Восточном кладбище Омска [online], www.lenta.ru, 21 lutego 2008 [dostęp 2026-04-02] (ros.).
↑ Егор Летов. Ответы на вопросы посетителей официального сайта Гражданской Обороны, 24.11.04.

[1] Гений Егора Летова. https://grob-hroniki.org język = ru. [dostęp 2026-02-04].

[2] Егор Летов — биография, песни и причина смерти лидера «Гражданской обороны» [online], Gorod55, 2024 [dostęp 2026-04-02] (ros.).

[3] Отец Летова: «Сын был очень талантлив. Но слишком много пил» [online], Komsomolskaja prawda, 20 lutego 2008 [dostęp 2026-02-04] (ros.).

[4] Установлена причина смерти Егора Летова, „Czasopismo Kommersant”, Kommersant.ru, 24 marca 2008 [dostęp 2026-02-04] (ros.).

[5] Rosja [online], Punkowa Strona, 20 czerwca 2020 [dostęp 2024-10-12] (pol.).

[6] Егор Летов похоронен на Старо-Восточном кладбище Омска [online], www.lenta.ru, 21 lutego 2008 [dostęp 2026-04-02] (ros.).

[7] Егор Летов. Ответы на вопросы посетителей официального сайта Гражданской Обороны, 24.11.04.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]