Jelce (Leliwa odmienny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb

Jelce (Jelec) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Leliwa.

Opis herbu[edytuj]

W polu błękitnym półksiężyc złoty, nad nim takaż gwiazda. Klejnot: dwie chorągwie kościelne w słup.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Według Kaspra Niesieckiego jest to wcześniejsza wersja herbu Jelce II.

Boniecki pisze, że Jelcowie wyprowadzając od swojego przodka Kmitów i Łopatów Bykowskich herby ich do swej własnej Leliwy dołączyli, pragnąc tym udowodnić wspólne z nimi pochodzenie.

Herbowni[edytuj]

Bronisz, Dawidson, Jelec, Turczynowicz.

Według Dziadulewicza Turczynowie mieli być rodziną pochodzenia tatarskiego, a ich przodkiem miał być żyjący około roku 1500 Alejko. Syn Alejki – Turczyn w popisie wojsk litewskich z 1528 opisany został jako bojar brzeski, był więc już chrześcijaninem[1].

Przypisy

  1. Stanisław Dziadulewicz: Herbarz rodzin tatarskich w Polsce. Wilno: Nadkładem autora z zasiłkiem Komitetu Funduszu Kultury Narodowej, 1929, s. 449.

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.
  • Herbarz Polski Kaspra Niesieckiego, Kasper Niesiecki, nakł. i dr. Breitkopfa i Hærtela, Lipsk, 1839, T.4, str.476
  • Herbarz Polski, Adam Boniecki, Artur Reiski, skł. gł. Gebethner i Wolff, Warszawa, 1905, T.8, str.383

Linki zewnętrzne[edytuj]