Jelena Baturina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jelena Nikołajewna Baturina
Ilustracja
Jelena Baturina (2013)
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1963
Moskwa
Zawód, zajęcie przedsiębiorczyni
Narodowość Rosjanka
Majątek 1,2 mld USD

Jelena Nikołajewna Baturina (ros. Елена Николаевна Батурина; ur. 8 marca 1963[1] w Moskwie) – rosyjska przedsiębiorczyni.

Po ukończeniu szkoły średniej podjęła pracę jako technik w fabryce narzędzi Frazera. Potem uzupełniła edukację, studiując na Państwowym Uniwersytecie Zarządzania w Moskwie. W 1991 roku wyszła za mąż za Jurija Łużkowa, późniejszego mera Moskwy.

W 1991 roku założyła, wraz z bratem Wiktorem Baturinem, spółkę Inteko, produkującą plastikowe przedmioty codziennego użytku (wiadra, tacki). W 1998 roku Inteko wygrało przetarg na dostawę plastikowych krzesełek na modernizowany Stadion Łużniki. W 2002 roku Inteko zakupiło kilka fabryk cementu, stając się jego drugim co do wielkości producentem w Rosji. Trzy lata później biznes cementowy odkupił Fiłariet Galczew, tworząc holding Eurocement[2]. W 2008 roku, przed kryzysem finansowym, majątek Jeleny Baturiny szacowany był na 4,2 mld $, a w 2012 roku na 1,2 mld $, co dawało jej tytuł najbogatszej kobiety w Rosji[3].

W 2011 roku, po tym, jak Dmitrij Miedwiediew odwołał Jurija Łużkowa ze stanowiska mera Moskwy, Baturina sprzedała większość swoich udziałów w Inteko i, wraz z mężem i dwoma córkami, wyjechała do Londynu. Zajęła się inwestowaniem w sieci hotelowe[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Richest Russian Woman Visits Iran, Iran Front Page,2 grudnia 2016.
  2. Moja Moskwa, 23 kwietnia 2010, tłumaczenie z rosyjskiej wersji Forbesa.
  3. The pursuit of happiness, Financial Times, 29 kwietnia 2012.
  4. Profil Jeleny Baturiny, Forbes.