Jelcz M121M

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jelcz M121M
Warsaw statoil and bus.jpg
Jelcz M121M w Warszawie
Dane ogólne
Producent Jelcz
Premiera 1994
Lata produkcji 1995-2004
Miejsce produkcji Jelcz-Laskowice
 Polska
Poprzednik Jelcz 120M
Następca Jelcz M121I Mastero
Pokrewne Jelcz M121
Jelcz M121MB
Jelcz 120M
Jelcz M181
Podobne Volvo B10BLE
Scania CN113CLL
MAN NL 2x2
Mercedes-Benz O405N2
Neoplan N4016
Dane techniczne
Typy nadwozia Niskowejściowy autobus miejski klasy MAXI
Układ drzwi 2-2-2
Liczba drzwi 3
Wys. podłogi
w I drzwiach
370
Wys. podłogi
w II drzwiach
370
Wys. podłogi
w III drzwiach
936
Po zastosowaniu przyklęku obniżenie o 80 mm
Szerokość drzwi 1225 mm
Silniki MAN D0826 LUH12
Moc silników 162 kW (220 KM)
Skrzynia biegów VOITH D851.3
Liczba przełożeń 3
Długość 12000 mm
Szerokość 2500 mm
Wysokość 3021 mm
Masa własna 9800 kg
Masa całkowita 17500 kg
Rozstaw osi 6100 mm
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 100
Liczba miejsc siedzących 32
Informacje dodatkowe
EBS Nie
ESP Nie
Klimatyzacja Opcja
Portal Portal Komunikacja miejska
Jelcz M121 w barwach KM Głogów
Autobus Jelcz M121M (#285) z 1998 roku, należący do MZK Grudziądz
Jelcz M121M z 1998 roku w barwach PKM Jstrzębie-Zdrój
Jelcz M121M z 1997 roku w barwach MZA Warszawa
Jelcz M121M z 1995 roku w barwach MPK Wrocław
Jelcz M121M z 1996 roku w barwach MPK Wrocław

Jelcz M121M – autobus miejski niskowejściowy produkowany przez firmę Jelcz w Jelczu-Laskowicach w latach 1995-2004.

Ogólnie[edytuj | edytuj kod]

Jelcz M121M był pierwszym autobusem miejskim firmy Jelcz dostosowanym do potrzeb osób o ograniczonej mobilności - posiada niską podłogę w przedniej części pomiędzy pierwszymi a drugimi drzwiami, oraz specjalne miejsce do przypięcia wózka inwalidzkiego. Podłoga znajduje się na wysokości 37 centymetrów nad jezdnią, dodatkowo podczas postoju na przystanku można ją obniżyć o kolejne 8 cm dzięki funkcji przyklęku. Tylna część autobusu jest podniesiona względem przedniej i oddzielona od niej schodkami. Jest to więc autobus niskowejściowy.

Historia modelu[edytuj | edytuj kod]

W 1994 roku przedstawiono prototyp pierwszego polskiego autobusu niskopodłogowego. Nosił on oznaczenie Jelcz MN120M i tak naprawdę był niskowejściową wersją autobusu Jelcz 120MM/1. W stosunku do swojego wysokopodłogowego brata posiadał na nowo zaprojektowane wnętrze oraz przednią oś portalową Jelcz 65N. Prototyp ten wyposażony został w niemiecki silnik Diesla MAN D0826 LUH05 o mocy maksymalnej 230 KM, współpracujący z 4-biegową skrzynią automatyczną ZF 4HP-500. Nowością zastosowaną w tym prototypie była możliwość przyklęku pojazdu, dzięki całkowicie pneumatycznemu zawieszeniu.

Rok później model ten został wprowadzony do produkcji seryjnej pod oznaczeniem zmienionym na M121M, jedyną zmianą techniczną było stosowanie w standardzie 3-biegowej automatycznej skrzyni biegów Voith D851.3 (ZF 4HP-500 i 5HP-500 w opcji). Z uwagi na dosyć powolne przełożenie mostu napędowego (5,86, dopiero później zmieniono na 5,125) jedynie skrzynia 5HP500 była właściwym rozwiązaniem, ponieważ pozostałe (ZF4HP-500 i VoithD851.3) nie posiadają nadbiegu, przez co drastycznie ograniczona jest prędkość maksymalna pojazdu i zużycie paliwa jest stosunkowo wysokie.

Pierwszą modernizację autobus ten przeszedł już pod koniec 1995 roku. Zastosowano nową ścianę tylną wykonaną z tworzywa sztucznego oraz drzwi wejściowe z wklejaną szybą.

W roku 1996 nastąpiła kolejna, lecz tym razem znacznie poważniejsza, modernizacja. Pojazd uzyskał nową ścianę przednią z panoramiczną szybą, we wnętrzu zlikwidowano podesty, które znajdowały się w przedniej niskopodłogowej części autobusu, przeniesiono zbiornik paliwa na prawe przednie nadkole, przez co pojawiły się nowe obudowy ze zintegrowanym fotelem. W przedniej części nadwozia obniżono linię okien.

Dwa lata po gruntownej modernizacji modelu pojawił się w ofercie silnik MAN D0826 LUH12 spełniający normę czystości spalin Euro-2, jednostka ta zastąpiła stosowany dotychczas silnik spełniający normę Euro-1.

Od 2000 model M121M, tak jak wszystkie autobusy firmy Jelcz, posiada kratownice oraz poszycie wykonane ze stali nierdzewnej, dzięki czemu wydłużony został czas przewidywanej eksploatacji tego autobusu.

Produkcję seryjną zakończono w 2004 roku.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Od momentu wprowadzenia do sprzedaży autobus cieszył się dużą popularnością wśród przewoźników. Ponad 100 egzemplarzy trafiło w latach 1995-1998 do samej tylko Warszawy. Za sprawą tego sukcesu stał fakt, że pojazd zapewniał komfort podróży niepełnosprawnym, jednocześnie pozostając relatywnie tanim w porównaniu do zachodniej konkurencji. Nie bez znaczenia był również fakt, że autobus był zbliżony konstrukcyjnie do innych obecnych już na rynku produktów Jelcza, co obniżało ewentualne koszty serwisowania i napraw.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]