Jemielian Sawczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jemielian Sawczenko, pol. Emilian Sawczenko ros. Емелян Григорьевич Савченко (ur. 1899 w m. Dryssa, zm. 1966) – Białorusin[1], generał brygady ludowego Wojska Polskiego od 1945 roku, współorganizator służby kwatermistrzowskich.

Był uczestnikiem rosyjskiej wojny domowej. W 1933 ukończył Wojskową Akademię im. Frunzego, a w 1941 - Wojskową Akademię Sztabu Generalnego. Po napaści Niemiec na ZSRR był szefem sztabu korpusu i 67 Armii. 28 kwietnia 1943 mianowany generałem majorem[1].

15 listopada 1944 został odkomenderowany do WP na zastępcę kwatermistrza WP. Podczas służby w WP używał imienia Emilian.

11 maja 1945 został odznaczony Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy[2]. 29 października 1945 zakończył służbę w WP i powrócił do ZSRR.

W 1953 został przeniesiony do rezerwy[1].

Posiadał siedem orderów i medali, w tym Order Kutuzowa II klasy[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Aleksandr Bartaszewicz, Boris Dołgotowicz: Nasi ziomkowie na służbie w Wojsku Polskim (ros.). W: Białoruska Gazeta Wojskowa Nr 72 [on-line]. 17 kwietnia 2013. [dostęp 2015-10-13].
  2. Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 11 maja 1945 za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą. Odznaczenia Generałów Wojska Polskiego przez Prezydium Krajowej Rady Narodowej. „Polska Zbrojna”, s. 1, 12 maja 1945.  Por. Kazimierz Konieczny, Henryk Wiewióra: Karol Świerczewski Walter. Zbiory Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Warszawa: Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, 1971, s. 263.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk P. Kosk, Generalicja polska t. II, Pruszków 2001.
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 377.