Jemna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

50°35′39″N 16°39′8″E

- błąd

39 m

WD

50°35'39"N, 16°39'8"E

- błąd

39 m

Odległość

0 m

Jemna
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

ząbkowicki

Gmina

Stoszowice

Wysokość

370-420[1] m n.p.m.

Liczba ludności (2011)

227[2]

Strefa numeracyjna

74

Kod pocztowy

57-215[3]

Tablice rejestracyjne

DZA

SIMC

0855434

Położenie na mapie gminy Stoszowice
Mapa konturowa gminy Stoszowice, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Jemna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Jemna”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Jemna”
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego
Mapa konturowa powiatu ząbkowickiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Jemna”
Ziemia50°35′39″N 16°39′08″E/50,594167 16,652222

Jemna (niem. Raschdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Stoszowice.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Jemna to niewielka wieś leżąca na granicy Gór Sowich i Przedgórza Sudeckiego, w Obniżeniu Stoszowic, na wysokości około 370-420 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jemna powstała najprawdopodobniej na początku XIV wieku, w czasie kolonizacji tych terenów prowadzonej przez książąt ziębickich i zakon cystersów z Ząbkowic Śląskich[1]. Do rozwoju wsi przyczyniło się sąsiedztwo Srebrnej Góry i tamtejsze górnictwo[1]. Do końca XVIII wieku wieś należała do rodziny Haugwitzów, w XIX wieku przeszła na własność hr. Sternberga[1]. W 1825 roku były tu 44 budynki, w 1840 roku: folwark, młyn wodny, 11 warsztatów tkackich i 15 innych rzemieślników[1]. W 1903 roku po przeprowadzeniu przez wieś linii kolejowej Jemna stała się letniskiem i punktem wypadowym dla wycieczek w okoliczne góry[1]. W 1933 roku miejscowość liczyła 344 mieszkańców[1]. Po 1945 roku wieś podupadła, do czego przyczyniło się ograniczenie ruchu na linii kolejowej i jej ostateczne zamknięcie w 1974 roku. W 1988 roku było tu 37 gospodarstw rolnych i 247 mieszkańców[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 165, 166. ISBN 83-85773-12-6.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 405 [zarchiwizowane 2022-10-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]